GAZE

Gazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego 1836.04.30 Nr100

TA

ZNAŃ SKI EGO

Nakładem Drukarni Nadwornej W. Dekera i Spółki. - Redaktor: JI. WannunshU

. i lU -4/100. - W Sobotę dnia 30. Kwietnia 1836.

Wiadomości

. .

z a nlczne.

Wolne miasto Krakow.

Z Krakowa, dnia 30. Kwietnia.

Senat Rządzący ogłosił dnia 16. b. m. co następuje: "Rozporządzenie J W, Generała dowodzącego siłą zbrojną Trzech Opiekuńczych Mocarstw, zajmującą kraj W. M. Krakowa, w dmu 15. ł>. m, obwieszczone, wezwało wszystkich którzy zostają w obowiązku opuszczenia kraju tutejszego, a pozwolenia na dalszy w nim pobyt nie uzyskali, do wydalenia się na Podgórze w terminie 8-dnJowym, pod rygorem rozporządzeniem powyiszem zapowiedzią>. nym. Gdy zaś pomiędzy osobami, w kategoryi mienia udziału w rewolucyi polskiej zostającemi, mieścić się mogą i takie, których tytuły tutijszo krajowości będąc wątpliweini, ulegać mają sprawdzeniu przez Kommissyą oddzielnie na to wyznaczoną; Senat przeto w moc udzie lonego sobie z strony Konferencyi J 'WW. Rezydentów trzech Najjaśniejszych Opiekuńczych Dworów upoważnienia, podaje niniejszem do powszechnej wiadomości, iż rozporządzenie powyższe nie odnosi się b )najmniej do tego rodzaju indywiduów, i że onym wolne przejście na Podgórze chociażby i po powyższym terminie zostanie dozwolonem, na wypadek, gdyby przez wyżej rzeczoną Kommissyą za

nienależących do kraju tutejszego zostali uznanemi, jŻastrzeźonem jednakie zostało, ie z powyższego w jeż e n i a nie będą mogli korzystać ci, którzyby przekonanymi byli, ie fałszywe dowody krajowości posiadają." W objaśnieniu powyższego obwieszczenia, nastąpiło drugie w dniu 17. wydane, a obejmujące co następuje: "S ena t zawiadamia niniejszem dodatkowo, kogo to interesować moie, ii wyjątek dopiero namieniony ściąga się jedynie do tych indywiduów, wątpliwe tytuły tutejszokralowości posiadających, które listami, rządowi przez Wójtów gmin złoźonemi, są objęte." H o s s y a.

Z Petersburga, dnia 6.(18) Kwietnia.

Oto jest resktypt cesarski z dnia 29. Marca, przy którym Pan Generał Kleinmichel miał szczęście otrzymać brylantowe znaki orderu Sw. Alexandra. "Naszemu Generał-Porucznikowi, Deżurnemu Generałowi Głównego Naszego Sztabu, Gen. - Adjutant. Kleinmiche łowi. - Pomyślny i zupełnie oczekiwaniu Naszemu odpowiedni birg interessów w powierzonych wam departamentach inspektorskich i osad wojskowych, służy N am za niewątpliwy dowód stale wzorowej gorliwości waszej o dobro służby i niezmordowanej czynności w zakresie poufanych wam spraw i rozporządzeń, równie ważnych, jak wieloliczuych pochwalnej służbie waszej,- nader N am jest miło wynurzyć wam zupełną, Naszą wdzięczność i zadowolenie, na większy dowód których, najłaskawiej nadajemy wam przesyłające się wraz z niniejszem brylantami ozdobione znaki orderu Sw. Prawowiernego W t Xiecia Alexandra Newskiego. Przy tern zostajemy cesarską łaską Naszą wam p r zyc h y lni, " JI rag / i a.

Z L o n d y n u, dnia aa. Kwietnia.

Głoszą, że owdowiała Królowa neapolitań6K3, matka Xiecia Kapuy, tu spodziewana.

