o

Gazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego 1842.08.20 Nr193

1 1 /11

M (I

VVi elki e gorf11- n

I A

Xicsdva POZNANSKIEGO

Nakładem Drakami Nadwornej JIK Deckera i Spółki. - Itedaktor: JI. WannoweM,

JW198.

W Sobotę dnia 20. Sierpnia.

184«.

Wiado lllości Kr ajowe.

z B e r l i n a, dnia lS. Sierpnia. Gazeta Rządowa Pr. z dnia dzisiejszego o» bejmuje spis Cesarsko-roesyjskich oficerów i urzędników, których N. P a n podczas pobytu ewego w Petersburgu orderami ozdobić raczył. Order orła czarnego otrzymali: Xiążę Wasilczykow, Generał jazdy i Prezes Ra da państwa, - Xżę Alexander G a 11 i c z y n i Hrabia E s s e n , Generał piechoty i Gubernator Petersburga.

Wiadolllo ści zag raniczne.

Francya.

., z Paryża, dnia 11. Sierpnia.

. Ułożony przez Pana Lamartine projekt do adressu oppozycyi nie przypadł do gustu. Za« rzucała c,, APn t zanadtp elegijny, wiele frazesów poetjcznyc], ; szumnych i t. d. Coromerc« donosi o przypadku, który pojazd królewski przed dwoma dniami spotkać miał.. Król po.południu z Paryża do Neuilly powracał, gdy konie na samym środku pól elizejskich ei? rozbiegały. Cugle prawego konia na przodzie rozerwały się w chwili, gdy się udało przytrzymać konie. Po krótkie m zatrzymaniu się Król drogę do Neuilly konty* nuować mógł. Z dnia 12. Sierpnia.

Król przyjrnował wczoraj wieczorem De» putacyę Izby która wedle zlecenia adres mu podawała. Do deputacyi tej około 200 członków Izby się przyłączyło. Król przemów A W następujących wyrazach: »M Panowie Deputowani! »Mocno rozczulony przyjmuję ten adres; znachodzę w nim wyrażenie uczuć któremiście Mię otaczali, gdym pokonywając boleść serca mego wpośród Was się udawał, aby wielkiemu obowiązkowi zadość uczynić. Z tego obowiązku, M Panowie, zupełnie się wy« wiążemy i za pomocą Opatrzności Francya, polegając na instytucyach swoich, mocna przez zjjpełną między władzami wszystkiemi panującą jedność ujrzy niebezpieczeństwa owe coraz bardziej niknące, od których Ja wspólnie z Panami od lat 12 kraj ten szczęśliwie zasła* niamy.« Słowa te królewskie zgromadzeni deputowani z źywem zadowoleniem przyjęli. Król wystąpiwszy potem w pośród deputowanych powiedział: «Czuję to głęboko i żywo, że Izba tak licznie wokoło Mnie »ię zebrała, i dziękuję jej jako Ojciec, człowiek i Król za okazane przez niej uczucia. Radbym wynurzył. Te dowody udziału byłyby pociechą dla Mnie, gdyby Mnie w takiem utrapieniu cokolwiek pocieszać mogło.«-Jednozgodny okrzyk: »Niech żyje Król!« nastąpił po tych słowach > sprawił na obecnych wielkie wrażenie. W biórach Izby Deputowanych rozbierano .wcwrai projekt do prawa o regencyi i 'wniosek Pana Odilon Barrot o śledztwie parlamentarnem. Co do pierwszego projektu, w wszystkich biórach większość za tein się o» świadczyła, iżby przeciw temu projektowi, jakkolwiek nie zupełnie zadowalniaiącemu, wielkiej jednak oppozycyi wzniecać nie wypada. Tylko ostateczne stronnictwa o zasadzie, że Izbie nie służy prawo uchwalania ustaw konstytucyjnej takiego rodzaju rozprawiać i ją popierać będą; ałe zapewne na próż n o, kiedy naczelnicy lewego centrum i lewej strony nie są za tćm, lecz przeciwnie Wszelkiego'dołożą starania, aby prawu temu większość wyjednać. Ciekawość była wielka, jak tćż Pan Thiers wystąpi. Wiadomo, że zmarły Xiążę Orleansi wielkim był przy jacie lem Pana Thierse, rozumiano więc, że dla tego tylko tak uporczywie w oppozycyi trwał, ponieważ sądził, że na tej drodze później przez Następcę tronu do władzy dojdzie. Spodziewają się więc, Ze Pan Thiers, pozbaw jony tej nadziei, stopniowo do ezeregów konserwatystów wracać zacznie i ie przez obronę prawa regencyjnego pierwszy do tego zrobi krok. - 3akoź oświadczył się też w mowie ewoje'j stanowe«) za przyjęciem prawa regencyjnego, życząc, żeby je z wielką głosów większością przyjęto, niestawiając jednak przeszkód szczegółowym nad niemu wagom. Doradzał on oppozycyi, przynajmniej tej części, do której on należy, żeby za projektem głosowała, kiedy - «daniem jego - Izby zupełnie są umocowane do uchwalenia prawa takowego i zwołania zgromadzenia narodowego 'bynajmniej nie ma potrzeby. . vN a pamiątkę Xiecia Orleans, Wybito medal tylca Pana Montagny. N a głównej stronie widać popiersie Xiecia, z podpisem imienia, dnia urodzenia i śmierci. Na odwrotnie*) stronie popielnicę, z osłoną i wieńcem nieśmiertelników. N ad niemi słowa Tacyta,na śmierć Germanika: Illacrimabunl quondam jlorentan et tot bulorum superstitan - ttiam ignoti, - W okolona krawędzi wyryte słowa Królowej: Aous etions trop heureuxet tropfiers de lui, Hieu nous 'Va enhvi.

