)I( 246 w Srodędnia 20. Października 1852

Gazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego 1852.10.20 Nr246

Czas czytania: ok. 25 min.

Drukiem i nakładem Drukarni Nadwornej W. Deckera i Spółki w Poznaniu. - Redaktor odpowiedzialny: N. Kamieński w Poznaniu.

Telegraficzne wiadomości.

W i e d e ń, 18. Października. - We d ług wiadomości z Konstantynopola tu nadeszłych, wielki wezyr Ali basza został zrzucony, a w jego miejsce wstąpił minister marynarki Mehemed Ali basza. Turyn, 13. Października. - Gazelta piemonlese zaprzecza, aby nowa pożyczka została zawartą. N e a p o l, 10. Października. - Minister policyi Pechenada umarł.

Wyroki w sprawie 15. Maja ogłoszono. Karę śmierci na siedmiu wyrzeczona, zmieniono dwom na karę więzienia przez lat 26 Paryż, 16. Października. - Książe prezydent odbył wjazd do luileriów w tej chwili, wśród powszechnych okrzyków radosnych. Powitanie było pyszne, żadnego przypadku. Berlin, 19. Października. - Naj. Pan raczył nadać gajowemu w dobrach książęcych Krojanke, Janowi Schneider, oznakę powszechną honorową. Berlin, 18. Października. - Król JMć raczył wczoraj w południe tu na zamku królewskim przyjąć na prywatnem posłuchaniu kr. wirtemdoborowego Schimpfa, Hessya elektoralna tajnego radzcę legacyjnego Meyera i wielkie księstwo heskie radzcę uiinisleryalnego ttiegelebcua za eełuoinocuika. (Kor. C%.) - Pozwólcie mi innego być zdania co do poprawności tekst mtbrowiedzi koalicyi zamieszczonego w Gaz. Vo s s a i w b a z . powszecn. Nie Gaz. Vossa, lecz gazety bawarskie tekst ten odmie. Według pierwszej powtórzyły go wszystkie urzędowe dziennik ruty. TOCZ bawarskich. Teraz i N owa gazeta mopaństw skoalizowanych, pre , a r h i i s k a widzi się zmuszoną uznać autentyczność ickstu tutaj ogłoszonego i powtórnie go drukować. Szukać powodów te, roznirv, na mało się dziś przyda, gdy różnice w opinii stron traktujących przeniosły a p O l c czynu. Zresztą w sprawie handlowo celnej nic nowego me łn Domysłów jest naturalnie bez liku. Dzisiejsze spycha dzień juUzeiszy; powtarzać ich nie warto. Nadmieniam jednakże, że wiadomość o rozp04tych na nowobezpośredn.ch układach pomiędzy Austryą. Prusami! podaną przez Kreuzztg, Gaz. pruska zaprzeczyła. Kre uz z e i t u ng ma nie sz cz ę ś cie z swem. wiadomościami; widać że bezpośredni przystęp do urzędowych źródeł został je, utrudnionym Kiedy sprawa handlowo celna zostaje niejako w zawieszeniu, dzienniki mają porę zastanawiać się nad politycznym i moralnym stanem Niemiec, mianowicie nad ich rozerwaniem i niezgodną, lemat zaiste rowuie nie miły jak łatwy do traktowania dla historyka palryoly Ważniejszem jednak dla obecnej chwili jest zważanie na pinią publiczną, która się w krajach związku celnego za utrzymaniem tegoż objawiać zaczyna, w Hesyi, w Saksonii i innych. Jest to naturalna krytyka tego, co się dotąd działo w sferach rządowych, krytyka inleiesów na niepeYt0śSrz Jl&qnłif£łUsR'ąa ,& . te pt1KVHc¥1 nsdf8 BicĆ nRPP YJł? 2«' dy jak ludność krajową obchodzi. Rządy same nie napróżno zwoływały raz po raz ludzi b'egtych do praktycznego rozważenia kwesty, specyalneeo ajęcia.. D I a c z e e o * b y dziś o "j "j a organów i klas społeczeństwo krajowe, rolnicze, przemysłowe, kupieck uważaną za opOZjcyą, pobudzaną przez stronnictwa nieprzyjazne po kowi rzeczy? Legalnie objawiona opinia kraju nigdy nie (rwożyła rządów o dobro kraju troskliwych. Dzienniki, które się nią trwożą, nie wyrażają znpevs-ue myśli i dążności rządowych. Interesa rządów trudno dziś od interesów krajowych odłączyć. Z tego też najwięcej względu Prusy wychodzą, je.2eli zjęlego w sprawie handlowo celnej stanowiska opuścić nie chcą. Wolno innym nazywać, to uporem Każdy rząd wiedzieć najlepiej sarn powj, u euj o cO nu» chodzi. Mnie zdaje się, że rząd pruski wie o co mu chodzi, a zapewne się nie myli, skoro przez opinią całego kraju widzi się popieranym. Opi» ia dzienników zagranicznych mało tu zapewne znaczy. Lecz* są między nieini i takie, że przytoczę tylko angielskie, które gorąco stają w obronie stanowiska obecnie przez Prusy zajętego. Przyszłości zostawić trzeba prośbę projektów, które gprawie handlowo celnej w Niemczech nową mąią nadać postać i dążność.

Z spraw zagranicznych najwięcej zajmuje umysły kwestya cesarstwa we Francyi i sprawa belgijska. W jednej i drugiej spodziewają się tu nadzwyczajnego poselstwa ze strony Francyi do dworów zagranicznych. Poseł belgijski przy tutejszym dworze, p. Nolhomb, wyjechał, nie wprywatnym jak donoszono, lecz w urzędowym charakterze, do Paryża. Mówiono, że miał zamiar umieścić córki swoje w celu dalszego wychowania w Paryżu; tymczasem córki jego nie wyjechały dotąd z Berlina. Dowiaduję się, że p. JNothorab ma być mianowany posłem belgijskim w Paryżu, na miejsce p. Uogier. C o n s t a d t, 17. Pnidziernika. - Cholera tu wybuchła i jednej no cy osierociła 17 dziec Ikt9rym zabrała ...oiców. . lY.lrotestwo lV1totshle. War s z a w a, d. 16. Paźdz.ernika. - Gdy wyrokiem polowego audytoryatu, przez jen. feJdm., głównie dowodzącego armią czynną księcia warszawskiego, br. Paskiewicza erywańskiego, na dniu 13. Marca 1852. konliruiowanyui, Aleksander Chojeński, były do roku 1831. żołnierz 1. pułku ułanów b. W. P., następnie wychodziec, w r. 1849. w Galicy i auslryackiej przytrzymany i do Królestwa odesłany, skazany został na karę konfiskaty majątku; przeto komisya r. p. i skarbu, zawezwała wszystkich - }gą

