JV- 276 w Srodędnia 24. Listopada 1852

Gazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego 1852.11.24 Nr276

Drukiem i nakładem Drukarni Nadwornej W. Deckera i Spółki w Poznaniu. - Redaktor odpowiedzialny: N. Kamieński w Poznaniu.

Telegraficzne wiadomości.

T u ry n, dn. 18. Listopada. - Prezes ministrerstwa hrabia Cavour zachorował. F lor e n c y a, d. 17. Listopada. - Kara śmierci przywrócona.

Malta, d. 13. Listopada. - Flota angielska przybiła w dniu 3. b. m.

do naszych brzegów, a 9. b in. odpłynęła Earyż, d. 20. Listopada.- Monitor ogłasza dekret, potwierdzający towarzystwo jeneralne kredytu ruchomego. Spodziewają się amnestyi przy ogłoszeniu cesarstwa na przestępstwa prasy. Paryż, d. 22. Listopada. - M o ni t o r twierdzi, ie wielki jest natłok przy wyborach. W Paryżu przeszło połowa wyborców stawiła się. W okolicy Paryża wielkie panuje uniesienie, toź samo powiada Monit o r o departamentach.

Berlin, d. 23 Listopada. - N. Pan raczył nadać biskupowi ewangelickiego kościoła dr. Ritschl w Szczecinie, orła wielkich konturów kr. orderu domowego Hohenzollerów. - Landrat Funk mianowany landratem powiatu szremskiego, w obwodzie rejencyi poznauskie'j.

Berlin, dn. 22 Listopada. - Gazeta szląska powiada, ze ma wiadomość z dobrego źródła, ii minister sprawiedliwości przedłoiy na nadchodzących posiedzeniach izb projekt zmian w kodeksie karnym i zmniejszenia kosztów w sprawach śledczych, które »ie stosować maja do kary, na którą kto był skazany. Naleiytości obrońców także mają być zmniejszone. Co do kar, a mianowicie przy trzeciej kradzieży, mają być nieco Jagoduicjsze, równie wzgląd miany na wartość przedmiotu ukradzionego. - Podobno nowy projekt będzie przedłożony względem konkursu kredytów. B e r l i n . (Zkor. Cs.) Slaatsauzeiger pruski ogłasza rozkaz królewski zwołujący izby na d. 29. Listopada. Az do tego terminu mają być uskutecznione wszystkie niedostające wybory, powstałe albo z nieprzyjęcia mandatu, albo z podwójnego lub kilkakrotnego wyboru tej samej osoby. Takowych liczba jest dosyć znaczna. Między innymi prof. Slahl wybrany był do pierwszej izbysiedm razy. Izba ta będzie po największej części z ludzi rycerskiego stanu złożona. Znajdują się między wybranymi imiona osób najwyższej arystokracyi krajowej. Słyszę, że obywatele wybrani w Poznańskiem do izby pierwszej przyjęli mandaty. Z wybranych do izby drugiej dwóch złożyło mandaty, arcybiskup i ksiądz Brenk Arcybiskup złoiył przy tern ciału wyborczemu publiczne podziękowanie, radząc aby na jego miejsce obranym był człowiek miłujący wiarę i gorliwy o dobro kraju. Na d'Ysa wakujące miejsca wyborcy powinni by obrać obywateli MarcelIego Zółtowskiego i Erazma Slablewskiego. Niegodziło się pomijać ich przy wyborach; jeieli zaś sami się od reprezcntacyi kraju usunęli, źle zrobili; spodziewać się należy, ie postanowienie zmienią, skoro ich kraj na nowo do niej powoła Zastanawia takie, ie nie wybrano jedynego i stałego od 1848. r. reprezentanta stanu wiejskiego, gospodarza Palacza, człowieka spokojnego, rozsądnego i znającego bardzo dobrze potrzeby stanu rolniczego. Nie wchodzę w przyczyny tego pominięcia, ale uważam w tern brak politycznego taktu ludzi wyborami kierujących; tern gorzej, jeieli nikt niemi nie kierował. Poprawiam j ? !!myłkę W dawniejszem sprawozdaniu z wyborów. Nowo wybrany poseł Morawski nie jest tym, który zasiadał w przeszłej izbic, czyli Ka jetau, lecz J ozef, który po pierwszy raz będzie posłował. Sejm Oldenburgski postanowił 28 głosami przeciw 15 wziąść szczegółowo pod obrady projekt do prawa wyborczego przedłożony sobie przez rząd. A o W? _ prawo opiera się na censusie i trzech-klasowym systemie, w cze'm zbliża się do prawa pruskiego. J eieli projekt ten przyjętym zostanie, wyrodzi się zaraz pytanie, czy ogłoszenie nowego prawa wyborczego nie tamuje kompetencyj obecnego sejmu, którY właściwie wezwauy został w celu rewizyi konstylucyi. Rząd radby przeprowadzić rewizyę natychmiast nie czekając nowego sejmu mającego złożyć się z wybranych projektowanem prawem wyborczem. - Bundestag otrzymał pismo franklurlskiego senatu, w klórem tenie donosząc o środkach przedsięwziętych celem wykonania uchwały związkowej z 12. Sierpnia (konstytucye państw pojedynczych nic mogą być w sprzeczności z ustawą), zarazem zastrzega sobie, iz Bundestag niema prawa mieszania się do ustawodawczych czynności, chyba w razie sporu między władzami woluego miasta (senat, ciało prawodawcze, reprezentacya miejska). Pismo to wywoła nowe komentarze do wiedeńskiego »ktu dodatkowego.