Spodziewają się, że podróż jej zostaje w związku z ślubem jej syna, który się w Madrycie odbył. Kuryer potwierdza wiadomość, ogłoszoną przez gazety holenderskie, o zamierzonej przez Xiecia Oranii podróży do Anglii, i donosi, że już poczyniono prz>gotowania na przyjęcie Xiecia. Podroż ta, mówi dalej ten dziennik, nie zostaje zreszią w żadnej styczności z polityką, gdyż Xiąźę zamierza tylko so. bie odwieść dwóch swoich synów Alexandra i Wilhelma Fryderyka do jednego z uniwersytetów angielskich, aby tamże nauki swoje ubończyli, a zamiar ten już w upłynionym powziął roku. Podług Morning-Post krążyła wjednem znakomitern towarzystwie politycznem pogłoska, że goniec przywiózł tu z Madrytu wiadomość następującą: Owdowiała Królowa, -znużona długą odwłoka wysłała potajemnie powiernika ewego do Don Garlosa, aby tenże bez wiedzy Ministrów, wdał się znim w układy, N agłe zniknienie z Madrytu znakomitej i światłej osoby, miało być powodem do upowszechnienia tej pogłoski. W Indyach Wschodnich wychodzi teraz 27 gazet, w Zachodnich 20, a w Australii 17; Chiny mają tylko 1 dziennik: K a n t o n - Re - gi s ter, W Kanci (na wyspie Kandyi), wychodzi od niejakiego czasu gazeta w języku greckim i tureckim, podtytułem: "Pismo Kretyjskie," Grecya ma 5 gazet. Lord Wiliam Bentinck, były Wielkorządca Indyj Wschodnich, rozkazem dziennym wydanym jeszcze dnja 24. Lutego 1835, zniósł Łarę cielesną w części wojska, złożonej z samych Indyan, i w miejsce tej kary, ustanowił oddalenie ze służby. W krajach Zjednoczonych Północnej Ameryki zagęszczają się podpalania. Szczególniej losu tego doznają drukarnie, w których się gazety drukują. Listy z Hawany pod dniem 2. Marca donoszą o postępach robienia kolei żelaznej odowego miasta do Guines, mającej długości 50 mil. J estto pierwsze przedsiębierstwo tego rodzaju na wyspie Cuba. Miasto Hawana zostało w ciągu ostatnich 3 lat bardzo przyozdobione; ulice rozszerzono i wybrukowano. Według doniesień z Kantonu w Chinach, miano tam wspaniale obchodzić urodziny Cesarzowej wdowy, która zaczęła 60ty rok żya cia swego. Ostatni pożar w Kantonie, pochodził z podpalenia. Niedawno w towarzystwie entomologicznemu odczytano rozprawę, podług której kolorowa siatka, mogąca mieć oka nawet trzy czwarte cale szerokie, jest dostateczną na wetrzyma« nie zwyczajnych much pokojowych. Toż samo czyni sieć z cienkiego czarnego drutu, gdzie oka są pięć ćwierci cala szerokie. Przyczyną tego jest mocne powiększenie i krótkie ognisku ócz tych owadów. Od czasu, jak w Ańgli i Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej utworzyły się towarzystwa umiarkowania, nadzwyczajnie upadł handel wódką i inne mi mocnemi napojami. Oiwarcie świątyni Umiarkowania sprowadziło zaniknięcie wielu świątyń bachusowych. Wyrachowano, iź w Ameryce pół miliona członków należy do towarzystw umiarkowania; I2,oco pijaków pozbyło się swego nałogu, 4000 goizfclni upadło, &OOQ.łiaiułla. rzy wódką wzięto się do innego przemysłu, a 1200 okrętów zobowiązało się, w służbie swojej nie cierpieć żadnego pijaka. W Anglii, lubo postęp podobnych stowarzyszeń dotąd mało znacz-, lecz zawsze godny jest uwagi: liczba członków wynosi tatn 200,000 osób. Upadek w handlu trunkami, chociaż nieznaczny, jednakże czuć się już daje, a czas późniejszy lepsze przyniesie owoce. Pokazuje się, że podanie, jakoby Herschei miał na księżycu postrzedz drzewa, rośliny, ludzi skrzydlatych i t. p. jest zmyśleniem, Spekulant księgarz w Hamburgu puścił tę bajkę w obieg. Dziennik filozoficzny edyrnburski zawiera wykaz narzędzi astronomicznych, które Herschel zabrał z sobą na przylądek Dobrej Nadziei, ale nic nie wspomina o dal owidzi e , którego soczewka miała mieć 24 stóp w przecięciu, jak to znajdujemy w piśmie niemieckiern w Hamburgu wydanem. N e możemy z resztą dziś jeszcze wyrzec, czyli w nauce optyki tak daleko się posuniemy, abyśmy mogli ujrzeć na księżycu żyjące istoty. Hiszpania.

Z M a dryt u, dnia 10. Kwietnia.