1854. r., jeżeli za obrębem Europy jest zamieszkały Cesarska biblioteka publiczna w Petersburgu, wzbogaconą została w tych dniach, exemplarzem dzieła hr. Augusta dc Bastard, o sztuce rysowniczej od IV. wieku, które poczynając od r. 1835., wydawane było vr Paryżu. Dzieło to w 20. poszytach in folio, okazałości niesłychanej, kosztuje 9000 rubli. Nakład jego był ogromny, sarn rząd francuzki, udzielił wydawcy 500,000 fr. zapomogi. Hr. de Bastard był w Warszawie przed laty kilku. Donieśliśmy wówczas i o pobycie jego i o wydawmetwie wspaniałego dzieła, którego niektóre poszyty, hrabia miał z sobą, i tu okazywał. Kur. war. W chwili pojawienia się meteorów d. 28. z. ta. w Pułtuskiem, o których po szczególe już donieśliśmy, te same zjawiska i o tymże samym czasie ukazały się w Olkuskiem tak około miasta Lelowa, jako i samego Olkusza. Niektórym z nich lowarzvszyl trzask do palenia choiny podobny, spadły zaś pomiędzy ludzi pracujących w polu, nie pozostawiając po sobie śladu. ,. · <- u i J q Czytamy w J o u r n a 1 de S t. P e lersb u rg: Z Hag. (w Holandy,) donoszą, źe dwa wypadki wścieklizny, wyleczone zostały za pomocą "siarkami chininy«, «kombinowanego z ekstraktem opium. I owarzystwo lekarskie w Amsterdamie, ma ogłosić urzędowne spostrzeżenia w tym \ vzDlotlzic, o Podczas, kiedy dzikie gęsi zdążają na zimę do ciepłych krajów, gęsi swojskie, ta pociecha gospodyń z tylu względów, licznemi stadami, zmierzają ku Warszawie, ua ogólne rendcz votis tych pieczonych skrzydlaków w dniu ś. Marcina Z obliczeń statystycznych okazuje się, że Warszawa konsumuje rocznie do 800,000 gęsi. Z tych sarni Izraelici około 450,000 spożywają. Handlarze gęsi, umieją z nich liczne wyciągnąć korzyści. Mięso bowiem tego drobiu dostateczne zapewnia pożywienie, szmalec z niej okras dr0rRt1@rYli 5W ffiAA\Wyeł\, V) bbapi rg fWTM w c h o d y « /\ n d e III y j >' l, T li C z I £ e umyślnie w tvm celu liwiała I, umarło - -: pozostaje-. Wrancyet. ., .

lv'rcegar o l' fóJździeW¥lfudki eRbtg ó}Y*BrązY 8#lemillitRi wyprzedzać wkf6¥E& tł8F t omentarze do tych slow serdecznych, k'orc jednak w pewnej pozostają sprzeczności z wojennym przepychem, który jutro w Paryżu się 'rozwinie. Wjazd do Paryża ks:cc.a prezydenta przyćmi jeszcze więcej znamię, jakie wybijało podczas ,ego całe, P o * Ii: * £ Znamieniem tern jest wojska /\ S T t L /\ f /\ S O K - ? j d X > c h ierwszej dy"iapoleonowi