Równiei zaniesiono do Bundestagu skargę przeciw rządowi Meklemburgskiemu z powodu wydalania z kraju księiy katolickich i zakazu odbywania nabożeństwa katolitkiego winnych nie zaś w trzech uprzywilejowanych do tego w całym kraju kościołach. MŁrótesltrtt jtafsisle.

War s z a w a , 17. Listopada. - Wydział celny, po znIesIeniu się z komisyą rządową spraw wewnętrznych, wyjednał decyzyę księcia namiestnika królestwa, która stanowi: Kolonistom, rzemieślnikom i fabrykantom lub rolnikom, z zagranicy do królestwa na stałe zamieszkanie przybywającym, zapewnia się między inuemi dobrodziejstwami przeprowadzenie przez granicę bezpłatnie, prócz przedmiotów do rolnictwa, fabryk i kunsztów lub rzemiosł potrzebnych, a taryfą ogólną wchodową do przepuszczenia bez opłaty cła dozwolonych, także i sprzętów domowych do przesiedlających się należących. Przeprowadzenie wszakże tych ostatnich, nie inaczej nastąpić może jak w myśl art. 668. najw. dla królestwa zatwierdzonej ustawy celnej, za szczegółową na kaidy raz decyzyą namiestnika królestwa, i oznaczeniem takie na kaidy raz w tejże decvzyi wysokości summy opłat celnych, do jakiej przesiedlający się do królestwa rzemieślnik i fabrykant lub rolnik, uwolniony być ma. Obok tego powyższa decyzya zastrzega, aby dla uuiknienia wszelkich wątpliwości, wyraźnie w przepisie tym uczyniouą była wzmianka, ie towary w ogólności nie wchodzące w skład sprzętów domowych, stosownie do nowych przepisów celnych, przepuszczone być nie mogą przer CUJIMziemców z zagranicy bez opłaty cła. - Przykrą jest strata jednego zacnego człowieka, lecz kiedy w jednej chwili pada ofiarą trzy razem szanownych osób, wypadek podobny jest nie do opisania dotkliwy, prawdziwie bolesny. Taką stratę poniosły dobra Grodno, w pcic łęczyckim gub. warszawskiej. W dniu bowiem 24. Września r. b. zszedł z tego świata dotkuięty grasującą epidemią, nieodiałowanej pamięci Józef Jałowiecki, dziedzic tych dóbr, od wszystkich kochany i szanowany. Jeszcze nie ostygły zwłoki jego, gdy w tym samym dniu pada ofiarą tej samej słabośei ratujący go zięć jego, pięknych nadziei ś p. Antoni Brzeski, lat 27 zaledwie liczący; a pozostała po nim iona ś p. Anna z Jałowieckich Brzeska, nie mogąc przenieść tak okropnego dla siebie po stracie ojca, a jednocześnie i męia ciosu, w kilka dni po te'm, w przejeździe z wsi Grodna do familii, zakończyła życie. Uczuli dobrze tę stratę włościanie dóbr Grodno, którzy z ialem zaeuego swego pana i jego zięcia do grobu ponieśli, uczuli przyjaciele i sąsiedzi, uczuł i zacny a czci godny ks. Gąsiorowski, proboszcz parafii borzysławskiej, który z całćm poświęceniem uiosąc im w tej słabości pomoc, oddał następnie ostatnią religijną posługę. Spoczywajcie w Bogu drogie dusze! my tu w smutku po was, przypominać sobie będziemy wasze cnoty. (Dokończenie artykułu o wodociągach warszawskich.) - Po położeniu podpisu przez księcia warszawskiego, przystąpiły takie do podpisu i inne znakomite osoby, a mianowicie: biskup Fijałkowski, administrator archidyecezy warszawskiej; dalej w imieniu bawiącego obecnie w Londynie księcia Gorczakowa, wojennego jeneiała gubernatora miasta Warszawy, pod którego niezmordowauą czujnością