(Gazety jrancuzkie.J -. J eden dziennik tutejszy umieścił artykuł Prokuradora SeviHi Parejo o sprzedaży dóbr narodowych, który stronnictwo poruszenia na Ministrów, Wytłoczono znaczną, liczbę egzemplarzy tego dziennika i rozdano pomiędzy l ud, i powiadają, źe przedmiot ten zaraz po ukończeniu obrad nad adressem pod rozwagę wzięty będzie, Galiano , wahający się od czasu otwar cia Izb między Isturizem, stronnictwem poruszenia i reraźniejszern Ministeryum, zbliż)! się znowu do ostatniego; pojednał się z Prezesem rady gabinetowej i oświadczył stanowczo w Izbie, źe wszelkiemi siłami opierać się będzie wprowadzeniu Konstytucyi 1812 roku. Mężowie poruszenia mocno się cieszą, źe zdołali stronnictwa rozdzielić i spodziewają się, źe z tego wielkie odniosą korzyści. Spodziewają się, ie Mendizabal upadnie, jeżeli im się uda zniweczyć sprzedaż dóbr narodowych, ponieważ wtedy byłoby Ministeryum wszelkich zasiłków pozbawione, jakiemi jeszcze teraz rozrządzać może. Tymczasem wszystko od tego zależy, co Cordova w północnych prowincyach zrobi. Już ani wzmianki nie ma o odjeździe Królowej do armii północnej, - Obawiają się, żeby nieobecność jej w Madrycie nie wywołała nowych rozruchówUłożony przez Pana Ulivan, adres Izby Prokuradorów , odpowiedni na mowę z tronu, jest treści następującej: "Prokuradorowie zajjewuiaiąc jsóimojć swą <J!a .Izabelli.IL, wynurzają zaufanie swe w roztropności i szlachetnych zamiarach Królowej Rej enlki. Z wdzię cznością przyjmują przyrzeczenia nowego prawa wyborczego; w skutku którego prawa zasadnicze kraju mają być przejrzane i uzupełnione. Zwracać będą szczególną uwagę na trudną kwestyą uznania krajów Ameryki hiszpań skiej, idąc jedynie za głosem honoru i słuszności. Każdy dobry Hiszpan z ukontentowaniem słyszał zapewne, że Monarchowie poczwórnego przymierza, nowe dali dowody swej przyjaźni i szczerego życzenia, aby pokój na półwyspie został przywrócony. Frangya, Anglia i Portugalia ten sam mają w tern udział co Hiszpania. - Izba winszuje też Królowej ciągłego trwania przyjaźni i źyczliwości innych mocarstw Europy, Cesarza Brazylii i rządu Zjednoczonych Stanów Ameryki północnej. Prokuradorowie zgadzają się z pochwałami, jakie dawano wytrwałości naszego wojska, - Przykład dany przez mieszkańców d t A n N awarskich, licznych znajdzie naśladowców, a Hiszpanie, którzy uporczywie obstają przy Don Carlosie, wkrótce rozproszeni będą przez weteranów i 70,000 młodych wojowników, którzy niecierpliwie walki czekają. Również oddają sprawiedliwość wszę« dzie okazanemu duchowi gwardyi narodowej. Prokuradorowie wynurzają szczery żal z powodu zaszłych eaburzeń, które wszakże w samym zarodzie przytłumione zostały, Cianią jednozgodnie popełnione przestępstwa, i ofiarują pomoc w utrzymaniu praw powagi. A Izba z radością usłyszała, źe w skutku "wniosku zaufania" nie nałożono na kraj żadnych nowych ciężarów. Oczekuje ona rachunku z użytku, jaki z prawa tego zrobiono, i ma nadzieję, ii czynności ministerstwa na jej pochwałę zasłużą. Izba przyrzeka zwrócić uwagę swą na reformy ulepszenia i środki oszczędności, jakie rząd przygotowuje, i przyczyni się wszelkiemi środkami do wynagrodzenia straty, jaką dochody państwa poniosły przez niepomyślny stan niektórych prowincyi. Lecz wszystkie te ctle i dobry byt narodu dopiąć tylko można przez ukończenie wojny domowej. N a ten koniec rząd przyjąć powinien groźne stanowisko, Prokuradorowie ofiarują rządowi szczerą swą pomoc, sądząc źe przez to zyska na mocy, co w trudnych okolicznościach jeet jedną z pierwszych potrzeb. Podwoją oni ewą gorliwość, i w rajie potrzeby gotowi «ą na wszystkie ofiary dając przez to zbawienny przykład swym następcom, którzy w lepszych czasach przez ustanowienie swobód narodu, urzeczywistnia, macierzyńskie Królowej przyrzeczenia. " Gazety fiancuzkie umieściły następujący wyciąg z pisma jednego z Walencyi z dnia Igo Kwieinia: Jesteśmy tu w wielkiej obawie.

Powstańcy krążą przed naszemi bramami.

N adeszła tu wczoraj depesza donosi, źe Cabrera, na czele 4500 piechoty i 300 ludzi konnicy d. 29. Marca napadłszy niespodzianie na miasto Lyrią o godjinie 4tej zrana, takowe zdobył, a załogę i gwardyą narodową w pień wyciął. Forcadel i inni dowódzcy karolistowscy właśnie teraz obsadzili Berraguacii, Berrisanę i Villamare, i tym sposobem zdobyli około 900 karabinoiv, 1200 ładunków, aco koni, li. oco piastrów i wiele innych przedmiotów. Dnia 31. wkroczyli do Charty i Chivy. Nie dziwiłoby nas zatem bynajmniej, gdyby się powstańcy ośmielić mieli i na nasze uderzyć*miasto. Kommendant także dla tej samej przyczyny 67 jeńców baroliśtowskich do Ałikanty w nocy wyprawił.