JI' IZ VI Piechota i gwardya narodowa stać będzie szpalerem , począwszy od dwór ca kolei żelaznej, aż do tuileryów. N ajmniejszej na całej drodze niebędzie przerwy pomiędzy szeregami. Co się tyczy bram tryumfalnych i innych ozdób ulicznych, niczego niezaniedfcano. Na wszystkich miejscach z pospiechem pracują i wszyscy się kwapią, jak na przyjęcie młodej pani. - Lubo papież na zaproszenie prezydenta rzplitej/\ aby przybył do Paryża w sposób niepewny odpowiedział, jednakowoż w liście napisanym własnoręcznie do prezydenta, dziękował mu za usługi wyświadczone religii. Dzień przed odjazdem ministra spraw zagranicznych pana Tronin de Lhuys do Bordeaux doszło go pismo dyplomatyczne z Wiednia przez ręce posła austryackiego, w ktorem uznaje rząd austryacki jak najwyraźniej cesarstwo francuskie pod warunkami, jeżeli przyszły cesarz da zaręczenia pokoju. Nie długo było potrzeba czekać na zaręczę nia, prezydent przybywszy do Bordeaux powiedział znaną mowę, ze cesarstwo znaczy pokój. '[aK więc Austrya łatwym sposobem została zaspokojona. Inaczej przecie rzecz się ma z Rosyą. Jej poseł pan Kisselew opuścił właśnie tego dnia Paryż, kiedy Ludwik Napoleon miał mowę cesarską w Bordeaux. Tymczasem i z tej strony nic czekają wielkie trudności, jak rokują z wielu okoliczności i potajemnych udzieleń. - Jeden z korespondentów Indćpendance Beige pisze co następuje: »Minister spraw wewnętrznych wydał świeżo okólnik do wszystkich prefektów, polecając im złożenie szczegółowych raportów o sposobie myślenia każdego z osobna członka rady ogólnej swojego departamentu. Łatwo odgadnąć powody, dla których rząd życzy sobie poznać dokładnie usposobienie członków tych rad, których zadanie jest wainem i które wielką mogą mu być pomocą, o ile tym samym co on ożywione są duchem; wszakże jeżeli prefekci będą umieli poznać i będą chcieli powiedzieć ministrowi całą prawdę, to sprawozdania ich nie będą tak ogólnie pomyślnie, jakby się spodziewać kazały ostatnie podania, wszędzie prawie jednomyślnie uchwalaue. o utrwalenie rządu Ludwika Napoleona. Wprawdzie otwartej nieprzyjaźni nie napotka nigdzie, ani nawet złej woli jawnie wypowiedzianej. Ale znaczna jest liczba ludzi bardzo nieszczerze przyjaznych i na których wierności i poświęceniu polegać trudno. Ci nieprzychylni radzcy uczuć swoich nie okazują, ani też wda wać się będą w opozycyą. Akceptują oni dzisiejszy rzeczy porządek i nic opierają się nawet wielkiemu prądowi, który zmierza dzisiaj do utrzymania i ustalenia go - ale ich prefereneye są gdzieindziej . A gdyby nadeszły kry U czne jakie okoliczności, gdyby się mniemali do tego wypadkami upoważnieni, mogliby chybić sprawie. A przecież ci radzcy jeneralni wzięli, powtarzamy, udział w adresach przychylności dla Ludwika Napoleona. Wszyscy nadto, wybrani zostali jako kandydaci rządowi. Przyjęli oni urzędownic tę pozycyą, w której popierani byli przez prefektów, czyli (o, że ci ostatni nie znali jeszcze miej-cowych stosunków czyli leż, ie ich oblndnemi oświadczęniami wywieziono w pole. Pewien MIIIĘag/\hlIIIu/\Ęm z najgorliwszych stronników Ludwika Napoleona, ino wił nu niedawno z ubolewaniem o składzie swojej rady ogólnej, gdzie tacy ludzie wątpliwi w przeważnej są większości. Toż sarno słyszałem od pewnego radzcy etanu, o innej radzie środkowej Pranej i, której skład zna jak najdokładniej. Zdaje się, że te dwuznaczne stanowiska nie są dotąd przynajmniej znane rządowi.... Cóżkolwiek bądź, jawuemi dzisiajszego rządu przeciwnikami są tylko czerwoni. WTc wszystkich miastach południowych, gdzie przeważają legitymiści, znajdujemy ich zapisanych na listach pojednania, sporządzonych przy ostatnich wyborach municypalnych, zgodnie z miejscoweini władzami adininistracyjneini. Ich interes, jako właścicieli ziemi, ich duch porządku, rozsądek i doświadczenie skutków peryodu republikańskiego od r. 1818., skłaniają ich do łączenia się z silnym i opiekuńczym rządem Ludwika Napoleona Czerwoni przeciwnie, gdziekolwiek liczyć mogli na powodzenie, skwapliwie korzystają ze sposobności. Wiadome są liczne zwłaszcza w południowej Prancyi dckrela prefektoralne, rozwiązujące rady municypalne jako nieprzyjazne rządowi i dla społecznego porządku niebezpieczne. Deputowany jednego z tych departamentów oddawua będący merem swojej gminy zapewniał mię wczoraj, że w gro nie 23 kolegów świeżo wraz z nim wybranych do rady municypalnej, sarn jedeu jest człowiekiem porządku. wszyscy inni czerwoni socyaliści - i że len sarn duch przewodniczył w wyborach wielu gmin tegoż departamentu. Te wypadki zestawione z manifeslacyami, które w tych samych okolicach witały przybywającego księcia prezydenta, zmierzając do utrwalenia jego władzy, dziwnemi zdawać się muszą; aby je sobie wylloiuaczyć, potrzeba bliżej przyjrzeć się stosunkom. Paktem jest, że socyalizm w klasach roboczych miast i wsi, ogromną przeprowadził propagandę i straszne zrządził zniszczenie. Naprzeciw temu gwałtownemu fanatyzmowi, rozum jest bezsilnym Dla rzucenia postrachu i przytłumienia go potrzeba było nadzwyczajnych użyć środków, a i te nie mogły zupełnego otrzymać skutku. Najpotężniejszą siłą akcyi było imię Napoleona. Urok lego imienia, jego magiczny wpływ na robotników i włościan jest niezaprzeczony. Najzapaleńsi nawet so cyaliści nie są od niego wolni, imię to jest i dla nich godłem chwały wojennej PVancyi. Obudzą ono uszanowanie w ich palryotyzmic i porywa ich. I w rzeczy samej, żadne imię nie może się w duchu mas mierzyć z tern heroicznem imieniem. Stąd to widziano 10. Grudnia 1848. ten lub ów departament dający 100,000 głosów Ludwikowi Napoleonowi i 2000 p. Ledru Rollin, w trzy miesiąre później przy wyborach do zgromadzenia prawodawczego, wybierający tegoż p. Ledru Rolliu, gdy nie miał już współzawodnika z imieniem wywierającąm wpływ na masy. Stąd to również 20. Grudnia 1851. roku Ludwik Napoleon otrzymuje półosma miliona głosów od gromadzących się około niego ludności, a ci sami co na niego głosowali, wróciwszy do gmin swoich wybierają w ogromnej jeszcze liczbie, radzców gminy czerwonych. Przyznać trzeba ważność tego faktu, chcąc należycie ocenić dzisiej eze położenie. Stosunek ten wszakże zmniejszył się od kilku miesięcyznacznie. Wpływ imienia Napoleona z każdym dniem wzrasta. Przez tę jednogłośną aklamacyą imienia, ulrwala się rząd, i skończyć się musi na akceptaryi jego warunków i ducha. Siła nabyta i objawiona przez władzę, przywrócona praca, dobry byt wzrastający, wszystko sprzyja temu zwrotowi. Kilka lal jeszcze tego porządku, dokonają bez wątpienia zupełnego rozkładu stronnictwa socyalizmu rewolucyjnego. To jest główną missyą rządu Ludwika Napoleona, i dla lego łączą się z oim w tak wielkiej liczbie ludzie porządku, że widzą w nim specyalną siłę do j ej spełniania. « - Wedle Gaz. augsburgsk i ej, ogólna liczba skazanych na deportacyą lub wygnanie w skutku wypadków grudniowych, wynosi blisko 25,000 osób; ostatnia obszerniejsza amnestya dozwoliła wrócić do kraju 1000 indywiduom - pozostałoby więc jeszcze pod bannicyą 24,000. W samej Barcelonie jest 500 francuskich wychodźców.

Anglia.

Londyn, d. 12. Października.- Doląd nic jeszcze dowiedzieć się nieiiiożiia o treści wielkich reform finansowych, jakiemi Disraeli naprzód rolników, a z nimi razem także świat cały chce uszczęśliwić. Zniżeuie stopy procentowej konsolów tein niebędzie, przynajmniej na teraz wiary temii niedają, gdyż konsole i tak niedosyć wysoko stoją. Podobniejszyui do prawdy jest domysł, że Disraeli podatek od dochodu na dochody pomniejsze aż do 50 funt. szter. rocznie rozciągnie a za to zniżenie lub zniesienie zupełne opłaty od słodu zaprojektuje. Przez lo dzierżawcom zatkanobv usta, a ludzie nowo opodatkowani pocieszaćby się mogli nadzieją, że piwo swoje cokolwiek taniej pić będą. - Times zawiera artykuł o przywróceniu cesarstwa we Prancyi, ma które z lego samego co J ournal de Pranefort zapatruje się stanowiska »Pierwszą i główną przyczyną wziętości Ludwika Napoleona, przyczyną potężniejszą jeszcze od samego imienia jego stryja, i od zręczności jego prefektów, jest wstręt i zgroza jaką przejmuje naród francuski forma zadu republikańska. Ludzie polityczni i ludzie sianu rzeczypospolilej: wystawili ją na śmieszność w łouie zgromadzenia narodowego; socyaliści i demagodzy obudzili ku niej wstręt i bojażń w całym kraju. Przy wyborze swojego pierwszego prezydenta, lud zajął się wyłącznie człowiekiem, o którym był pewnym, ze'obali inslylucyc którym się zrazu miękko i biernie poddał, a władza absolutna Ludwika Napoleona znajduje lud golów, lak drogo nawet okupić wyswobodzenie swoje z pod więzów, narzuconych mu nienaprawialną konstytucyą p. Marrasta. Wypadki te dowiodły, że naród nigdy nie jest mniej panem swoich losów, jak kiedy zdaje się stanowić sam sobie nowe prawa, wykorzeniając wszystkie tradycyjne nocye prawa, co w rzeczywistości przywodzi »0 zawsze w końcu do poddania się zamachom małej garstki ludzi, których przypadek lub śmiałość wyniosły do władzy. Sądzimy zatem, że należy uważać przywrócenie go'dnosci cesarskiej we Prancyi z tego samego" stanowiska, co inne tego kraju przeobrażenia, i podzielamy w zuDełności zdanie wyrażone niedawno przez główny organ rossyjskićj dy.