- - Dowiadujemy się z ust pewnych, że osobisty wstręt Xiecia Orleańskiego ku Rossyi

wiele się przyczynił.do żywienia niechęci Cesarza Mikołaja ku dynastyi Orleańskiej. Teraz powzięto nadzieię, że samodzierca Rossyi z myślą o przymierzu łrancuzkiem zaprzyjaźnić się da. Pan (iuizot wyrzekłszy się złudzenia pod względem Anglii, zaczął znowu konkurować do Xicznej Liewen, która dawniej już na czułe zabiegi jego nie była niewzajemną, aby, jeżeliby być mogło, francuzkorossyjskie przymierze do skutku przywieść. Anglia.

Z Londynu, dnia 12. Sierpnia.

Dnia dzisiejszego N. Pani następu-ącą mową Parlament odroczyć raczyła: «Mylordowie i Panowie! »Stan spraw publicznych pozwala Mi uwolnić W Panów od dalszej obecności w Parlamencie. »Nie mogę się z W* Panami rozstać, nie wynurzywszy Im Mojej wdzięczności-za staranność i gorliwość, z jaką podczas całego ciągu długiej i nader mozolnej sessyi obowiązki Swoje pełniliście. »Musieliście środki największej wagi rozbierać, połączone z interesami skarbowe mi i handlowemi kraju i mające posłużyć do utrzymania kredytu państwa, do podźwignienia zasobów narodowych i do popierania powszechnie, i trwale dobrego mienia, wszystkich klas s poddanych Moich przez rozprzestrzenienie handlu i ożywienie chęci do pracy. »Chociaż środki tęeo rodzaju koniecznie całej Waszej wymagały uwagi, uskuteczniliście jednak obok tego znaczne polepszenia w kilku odnogach sądownictwa i w prawach dotyczących się administracyi spraw wewnętrznych. "Składam W Panom mianowicie podzięki Moje za nowy dowód Waszego prawnego sposobu myślenia i szczerego przywiązania, dany Mi przez ochocze i jednomyślne uchwalenie prawa dla powiększenia bezpieczeństwa i obrony osoby Mojej. »Odbieram ciągle od wszystkich obcych mocarstw zapewnienia o ich przyjaznych chęciach ku temu krajowi. »Jakkolwiek głęboko ubolewam nad klęskami, które częśi' arhlii na Zachód od Indusu dotknęły, pociesza Mię jednak myślła, ie Waleczna obrona Dschellalabadu, uwieńczona stanowczem zwycięstwem na polu, w zasiciyłny sposób o męstwie i karności europejskich i kraiowych wojsk, ora« o zręczności i waleczności dzielnego wodza onych świadczy. »Panowiedomu gmin! »jHoiriośt, z jaką potrzebne dla Opędzenia potrzeb słuiby summy uchwaliliście, wymega Mego naj szczerszego uznania.