Kuryer angielski umieścił znowu, wia.« domości z głównej kwatery legionu angielskiego, znajdującej się znowu d. y. b. m, w Wiltoryi. Surowość, z jaką ukarano oszustów, liwerantów i szpiegów, pociągnęła za sobą najzbawienniejsze skutki. Chleb, wino, mię, « lepszym dostarczane bywa gatunku. 1 ubiorów nowych dostarczono, t. j. 12,000 surdutów, 14,000 par trzewików i 7000 kurtek - co na cały rok wystarczy. Pieniędzy niedostatek jeszcze się czuć dawał, lecz zapłacono niektóre zaległości a rząd dowiódł najlepszej chę ci. Postaura legionu nader byia świetna, i Wódz naczelny, Generał Cordova, earn wyznał, źe piechota przechodzi okazałością wszystkie inne pułki w służbie Królowej. Chwalą także jazdę, mianowicie konie; mniej daleko artyleryą. N iezadługo sam zapewne legion działać zacznie przeciw Biekai. Powietrze było bardzo mroźne i w Marcu umarło 300 ludzi. Po kilku dniach wiosiennych nastało syberyjskie zimno i termometr Farenhejta zniżył się w ciągu 24dl godzin o 30 stopni. Generał brygady Evans (brat GenerałPorucznika) zamyśla powrócić wkrótce do Anglii. Spodiiiewano eię przybycia nowych rekrutów i legion zapewne wspólnie z operacyami Lorda Johna Haya działać zacznie. Major Greville mianowany Podpułkownikiem, lecz dla słabości zdrowia zażądał urlopu na dwa miesiące i chciał do Anglii popłynąć. Poczyniono przygotowania aby klasztor Oma, najpiękniejszy w północnej Hiszpanii, zamienić na zakład dla żołnierzy legionu przychodzących do zdrowia. Portugalia.

Z Lizbony, dnia 2. Kwietnia.

W ciągu obrad, mających się odbywać względem następstwa tronu, Marfciz Loule nie łechce się zapewne w ministeryum znajdować. Ponieważ Brazylia uznała w Xięźr.iczce Donnie J anuaryi poboczną linią tego cesarstwa, przeto i Portugalia musi z swej strony oznaczyć linią Kollaleralrią. Tu roszczą sobie do tego prawo dwie Xięźniczki, Donna Amelia, jedyna córka Don Pedra z drugiego małżeństwa, i Donna Izabella Marya; gdyby jednak Xię£niczkę Armlią, jako cudzoziemkę wyła ciyć miano, a Infantka Izabella bezpotomnie umarła, natenczas następstwo tronu zlałoby eię na Infantkę Donnę Annę. W tym przecież razie należałoby naprzód uznać małżeństwo z Markizem Loule. Zdaje się jednak, że nim jeszcze pytanie to rozstrzygnięte będzie, Markiz Loule przez delikatność wystąpi 7 ministeryum, w Ktorem, jak wiadomo, ma pod swym zarządem wydział Ministra Spraw zagranicznych. Miejsce jego zajmie zapewne Hrabia Lawradio , który tu z Xiecietn FerdynanA dem przybędzie.

Z dnia 3. Kwietnia.

Prawo Względem urządzenia handlu z posiadłościami wschodnio · indyjskiemi zostało przyjęte większością jednej tylko kreski, Wszy. scy Ministrowie, będący deputowanemi, głosowali z mniejszością, i powstał śmieszny spór O to, czyli Macao jesi posiadłością portugalską lub n e ? Pan Lionel nazwał Pana Gomez de Castro nic nie wiedzącym, bo utrzymywał, iż Macao należy do Chin. Pan Celestino oświadczył, iż osada ta od czasu zajęcia jej przez Portugalczyków w roku 1557. była zawsze uważana za należącą do Portugalii, i że gdy Hollendrzy uderzyli na nią w roku 1622., Cesarz chiński nie mniemał, iż wojuje z Hollendraroi, a zatem osada nie może należeć do Cesarstwa chińskiego. W r. 1826. posłano tam Gubernatora portugalskiego i załogę portugalską. Pan Lionel przypomniał dalej Izbie, iź Cesarz chiński opierał się w roku 181S. zajęciu osady przez Anglików, dla tego jedynie, iź zawarł traktat z rządem w Macao, co takie dowodzi, iż osada ta nie należy do Chin. Pan Magelhaens utrzymywał, iź Macao i Kanton są tylko faktoryami, lolerowanemi przez Chińczyków, aby Wielka Brytania i Portugalia mogły z niemi prowadzić handel.

N i d e r I ą n d y, Z H a g i, dnia 16. Kwietnia.

Dowiadujemy się, iź druga Izba powszechnych Stanów porozumiała się na tajnej seseyi * Ministrem skarbu względem pro]*4Ho<* do prawa skarbowego. Zgodzono się, aby wniosek względem długu osadniczego był podzielony na dwa projekta, z których jeden ma się tyczeć długu 140 milionów, a drugi pożyczki dla syndykatu umorzenia, zmniejszonej z 55 na 51 milionów. Słychać oraz, iż Minister zapewnił Stany, iź rząd nie przestanie zachowywać największej oszczędności. Gazety tutejsze piszą, iż J. K. M. Xiąźę Oranii ma w przyszłym miesiącu udać się do Londynu, i tam niejaki czas zabawić.