pfomacyi w dziennikarslwie stałego lądu, które przywodzi do konkluzyi, że obecnie uważać należy za żadne zastrzeżenie traktatów 1814. i 1815! roku, mocą którego wielkie mocarstwa zobowiązały się utrzymać na wieczne czasy wyłączenie rodziuy Bonapartego od najwyższej władzy we Prancyi. Głównym celem lego zaslrzeżenia było zabezpieczenie monarchii Burbonów, przywróconej naówczas w osobie Ludwika XVIII. Gdy wszakże od tego czasu kilka rewolucyj, które wszystkie uznane zostały przez Europę, zwaliły jedna po drugiej monarchią, bezsensem byłoby obstawać przy zastrzeżeniu, żadnego nieuiającein już znaczenia. - Mało zależy na lem dzisiaj Anglii, i śmiało dodać możemy, Europie, czy to członek rodziny Bonapartych będzie lub nie będzie piastował najwyższą władzę we Prancyi. Ale w najwyższym stopniu zależy Europie na tern, aby, ktokolwiek tę władzę odzierży , uznał granice terytoryalne i dał nam wszystkie rozsądne rękojmie i "wszystkie zapewnienia pokoju, jakie od Prancyi podjęliśmy pod obydwoma liniami Burbonów i pod rzecząpospolilą. Anglia, Auslry3, Rossya i Prusy tern więcej majo prawa do otrzymania od naczelnika rządu francuskiego jasnej i wyraźnej w tym względzie deklaracyi, iż niewahają się wyrazić życzenie utrzymania przyjaznych z rządem tym stosunków, i że widocznie gotowe są uczynić ofiarę z wszystkich zarzutów mogących się zasadzać na arlykule Iszym traktatu paryskiego, mocą którego" Napoleon zrzeka się za siebie, swoich następców i potomków, oraz wszystkich członków swojej rodziny, wszelkiego prawa do zwierzchności i władzy (ak nad cesarstwem francuskiem jak i nad królestwem włoskiem i wszyślkiemi innemi krajami, i to pomimo że w końcu wojny osobna konweneya między czterema mocarstwy zawarta akt ten odsądzenia od ironu potwierdziła i na wieczne rozciągnęła czasy. Wsza"kże w zamian za tę oznakę przychylności do woli ludu francuskiego, Europa ma prawo spodziewać się, że Ludwik Napoleon przyjmie w zupełności i bez zaslrzeżenia zasady, które przez 37 lat ostatnich służyły za podwalinę stosunków między Prancyę a jej sąsiadami i sprzymierzeńcami, równie jak wszyslkie zobowiązania przyjęte w tym przeciągu czasu przez rozmaite rządy Prancyi. Szczerze życzymy dla szczęścia Prancyi i rodzaju ludzkiego, aby drugie cesarstwo francuskie lak było spokojue i pomyślne, jak pierwsze było wojennćm i niszczącem: ale co najmniej oczekiwać i żądać po niem można, to zapewnienia jak najzupełniejszego, jak najwięcej zaspakajającego, takich a nie innych inlcncyj Powaga i bezpieczeństwo Europy wymaga zatem, aby mocarstwa, zanim staną na stopie ufności i przyjaźni z howćm cesarstwem francuskiem, otrzymały od rządu lego jawne i wyraźne uznanie wszystkich zobowiązań składających prawo publiczne europejskie, a klóiych żadne państwo odepchnąć bezkarnie niemoże. Hiszpania - Madryt, d. 9. Października.- Dekret królewski, wynoszący dzieci księcia Montpensier na infantów Hiszpanii, stronnictwom wszystkim krew psuje. Tym sposobem następstwo na Iron hiszpański Orleanom niby zapewniono, w przypadku gdyby teraźniejsza sukcesorka tronu poprzednio z świata tego zejść miała, a kYólowa, którą po dwakroć przypadek nieszczęśliwy spolkał , dzieci więcej uieporodziła, jak to lekarze teraz jui nien, że stronnictwa dynastyczne ręki braterskiej sobie niepodały a Hiszpania przez związek małżeński królówv z hr. Montemołinem trwałego i niewzruszonego pokoju uieotrzymała. 'Tym sposobem kraj jest zawsze wulkanem, który każdej chwili wybuchnąć może, nim się postrzedz zdo łają. - Marszałkowi Espartero , który wciąż jeszcze w Logrouo przebywa, odmówił rząd pozwolenia, celem przeniesienia się do Madrytu. ;i. JVEochy.

L O i z z y piszą pod dniem 1. Października. Wczoraj w południc przybył tu minister wojny de la Marmora. Powrócił on z Tulonu, dokąd był wysłany (j la pozdrowienia prezydenta w imieniu króla naszego. Około godziny 2 udał się minister w towarzystwie jenerałów Broglia i Fiolin na pole marsowe, gdzie odbył przegląd dwóch pułków piechoty tutaj załogą . stojących. Postęp ten ma wojsko nasze do zawdzięczenia powiększej części oględności i energii naszego ministra wojny, który jak się zdaje, przedsięwziął, armią piemoncką, co się tyczy karności i wyćwiczenia, ua równym stopniu z pierwszem wojskiem Europy postawić. · - Podobnie jak Cluimbery, wysłało także miasto nasze i bliskie miasteczko Menlonc (księstwo Menaco) deputacyg do prezydenta rzeczypospolilej do Tulonu. Deputacya mentońska zasługuje na uwagę szczególną. Municypalność bowiem w Mentone znudzona tymczasowością, jaka ją od trzech lat ciśnie, prosiła Ludwika N apoleona (w Tulonie) o jego łaskawe pośrednictwo, aby księstwo Menaco zupełnie i na zawsze do państw piemonckich wcielone zostało. Prezydent odrzekł w słowach nader życzliwych i jak się wydawało deputacya odeszła wielce zadowoloną. Ale, nasuwa się pytanie, cóż się z równowagą europejską stanie? - Od 2i. do 29. Września rozwijała bliska francuska polipy a graniczna nad miarę ogromną czynność i ostrożność; nietylko wzdłuż Varu, ale także nad brzegiem morza SL Laurent, a szczególniej nad zatoką Juan, Cannes aż do Tulonu ustawiono we wschody czaty wojskowe, obok istniejących już licznie straży celnych. Z załogi w Antibes odkomenderowano nawet kompanią jedne dla wzmocnienia siły zbrojnej w nader maluchnej ale bardzo ważnej stacyi granicznej SL Laurent du Var. Wszyscy rybacy i flisy otrzymali dnia '25. rozkaz, aby żagle, drągi żaglowe, wiosła, stery itp. z statków i czóln swoich do domów swych pobrali (Od strony morza obawiano się wylądowania francuskich wychodźców i wygnańców!) Ponieważ w dniach owych przejeżdżałem do Francyi i óuegdaj znów z tamtąd powróciłem, przeto byłem sam świadkiem surowości z śmiesznością graniczącej, jakiej komisarz policyi i żandarmerya jego w St Laurent du Var stojący przestrzegali względem osób, które do Francyi jechały, jakolez które do Piemontu się udawały. Austrya.

W i e d e ń, 14. Pażdz. - (Z listu prywatnego.) Prasa zagraniczna utrzymuje, że zaproszenia dworu cesarskiego ua konferencyc celne tutaj odbyć się mające do wszystkich rządów niemieckich już odeszły. Niemożna dość często powtarzać, że rząd cesarski ani krokii nieuczyni, niewiedząc naprzód już, że skutek pożądany osiągnie. Przypomnieć tu wypada, że tutaj w miejscu wlaściwem, uiezważając wcale na prowokacyą niezgrabną O e s t r . Kor r e s p o n d e n z , niclekceważą bynajmniej rzeczywistego stanowiska Prus w kwestyi handlowopolitycziiej, i że przedewszystkiem przy dawnej przewadze Auslryi uiepotrzeba koniecznie uciekać się do manewrów i bezkorzyslnedemonstracyc czyniących kongresów. Radzca minisleryalny H6fkcr i Dr. Weil niemają tu głosu rozstrzygającego. Z strony rządu sposobności żadnej niepominą, aby się z Prusami porozumieć. To jest główną rzeczą, konfereneye zawsze jeszcze pozostaną, przecież one nieucieknq, ale Prusy mogłyby się wymknąć, a bez Prus na polu handlowcm trudno co zacząć - o tern zaś w przebieglej i z tajemnicami obezuanej kancelaryi cesarstwa lepić] wiedzą aniżeli gdzie indzie). Zapatrywanie się to gruntowne nieprzeszkadza do utrzymania agitacji zewnątrz państwa, zewnątrz Niemczech, jak tu zwykle mówią; niezawadzi bowiem z cudzej pracy korzystać, - niech się inni ogniem parzą. Inne tu wcale rzeczy więcej przysparzają trosków naszym naj znamienitszym dyplomatom, aniżeli pomyślność koalicyi i popieranie blachyqb planów wielkiego mocarstwa. Z trwogą spostrzegają, ii z każdą chwilą wpływ na wschodzie coraz więcej jest zagrożony. Porta prześladuje pół miliona poddanych austryackich, z których w samym Konstantynopolu 50,000 się znajduje, odrzuca pieniądze dla pogorzelców w Sarajewie, przeciąga nieznośnie długo spór o posiadanie brzegów nadmorskich w Dalmacyi, żąda, abyśmy się do protestacyi przeciw Rosyi we względzie Czarnogóry przyłączyli. To wszystko są okoliczności, daleko gorzej tłoczące aniżeli troska o Niemcy. Kiedyś w godzinie dogodnej, i nim jeszcze flotę poszanowanie nakazującą na Adryatyku wystawimy, zostanie kwestya oryeiitalna bez nas, powiadam, zupełnie przeciw nam rozstrzygi,i u (;) Wtedy jeszcze na Niemcy same przekażą ni będziemy, ale i te nam; stołek przede drzwi wystawią, nawcl korzyści materyalue odrzucą, aby t A I k o i! n a s z e mj wąlpliwemi dodatkami ludów obcych styczności żadnej nie, me ć. Do wszystkich kłopotów przybywa leszcze doświadczenie cierpkie o lichym postępie handlu lewanckiego. a drogie pieniądze i »a wielką s t o p e pourządza uo konsulaty po całym "o" , A . c, e a jednak przemysł obcy, pozostający po większej części bez 4« iln4ri p - o - d8. tawJ konsularne], przewyższył o wiele przemysł nasz co W ] ki BIIy w 1 a8Iie> Da tar?ath . miejscach głównych, cesarski n r c a b 7 - 1 11I i! I " G a f. w, fi d e ń .8 b zawiera następujący patent cesarski ua cały "bszar m o n a r c b i obowiązujmy, którego podatki stałe na rok aUlnillistra j n J 1853 rozpisać zostały: My trancmekJo%KP i! IIohI) Jag Ri cesarz Austryi ild. itd. Celem pokrycia potrzeb panst wa w roku skarbowym 1853 widzimy się być spowodowani po zasiągnieniu zdania naszych ministrów i wysłuchaniu naszej rady państwa zarządzie co następuje: 1) w roku skarbowym 1853 uiszczone być "jaja podatek gruntowy, domowy, zarobkowy i dochodowy wraz 2 dodatkami do tychże podatków wedle wymiaru i postanowień przepisanych na rok 1852, przyczem zastrzegamy sobie, wymagane w ciągu roku skarbowego zmiany w wymiarze i sposobie składania podatków stałych w miarę potrzeby wprowadzić i obwieścić kazać. 2) Do liczby krajów koronnych, w których podatek gruntowy wedle rezultatów stałego katastru ua 16złr. od 100 złr. czystego dochodu jako podatek zwyczajny ma być pobierany, policzoną będzie na rok skarbowy 1853., i ta część naszego kraju koronnego Czech, w której kataster takowy już jest ukończony. N asz minister skarbu otrzymał polecenie wy konania tych rozp 0rządzeń. Dan w naszem stołecznćm i głównem mieście Wiedniu dnia 29. Września 1852. r. naszego panowania czwartym.