List z Rotterdamu, pod dn. 11. b. m. donosi, iź w krotce a fregaty i kilka mniejszych statków wojennych ma wypłynąć pod dowództwem Kontr Admirała P. Ziervogel, celem odbywania ćwiczeń na morzu północnem pod czas lata.

JI u s t r y a.

Z W i e d n i a, dnia 12. Kwietnia.

N. Cesarz J mć uznając troskliwość Xiejcia Serbii, Miłosza Obrenowicza, w utrzymaniu przyjacielskich stosunków między prowincyą powierzoną jego zarządowi, i pogranicznemu mieszkańcami austryai kierni, oraz na dowód szacunku swego, zaszczycił go orderem Żelaznej korony pierwszej klassy. Major Loncza Kragojewaczu, stolicy Xigcia, oddal je d. 13.

2. m. z przyzwoita, uroczystością.

Monarcha nasz raczył przychylić się do prośby Barona S. M. Rothschild, aby uprzywilejowana kolej żelazna z Wiednia da Boi hni nazywała się: "Północną koleją Cesarza Ferdynanda" Z P r a g i, dnia g. Kwietnia.

WydUsi Stanów naszych uchwałił juź summe 200,000 złot. reń. na wielką ucztę ludu w czasie zbliżającej s>ę koronacyi N. Pana. Wybrano do tego wielką równinę koło domu inwalidów. N. Pan przybyć ma do Pragi incognito. Orszak koronacyjny uda się z Kaplicy Sgo Wojciecha do Kat« dry.

Mówią tu także o pomniku, który ma być wy Stawiony na cześć Cesarza Franciszka 1.

Xiąźę Bordeaux jest zdrów i często widzieć go można na publicznych spacerach. Z Peslu donoszą, źe tam jest mowa o rem, >ź Jego Cesarzowiczowska Mość Arcy Xiąźę Józef, Palatyn węgierski uda się do Siedmiogrodu, jako Kommissarj. C< sarski do zagajenia pos edzeń nowego sejrnu. wiocha Z Rzym u, dnia 5. Kwietnia, Obchodzono tu z zwykłą uroczytością wielki tydzień i święta wielkanocne i Papież osobiście wszystkie cerc monie spełnił. Oświecenie Kopuły ś. Piotra i «Tirandołi na zamku ś. Anioła nie mogło nastąpić z powodu niepogody w pierwsze święto wielkanocne, i odłożono je do końca tego tygodnia, dla czego wielu cudzoziemców tergz dopiero wyjechać postanowiło, aby poprzednio być świadkiem tego wspimałego widoku. Na próżno oczeki wano przybycia Króla neapolitańskie goi twitr dzą bowiem, że go Papież na święta wielkanocne zaprosił. Don Miguel, który już w upłynionym rOKU; do bractwa jednego w6tąpił, dopełnił obrządku umywania nóg w Wielki Czwartek u pielgrzymów, a w pierwse święto rozdał wiele orderów i tytułów przyjaciołom co mu wierności dochowali,

T U 2 C Y e.

G a z e t a p o w s z e c h n a donosi w liście z Konstantynopola z dnia 30 Marca, zgodnie z doniesieniem D z i e n n i k a p e t e r s b u r - s k i e g o (umieszczonego w Gazecie naszej Czwartkowej z dnia 28. Kwietnia) «o następuje: Winienem W Pana uwiadomić o nader ważnej okoliczności. Powziąwszy rząd lossyjski to przekonanie, źe żaden obcy rząd nie powinien 6ię mieszać w ostatnich czasach do zabopoloych stosunków, istniejących między

Rosayą a W. Porte, i polegających na zobopolnych układach, oświadczył gotowość swoje w ułatwieniu uiszczenia się swego z zaciągnie» nych zobowiązań w ten, spoeób, aby się powtórnie do znacznego zmnieiszenia nałożonej kontrybucyi przyczyniono il urcyą w tym stanie postawiono, żeby zaległość bez wielkiego wysilenia, 1 to w jednym terminie po upłynie» niu kilku miesięcy zaspokoić mogła. Ponieważ zaś zastrzeżono traktatem adryanopolekitn, że twierdza Sylistrya winna pozostać w ręku Roesyan aż do całkowitego zaspokojenia należytości, wynika przeto z tego, źe W. Porta, postawiona obtenić przez ten nowy dowód wspaniałości Cesarza rossyjekiego w stanie uiszczenia sif rychłego w danem przyrzeczeniu, także w tymże samym czasie i Sihstryą odzy» ska, W ciągu dnia wczorajszego zawiadomioną została W. Porta o tern tak uprzejmem postanowieniu rządu rossy-jskiego, i dziś udała się deputacya dywanu i Ministrów Porty do Pana Butenie wa, aby mu w imieniu Sułtana uszanowanie złożyć i podziękowanie wynurzyć, jakie sobie przy tej sposobności »a o b owiązek względem reprezentanta Rossy i poczytał. Aczkolwiek często juź wzmiankowano o opuszczi niu Sylistryi i dzienniki angielskie od czasu odwiedzin Lorda Durhama w Konstantynopolu ustawicznie się do tego wracały przedmiotu i raz donosiły źe opuszczenie to wkrótce nastąpi, drugi raz, że je odraczano, albo nareszcie, źe 10 wcale nie nastąpi, a w ostatnich czasach za rzecz zupełnie załatwiona uważały i zasługę w tej mierze Anglii przypisywały, mogę przecież WPana zapewne, źe ani Francya ani Anglia do tego się nie wmieszały, i źe Lord Ponsonby i Admirał Roussin zdziwieni byli dowiedziawszy się dziś o układzie, który stosunki przyjacielskie między Rossyą a Turcyą tern bardziej utrwalić musi.

Obejście się z resztą tych dwóch Posłów z Porta daleko jest obecnie uprzejmićjsze niż da» wniej. Starają się oni wpoić w umysł Sułtana zaufanie; ale po wszystkiem, co w ostatnich zaszło latach może się Porta powoli tylko przekonać, źe tak szczerze z nią postępują, jak oświadczają. Z K o n s t a n t y n o p o l a, dnia 33. Marca.

Nadeszły tu pomyślne wiadomości z obozu Reszyda Baszy, dowódcy wojska sułtańskiego w Azyi. Reszyd Basza proponował Sułtanowi, aby dla zabezpieczenia się przeciw Ibrahimowi, kazał Bagdad i Bassorę przyprowadzić do obronnego stanu. W skutek czego Sułtan ma we)ść w układy z Angl karni, aby ułożony w tej mierze plan wykonali. Jakoż materyały wojenne mąją być sprowadzone Eufratem do Syryi.

Donoszą z Persyi, iż tegoroczna ostra zima więcej Um szkód zrządziła, niź cholera i morowe powietrze. Wszystko b}dlo popadało; w okolicy Erzerum śnieg zasypał. Radego z Erziudjam i cały liczny orszak jego. _A Z S m y r n y, dnia 20. Marca.

Donoszą z Syryi, iź Ibrahim ciągle środkami gwaltownemi, a nawet nadweręźającemi przepisy Alkoranu, uskutecznia zaciąg do wojska. Syryjczyków, chroniących się do meczetów, każe żołnierzom swoim wywłoczyć bez żadnego względu na świętość miejsca. Druzowie niepokoją znowu Egipcyan.

ftjW b*<Wb*wwww

Rozll1aite wiadoll1ości.

Z Poznania. - Podług nadesłanych doniesień z tutejszego departamentu wszędzie niemal ozimina bardzo bujno wschodzi, rośliny olejne zimowe przeciwnie cierpiały nieco z przyczyny ciągłej zmiany powietrza. Z tejże samej przyczyny nie jest jeszcze stan zdro« wia między ludźmi całkiem zaspakajający; mnóstwo panuje chorób, i tu ciąsle jeszcze wydarzają się przypadki febry gastryczno nerwowej pociągającej śmieć za sobą. W wielu wsiach nad granicą polską wybuchła znowu ospa między ludźmi. - Pomiędzy osobami, które w ciągu tego miesiąca nieszczęściu uległy, wymieniamy dwie utonione i dziecko, które w skutek napicia się kwasu siarczauego umarło; chłopiec także jeden, wszedłszy z pustoty w piec, udusił się w nim. - W Obrowie pod Szamotułami spaliło się niedawno 6 domów, 12 chlewów i 6 stodół, a przy tern spaliło się zarazem 1100 poprawnych owiec, 924 sztuki rogatego bydła, 14 koni i 2 wieprze.

Podobnież zniweczył pożar przy gwałtownym wichrze w Szkaradowie pod Krobią 27 budynków a między temi i szkołę. Mała tylko liczba tych budyniców zabezpieczona była w kassie ogniowej. - W Kempnie utworzono od czasu zaprowadzenia zrewidowanego regulaminu miejskiego osobny zakład ubogich. - Sześć osób dopuściło się samobójstwa: trzy się powiesiły, jedna przerżnęła sobie gardło, jedna się zastrzeliła i jedna utopiła. Niedawno znaleziono nieżywego człowieka na drodze; obdukcya wykryła, że został zabity. - W Jutrosinie zaprowadzono zrewidowany regulamin miejski. - Odbywanie się tak nazwanych dni eołteckich pod przewodnictwem wójtów obwodowych przyłożyło sią wszędzie do poprawy dobra publicznego, - U rzędnicy ci

tak czynnymi byli, że w 12 powiatach tutejszego departamentu w ciągu 183.5 rodu założono 567 nowych dróg, albo je przynajmniej eprostowanu. Obsadzono je zarazem 321,767 drzewami, a między temi było 48,024 drzew owocowych i 2.73,743 dzikich. - W skutek urządzonego nad granicą polską polowania i popierania tegoż dzielnie przez tamtostronne władze, schwycono osławionego, z Głogowa zbiegłego, rozbójnika Antoniego Słomskiego, - Obdarzenie powszechną oznaką honorowa Sołtysa Matajczaka, któremu ozdobę tę w o.

becności wszystkich Sołtysów powiatu Kościańskiego i z przyzwoitą wręczono uroczystością, wywarło nader zbawienny wpływ na etan wiej ski.