- Ministeryum wojny nakazało aby w ciągu jednego roku począwszy od 1'. Października r. b. każdy chiiurg wojskowy nauczył się języka w pułku używanego. Na podstawie tabel statystycznych podatkowych okazuje się iż w Niższej Austryi przypada na każdą w przecięciu głowę podatków stałych i nie stałych około 16 złr. w Austryi wyższej 8 złr. w S tyryi, Karyntyi i Krainie 6 złr. w Wybrzeżu 10 złr. w Tyrolu, Czechach, Morawie i Szląsku 5 złr. w Galicji 3 złr. w Dalmacyi 2 złr. - Kodeks postępowania cywilnego dla Węgier, Horwacyi i Słowenii miał już uzyskać sankcyą cesarską i wkrótce ogłoszonym będzie. Kodeks ten ułożonym jest na podstawie powszechnego austryackiego kodeksu cywilnego, z małemi odmianami ze względu na właściwości miejscowe tych krajów. Wchodzi on w życie z Nowym rokiem. - Pogłoska krąży, że poseł przy dworze berlińskim bar. Prokesch Osten, przeznaczony jest na internuneyusza do Konstantynopolu, następca jego dotąd niewiadomy , jedni twierdzą, że hr. Rcchberg, drudzy, że baron KoKer poseł w Hanowerze. - Gaz. tryestska donosi, że radzca rządowy Kudler uwolniony został na własne żądanie od obowiązków prezydenta sądowe') komisyi egzaminacyjne')', a zamianowany radzca nadwornym. - Narady nad nowem prawem handlowem zostały już zamknięte w ministeryum. Poprzednio wysłuchano pod wieloma względami opinii izby handlowej i gremium aptekarzy. Mtosytt.

Petersburg, 8. Paźdz. - Wiadomość nadesłana z Konstantynopola, że sułtan przez wezyra hospodarów Wołoszczyzny i Multan, Barbo Stirbeya i Grzegorza G hikę wyznaczył, aby w imieniu sułtana cara Mikołaja w obozie pod Woźnisieńskiem powitali, wrażenie nader dobre sprawiła. Wybranie właśnie tych obydwóch książąt jest dowodem wyraźnym, że sułtan stara się przypodobać carowi. Według doniesienia z Jass wyjechał już dnia 25. z. m. hospodar Multan z licznym orszakiem na spotkanie cara. Turepa.

K o n s t a n t y n o p o l, d. 5. Października. - Stronnictwo starołurków doznało ciosu okropnego przez wygnanie Mussa Feti baszy. Będąc na ostatku gubernatorem Angory, ośmielił się, ofiarowaną mu posadę gubernatora jeneralnego Archipelagu tureckiego odrzucić, i dymisyi zażądać. Lubo krok ten sam z siebie już jest niesłychanym, to wygnanie jego tło Ro do s to, tymwięcćj dotknąć musiało stronnictwo, do którego należał.

- Flota angielska morza Śródziemnego wypłynęła nareszcie z Vurli i udała się do Grecyi. Lubo o celu właściwym pobytu jej tamie nic dotąd urzędownego niesłychać, to jednak łatwo dopatrzyć było można, że pojawienie się jej być miało już demonstracja przeciw Francyi, już przeciw Rosyi, a zwłaszcza tym więcej pizeciw Rosyi, gdyż Anglia przeciwną jest zupełnie widokom rosyjskim w sprawie następstwa tronu greckiego. Tegoż samego dnia także flota turecka wypłynęła celem zwiedzenia Scio i Samos i powrócenia znów do Konstantynopola. Floty te obydwie ubiegały się o pierwszeńsiwo w grzecznościach wzajemnych, i widoczną jest rzeczą, że John Buli uprzejmość ową nie na próżno i nie bez zalecenia okazywał. Ale dostrzegacza bacznego najwięcej uderzać to musiało, że admirał Muchave basza, (dawniejszy oficer angielski Adolfe Slade, renegat), który umyślnie z Konstantynopola do Smyrny przybył, dla obejrzenia floty angielskiej, nietylko ze strony oficerów angielskich jako towarzysz dawny najserdeczniej był podejmowany, ale także przez czas pobytu swego tamże u admirała angielskiego Duudasa na okręcie mieszkał. Eyf:pr.

Al e k s a n dr i a, 25. Września. - Zakaz wywożenia zboża z Kairo, wydany przez rząd egipski, sprawił popłoch w naszym świecie kupieckim, i wszystkie konsulaty, po wysłuchaniu zażaleń ziomków swoich, przeciw środkowi owemu zaprotestowały, gdyż zobowiązania przez tychże podjęte z jednej strony spełnionemi byćby niemogły, z drugiej zaliczki znaczne juz wypłacono, nakoniec prawo żadne na wstecz oddziaływać niemoze. Roboty około kolei żelaznej spiesznie postępują.

- Nubar Bey, sekretarz Abbas baszy, popłynie parowcem francucuskim do Francyi i Anglii, i w imieniu wicekróla zawiezie przezydenlowi rzplitej i królowej Anglii n ader piekne konie ar abskie w poda runkue» - - Kronika miejscowa.

P o z n ań , 1Y. Października. - Uroczystość zamknięcia sejmu 9go prowincyalnego poznańskiego nastąpiła dnia 16. b. m. o godzinie 12. na sali w rejencyi. Pan naczelny prezes i komisarz królewski, Pultkammer , miał mowę do zgromadzenia następująca: Szanowni panowie! Po upływie czasu, wyznaczonego na teraźniejsze zgromadzenie, i ukończeniu robót głównych według doniesienia waszego pana marszałka, niech mi wolno będzie rzucić okiem na wasze czynności. Praca wasza była tym razem odbyła z natężeniem i poświęceniem się. Wszędzie była widoczną gorliwość dla sprawy obok zgody; jest to dowód miły, że chodziło tu nie o walkę stronnictw, ale o usiłowanie skierowane ku celowi błogiemu dla wszystkich. Wasze prace niechybnie przyczynią się we wszystkich zakresach nicpomału do osiągnienia tego celu. fo hczę to do miłego obowiązku, ażebym się do rozwoju wypadków z tem samem zajęciem przyczynił, jakie umie ożywiało podczas waszycD p 0 i Urzędzie poborów rentowych w Rogoźnie dla wiadomości każdego wyłożone są. Poznań, dnia 23. Września 1852.

K ról e w s kaR e j e u c ya . III.

G u we r n a n t c e mówiącej równie dobrze po francusku jak i po niemiecku, j udzielającej lekcye na kławikorcic, wskazuje miejsce w Poznaniu Jf WJszho WS Jii/\bilAXe G' /\ /\ j J /\ H Mieszkam na Piekarach Nr. 11.

Adolf Greulich/«/!., nauczyciel muzyki.

Powróciwszy z W a r s z a w y rozpoczynam natychmiast dawanie lekcyi tańca, tak na moje'j sali jako też po pensyach damskich._ Poznań, dnia 18. Października 1852.

FloraJ Siuio.) .