W Gymnase dramatique przedstawioną będzie nowa 6ztuka Scribego, z bardzo krótkim tytułem: Srj Jedna z przygód Katarzyny z Potemkinern jest trześcią tego utworu. Mamy nadzieję, że tytuł nie wzbroni słuchaczom, aby swego zadowolenia nie mieli g łoś n o wyn urzyć. Gmach teatralny w pewnem prowincyjalnem miasteczku zamkniemy został na magazjn siana. Magistrat tego, po artystowsku myślącego miasteczka, odmieniwszy jedne I terę w dawniejszym napisie: Musis consecratum, zastosował tenże do nowego przeznaczenia budynku: IS'l ulis consecratum. II IIII IIIIill - IIaB IIHIIillIIM - II »II A II II aHII II IO A IIIIII IIII IIB A IIHnEMPBnIIillWMill>illW 4apOIB OBWIESZCZENIE, tyczące się naleiytości Exekutorow sądowych.

Podaje się niniejszem do wiadomości powszechnej, ii przy nowej organizJcyi sądownictwa tej prowincji, Exeku torowie sądowi opatrzeni zostali w surowe przepisy we względzie należ) tości, służących im za wykonywanie zleconych im od Sądów exekucyi. Przepisy te rozróżniają trojakie exekucye sądowe, to jest: A. w sprawach mandatowych i bagatelnych, w przedmiotach do )),0 Tal. stosownie do przepisów ustawy z dnia 1. CzeIWca 1833. traktowanych, B. w przedmiotach processów zwyczajnych i C. exekucye o zaległe koszta sądowe.

"Wedle tychże przepisów ściagąją się za istotne wykonanie exekucyi A. w sprawach mandatowych i bagateln y c h wedle oznaczenia taxy opłat z dnia 9. Października 1833.: 1) należytości exekucyjne pof 2 -sgr. od każdego Talara ściagnior ego, przyczćm się zaczęty Talar za spełna rachuje 5 2) strawne na dzień po 10 sgr., które jednak wtenczas tylko ma miejsce, jeżeli dłużnik za miejscem urzędowania Sądu mieszka; 3) got o w e w y d a t ki, wynikłe w zdarzeniach szczególnych, n p. za przybranie pomocy do wykonania exekucyi, za odesłanie lub schowanie effektów ząjęty eh i t. d, B. w przedmiotach processu zwyczajnego, . taxy opłat z dnia 23. Sierpnia 1815.

a, przy Głównym Sądzie Ziemiańskim . b, przy Sądzie Ziemsko-Miejskim w Poznaniu . c, przy innych Sądach Ziemsko-Miejskich i Kommissyach Sądowych 2) Za obserwacyą dłużnika codzieri: a. przy Głównym Sądzie Ziemiańskim b. przy Sądzie Ziemsko - Miejskim w Poznaniu , c. prry innych Sądach Ziemsko-Miejskich i Kommissyach z Sądowych. " * 3) Za sprowa d ze nie-do więzienia mieszkańca r obwodu sądowego: a. przy Głównym Sądzie Ziemiańskim b. przy Sądzie Ziemsko -Miejkim w Poznaniu c. przy jnnych Sądach Ziemsko-Miejskich i Kommissyach Sądowych 4) Za odesłanie zai<;tych rzeczy do Hominis sarza Aukcyinego: a. przy Głównym Sądzie Ziemiańskim b. przy Sądzie Ziemsko-Miejskim w Poznaniu , c. przy innych Sądach Ziemsko-Miejskich i Kommissyachj A Sądowych , .t ,

,5) milowe za każdą milę, przy Głównym Sądzie Ziemiańskim i przy Sądzie Ziemsko-Miejskim w Poznaniu ]I sgi-. , pizji may eh Sądach Ziemska- .Miejskich i KomniisS)ach Sądowych 3 sgr. 9 fen. Milowe to rachuje się tylko raz za podróż tam, ale nie na powrót odbytą; 6') o p ł a t a k a s s o w a od każdego Talara po l sgr. 3 f. 5 7) s t r a w n e włącznie z obrokiem dla koni codzień 10 sgr.; 8) u d o w o d n i ć s i ę m o g ą c e w y d a t k i g o t o - we, jak się pod Lit. A, Nr. 2. i 1', rzekło. W nakazie musi być wyszczególnione, czyli koszt* exekucyi mają byt; ściągnięte wedle zasad pod Lit A. lub tez pod Lit. B. wyszczególnionych. Chociażby Exekutor sądowy miał sobie polecone wykonanie więcej exekucyi po jednej dro<Ue, strawne i milowe raz tylko może być ściągnięte,

c. W exekueyach o koszta sądowe lub zakłady na koszta, o summy do 50 Tal. ma miejsce postanowienie pod Lit. A., według którego w razie wykonania rzeczywiście exekucyi od każdego Talara po 1 \ sgr. należytości exekucyjnej ma b i ć ściągnięte').

W e£ekac\ ach zaś o' inne koszta zachować należy przepisy pod Lit. )], udzielone z fem atoli ograniczeniem: l) iż Za ściągnienie" kosztów n i g d y m i l o w e nie ma być rachowane; 2) iż w exekueyach o kwoty do l T ał. z g o ł a ż a d n a n a l e ż y t ość e x e k u c y j n a nie m a miejsca; 3) że dla imiknienia dalszej dla publiczności niedogodności, za wykonanie wszystkich exekucyi o koszta, Woźni sądowi tylko mają prawo żądać od kwoty od l. Tal. do 5. Tal. ., ",.l sgr. 5. lO. .i . . 2 10. 45. -, .3 Więcej zaś, jak 5 sgr., przy ściąganiu kosztów nigdy nic powinno byeAądane. Strawne raz tylko ma miejsce, chociażhy nawet Exekutor względem ściągnienia jednej kwoty miał odbyć więcej, jak jedną podróż. Zresztą ostrzegamy przy tej okazyi publiczność, iż jeżeli oznaczony przy udzieleniu rachunku kosztów, lub zażądaniuuw przedmiocie: I!. I III . IV. I V.

od 20 fal od 50 tal. od 100 tal od 200 tal. od 500 tl. do 50 tal do l 00 al. do 200 t l do 500 t l, d.o 2?00, tl. włacznIe. rwvłacznIe. wyłącznIe, l WIeccv. 7 srg. 6f. lOsgr. 15 srg. 20 srg. l do 2 tal.

5 srg. 7 srg. 6 f 10 srg. 15 srg. 20 srg.

5 srg. 5 srg. 7 srg. 6f. 7 srg. 6 f 10 srg.

7 srg. 6 f 10 srg. 15 srg. 20 srg. l tal.

7 srg. 6 f 10 srg. 10 srg. 15 srg. 20 srg.

7 srg. 6 f 7 srg. 6 f 10 srg. 10 srg. 15 5rg.

10 srg. 20 srg.

7 srg. 6f. 7 srg 6f.

l tal. 15 srg,

2 tal.

20 srg.

l tal. 10 srg.

2 srg. 6 f 2 srg. 6 f

7 srg. 6 f

5 srg.

5 srg.

7 srg. 6 f 5 srg.

10 srg. 20 srg.

7 srg. 6 f 7 srg. 6f.

l tał. 15 srg.

20 srg.

10 srg.

2 srg. 6f. 5 srg.

7 srg. 6 f 7 srg. 6 f

10 SIg.

zakładu, czas upłynie a zaplata nie nastąpi, według organizacyi teraźniejszej, exekucya n a t y c h m i a s t wychodzi, ile ze zwykłe dawniej powtórne wezwanie do zapłaty, koszta na próżno mnożące, jai nie wydaje się. To samo postępowanie ma miejsce, skoro mniejsze ilości kosztów, mimo wydanego w tej mierze nakazu sądowego» nie zostaną zaraz przy wręczeniu rezolucyi na ręce Woźnego zapłacone'. Urządzenie to ma szczególniej na celu korzyść stron, mających interes w Sądzie, aby uniknąć późniejszego oddzielnego ściągania kosztów sądowych, przyczem zwrócić musimy uwagę i na t o, ii od ściągania podobnych mniejszych ilości kosztów rozróżnić trzeba nakazane istotnie exekucye, gdyż od pierwszych Woźny wrę c z aj ą c y nie jest mocen żadnych należytości wymagać, owszem tę tylko ściągnąć ilość, która w rezolucyi sądowej jest wyrażona i z której odebrania na żądanie stron kwitować jest upoważniony,

Prócz wyszczególnionych, tu należytości nie Wolno Exekutoiowi pod żadnym pozorem żądać lub przyjmować dla siebie cóżkolwick od poszukającego exekucyi, ani też od tego przeciw komu takowa wykonywa się, bądź to w gotowiźnie, naturaliach, w wikcie lub obroku dla koni, bądź tóż jako dobrowolne podarunki, lub pod inne'm jakie'mkolwiek nazwiskiem. Wszystkim Exekutorom i Woźnym sądowym mocno jest nakazane, aby się do tych oznaczeń pod surową karą jak naj ściślej stosowali, Władzom zaś sądowym polecone zostało aby z wszelką bacznością czuwali nad dopełnieniem tychże przepisów. Każde zboczenie od takowych, skoro dojdzie do wiadomości naszej lub Sądów nam podwładnych, będzie surowo dochodzone, ażeby tym sposobem ile możności wszelkiem nadużyciom zapobiedz.

W Poznaniu, dnia 2. Kwietnia 1836.

Królewski Sąd N adziemiańaki,