Do sadzenia AvjesienF polecam po najtańszych cenach akacye kuliste, róże, i wielki wybór innych drzew parkowych i krzew do ozdoby służących, jako też około 10,000 sztuk u l e p s z o n y c h drzew owocowych, szczególniej tereśniowych. H. B a rt h o l d, Inspektor plantacyj.

Mieszkam przy placu Wilhelmowskim Nr. 7.

na pierwsztin piętrze. K u t z n er, denlysta. Świeże Elblągskie minogi po 10 fen., kopami taniej, świeży Elb. kawiar, nowe Srnyrneńskie figi w pudełkach i Tełlowskie rzepki poleca Afzydor J¥iusvh Wilhelm, ulica Nr. 8. pod Złotą kotwicą.

siedzeń. Miejmy otuchę, że dzieło które z Bogiem się rozpoczęło, pod ; e» O wszechmocną opieką jemu przyjemny odniesie skutek! W imieniu króla JMci i na mocy mi udzielonego polecenia ogłaszam dziewiąty sejm prowincyalny wielkiego księstwa poznańskiego niniejszem za ukończony. Potem mówił marszałek sejmu pan bar. Hiller v. GSrtringen, a mowę tę uowtórzył w języku polskim p. wicemarszałek A. Taczanowski w sopsób* następujący: Szanowny Kommissarzti Królewski! Zapewnienie J. W. Pana, że będziesz popierał wnioski nasze, które z wdzięcznością przyjmujemy, rokuje nam, ze nasze prace skutki zbawienne mieć będą, - i ze szczere chęci przysłużenia się krajowi za pomocą opatrzności urzecziwistnić potrafimy. Moi Panowie! Czynności naszego zgromadzenia najwyraźniej to udowodniają, że wszyscy do tego celu dążyliśmy. Oby zgoda, która w naszych obradach się wykazała, na inne zakresy towarzyskie się rozszerzyła, natenczas uczucia konserwatywne w całym kraju oprzeć się zdołają niebezpieczeństwu w czasach przyszłych. Po trzykiotnein nakoniec wykrzyknięciu: niech żyje Naj. Pan! opuścił król. komissarz salę, a zgromadzenie rozeszło się. Środa, d. 18. Października. - Udało się nakoniec panom Białkowskiemu, Maternie, Taczanowskiemu, tudzież radzcy ziemiańskiemu na szemu wyjednać budowę drogi żwirowej przez nasz powiat, a mianowicie ze Szrody do Kurnika, celem połączenia jej z wiodącą drogą żwirową do Szrcinu, a drugą do Kostrzyna. Tym sposobem staniemy w komunikacji z drogami zwirowemi które prowadzą do Warszawy i Torunia. Chodzi (eraz o (o, czyli nasi ziemianie zechcą złożyć fundusze do kasy komunalnej powiatu odpowiedue, aby roboty tern wcześniej i tein skuteczniej mogły być przedsięwzięte. Bydgoszcz, 16. Paźdz.- Na pensji panicu Pani z Podlewskich Białkowskiej w mieście tutajszein założonej, pierwszy kurs naukowy roczny właśnie w tych dniach ukończonym został. Mala liczba uczennic niedozwolila, aby popis publiczny mógł się odprawić, jednakowoż świadectwa uczennic z podpisami nauczycieli wydano zostały. Początek każdy jest trudny, zwłaszcza, gdy od liczby uczennic zależy wzrost pensyi i opędzenie nakładów, jakich wynajęcie stosownego pomieszkania i opłata nauczycieli wymaga. Założycielka pensyi wszystkich usiłowań dokłada, aby publicznemu zaufaniu godnie odpowiedzieć: po jej nieznużonych zabiegach spodziewać się należy, że niezadługo zbawienny cel osięgnie, i dalszą edukacyą panien szczerze się zajmie. W roku upłynionym zważając na prawdziwy talent uczenia Pani Białkowskiej, dziwić się prawie należy nad postępami dzieci, które bez najmniejszego przygotowania szkołę tę odwiedzać poczęły. Odebrała bowiem poruczone jej panienki, częścią nic nieumiejące, częścią złem prowadzeniem rnaroWiolie, W maić) liczbie j>rz.jri5posob'n»\o nioc.o Aa klasyciiwgo uksj.laloenia; walczyła więc z trudnościami pojęcia, błędami powziętych wyobra żeń, nałogami pamięciowemi niestosownych nabytków, starając się nieznuienic, to nauczyć, to sprostować, to zachęcić, to wykorzenić, a zawsze z zastosowaniem do lepszej nauczania metody, za którą z widocznym pożytkiem obstaje. Sam mając córkę pod jej opieką ukształcającą się, doświadczyłem nie małej poprawy w jej rozlropnem prowadzeniu, albowiem odkryłem zalety metody nauczania nowej, która tein trafniej do pojęcia uczennicy przemawia i postęp naukowy tein znaczniejszy stanowi. Rodziców mających córki ukszlałccnia potrzebujące, zwracam uwagę, na ten instytut panieński Pani Białkowskiej zasługujący z wszech miar na zaufanie i obywatelski zasiłek. U dział powiększony przez oddawanie swych córek sprawi, że szkoła ta z czasem zakwitnie i dojrzalszym plonem staranniejszej edukacyi weselić nas będzie. SafkowsJci, Radzca Kr. Regencyi.

Nakładem J. Andre właśnie wyszło i jest zapas u Braci Szerk w Poznaniu: Serenade pour fe Piano, op. 10., skomponował Ed. Palhe, metr muzyki w Poznaniu, zarazem i poprzednio wyszłe kompozycye Ha fortepian tegoż kompozytora zapasne są. G u s t a w H a z a - K a d l i t z , Hadzca Ziemiański w powiecie S z a m o t u l s k i m, dziś na paraliż płucowy życie zakończył. - Przyjaciołom i znajomym nieboszczyka donosi o tern pozostała wdowa Marya %Braumzweigów Ha%a-Radlit% z dziećmi.

Szamotuły, dnia 18. Października r. 1852.

"OBWIESZCZENIE.

Rybołóstwo skarbowe na rzece Warcie pod Obornikami w granicach byłego amtu Bogdanowa, mianowicie od granicy wsi Boinb l i n a do territorium majętności G o ł a s z y n a, które podług dotychczasowego kontraktu dzierżawnego na 500 Tal. summy kupna ocenione jest, przedane by c ma od SL J a n a 1853. najwięcej dającemu. W tym celu wy *naczony jest termin do licytacyi na d z i e ń 12. L i s t o ó a d a r. b. przed południem od godziny IOlej aż \ południa do godziny 3ei<<jj przed kassyerem reutowym Franke w domu zajezdnym MarKwarta vr O b o r n i k a c h , na który ochotę mających i i potrzebne do tego zosoby posiadających z lem dodaniem zaprasza się, że projekt przedaży, tudzież warunki i reguły licytacyi tak w naszej Registraturze dóbr skarbowych, jako też w U

G n i e z n o, d. 18. Października. - Nie jestem wprawdzie waszym stałym korespondentem, ale tyle czuję w sobie obowiązku, kiedy mi jaka wiadomość cięży na sercu a o której nikt nie wspomina w waszym dzienniku, że ani chwili nietracę i piszę, jak mi przychodzi myśl pod pióro; tym sposobem może się prowineya w koło i wzajem dowiadywać, co się w niej dzieje, co się z obywatelami dzieje. Wiem, że z takich wiadomości często rozdrobnionych, wychodzi rozjaśnienie ogólne naszych stosunków i położeń, które niejednego więcej zajmą, aniżeli wypadki w podróży N apoleona. Wiadomość ta prawda nie jest świeżą, ale odnosi się do czasu, kiedy u nas cholera najc-kropniej dawała się we znaki w naszym powiecie. Jest wieś, której nazwiska nie. wspominam, położona w naszym powiecie na jednej wyżynie, z której pola po obu stronach w doliny się zniżają. W tej więc wsi rozgościła się cholera okropnie. W dworze zaczęła od pani, która po krótkich boleściach przeniosła się do wieczności. Mąż z przestrachu, czy teź rospaczy opuszcza wieś nie czekając na pogrzeb, wyjeżdża do Berlina. Zwątpienie wtenczas ogarnęło wieś całą, bo nagle zachorowało kilka dworskich na cholerę. Panna służebna poszła za panią, ludzie dworscy z wyjątkiem dwóch także na cholerę pomarli. Dwór opuszczony, dworskie budynki opuszczone, bydło nieoprzątane i bez dozoru, tak że to był istny obraz spustoszenia i nieszczęścia, jakie nam opisywano, kiedy Polskę morowe powietrze trapiło. Komisarz obwodowy dowiedziawszy się o tej klęsce, najmuje w Witkowie trzech ludzi i oddaje im inwentarze dworskie pod dozór. Ci bydło wypuścili na pola, a gdy jeden z dozorców umarł, dwaj inni z przestrachu uciekli, a bydło błąkało się po polu bez pasterza. Ń aKoniec i sam komisarz obwodowy umarł. Nie było więc nikogo, coby się dalszą dolą wsi tej zajął. Teraz dopiero po upływie miesiąca, kiedy epidemia ustaje pan wrócił do wsi, ale czy znajdzie lub znalazł to, co pozostawił, wątpić bardzo przychodzi. Ciężki jednem słowem palec Boży zawisł nad tą wsią i to nie od dni dzisiajszych, a mówiąc prawdę, wieś ma najpiękniejsze pszenne grunta, bardzo urodzajne, ale mimo to nigdy dziedzicom szczęścia nieprzynosiła i często ich zmieniała. Teraz ją sam domiar nieszczęścia spotkał i niewiem, jak się 2 lej klęski wydobędzie. Tyle na teraz.

Przybyli do Po znania dnia 19 . Października.

15 AZ A 11: Dzierzbicki z Morki; Mierzyński z Byty nie; Bercndes z Brzozy; Łewnndowbki z Miłosławie. HOTEL LAUKA: Doller .j, Królewca; Krąknuskn z Polski; Ablemaii z Szamotuł: Bndinski · j. Bydgoszczy; Consiniillcr z Manheim; Gottschalk z Kolonii POD CZARNYM ORŁEM: Krause z Gniezna; Forster z Padligart; Benda Goli; Wal z z Buszewa.

HOTEL DREZDEŃSKI: Mndai z Kościana; Zwierkowski i Gutowski z Kusocinn \ Tru,rapcK3 liski z Środy. HOTEL PARYSKI: Molinski z Podobowa; Brzozowski z Miłosławia; Kil bcruian 2 Głogowy. POD ZŁOTĄ GĘ IĄ: Sluhluiaii z Pniew.

HOTEL WIEDENSKI: Dobrzycki z ll.il.iova.

HOTEL BERLINSKI: Vernezobic z Hamburga; Schr6der 2 Berlina.

HOTEL SASKI: Frankiewicz z Szremu.

HOTEL EICHBORNA: Golland z Pobiedzisk; Hirschfeld z Lwówka; Jcllinek z Gniezna; Tiirk z Strzałkowa; Stiller z Wrześni; Botinnen z Wągrowca; Biumcnthnl z Samoczyna; N athan z Krotoszyna; Schlesinger z Wrocławia. POD KORONĄ: Asidoni z Żernik; Werden z Nowego miasta; Rhode z Międzychoda; Libas z Trzemeszna; Liebenwaldc z Międzyrzecza. EICHENER BORN: Karger z Obornik; Li)wy z Skarboszewa; Salinger z Strzałko» a. POD TRZEMA LILIAMI: Busrhke z Wągrowca; Tarnowski z Tarnowie; Weslphal z Rogoźua; Herman z Przyborowi Maciejewski zManicwa.

W mieszkaniu prywat nem: Nebriiig z Jastrzębia ul. Młyńska Nr. 18

Kurs giełdy Berlin skiój.

8to

S* pr. kurant papTe- R»' a. rnin} Wizna.

Dniu

18 . P e i J « i c , fi i k a ,8 5 2 pa

IJ 102 d'to roku 1850. . . . . . IJ 1034 Obligi długu skarbowego. . . . . . . . . . IJ 103,' 934 dito premiów handlu morskiego . . . 150 dito Marchii Elektoralnej i N owej .. IJ 9Q dito miasta Berlina . . . . . . . . . . . . 5 10.1-[4. Listy zastawne Marchii Elekt, i N owej IJ 100 dito Prus Wschodnich . . . 95] dito W. X. Poznańskiego.. JIC dito W.X.Pozn., nowe.. 97i 3A -, dito Prus Zachodnich . . . . 3+ J6J 4 fi i ! Akcie kolei żelaznej Starog. Poznańsko fi

...a 18 Września CENY TARGOWE 1852. r.

w mieście Poznaniu. od du Ul. · er. 1 fu. 1.1. U'nflrn 2 2 2 2 7 10 l 23 4 2 27 6 21 2 l 23 l l 3 4 l 5 (i Tatarki, szeftl l W 4 l 16 8 12 14 25 28 6 7 l 15 2 - Spiritusu (beczka 120 kw.)80 JTral. 120 20 15

Powyższy artykuł jest częścią publikacji Gazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego 1852.10.20 Nr246 dostępnej w Wielkopolskiej Bibliotece Cyfrowej dla wszystkich w zakresie dozwolonego użytku. Właścicielem praw jest Wydawnictwo Miejskie w Poznaniu.
Do góry