tak szybkim krokiem postępowały roboty, jenerał lejtnant Tutczek p. o. wojennego gubernatera; następnie zaś'jenerał lejtnant Wikiński dyrektor główny, prezydujący w k. r. s. w. i d.; radzca tajny Mikołaj Wiorogórski, kontroler j\ny królestwa, prezydujący w u. i- o.; dowódzca 2. korpusu Paniulin, jenerał adjutant J. C. K. Mości; jenerał lejtnant Tenner , nacze U nik fryangulacyi królestwa; jenerał adjutant J. C. K. Mości Szilder, naczelnik inienierów armii czynnej; jenerał lejtnant Suchozanet, naczelnik artyleryi armii czynnej; radzca tajny Brujewicz, dyrektor wydziału przemysłu w k. r. s. w. i d.; rz. r stanu Muchanow, kurator okręgu naukowego warszawskiego: rz. r. stanu Piotr Eliaszewicz, dyrektor kancellaryi przybocznej ks. namiestnika; jenerał major Gorłow, oberpolicmajster miasta Warszawy; rz. r. stanu Kozaczkowski, dyrektor kancellaryi wojennego jenerała gubernatora; technicy zajmujący się budową wodociągów: radzca kollegialny Ritscbel, starszy radzca rad y budowniczej; radzca dworu Marconi, konstruktor ,wodociągów; kapitan Spirydonow, inienier polowy; i radzca dworu Swiątkowski, inienier miasta. Po dopełnieniu podpisów, rz. r. stanu Audrault, prezydent miasta Warszawy, położywszy równie i swój podpis, wezwał wszystkich obecnych członków magistratu, oraz obywateli miasta Warszawy, do położeniu podpisów. Wszystkie bowiem jak powiedzieliśmy stany, chciały przyjąć udział w tym wainym obrzędzie, i takowe przedstawiane były: ze Uruskiego i Aleks. Przezdzieckiego; ze stanu przemysłowego przez Alfreda Evans i Frageta; a ze stanu handlowego przez J. Kohlera i Ksawerego Schlenkera. Gdy podpisanie aktu ukończone zostało, książę warszawski namiestnik królestwa, włożył własnoręczuie tak pargamin obejmujący ten opis, jako też i monety złote, srebrne i miedziane, bile w r. 1852, do przygotowanego w tym celu HaKoIIH szklaunego, a następnie takowy po szczelnćm zamknięciu, wpuścił do cynowej puszki, w której oprócz odpowiedniego formatu blachy, na której wyryte były szczegóły, zuajdujące się w wzmiankowanym powyżej opisie na pargauiinie, umieszczone zostały wszystkie z dnia wczorajszego, wychodzące w Warszawie pisma periodyczne, a mianowicie: Gaz. Rządowa, policyjna, warszawska, codzienna, Dziennik warszawski, Kurier warszawski i kalendarz na rok 1853. wydany nakładem Un gra. Po zalulowaniu tej puszki, książę warszawski włożył takową do przygotowanego na kamień węgielny miejsca, i własnoręcznie przyłożył cegłę z marmuru białego (Carara ), na której po obu slronach pod koroną książęcą złotą, umieszczony był złotemi literami napis: »namiestnik jenerał feldmarszałek książę warszawski, hrabia Paskiewicz Erywański, dnia 16. Listopada 1852. roku.« Po położeniu tej pierwszej przez J. Ks. Mość cegły, przystąpiły również i inne znakomite osoby do kładzenia następnych z marmuru krajowego przyrządzonych cegieł, a lo w porządku jaki zachowano przy podpisach na pargaininie, W tym sposobie dopełniony zoslal obrzęd uświęcenia dzieła, które po przyprowadzeniu go do skutku, nieobliczone zapewni korzyści mieszkańcom Warszawy i pomnoży wdzięczność dla tego, który pod panowaniem Naj. monarchy, wciągu przeszło 20letuiego zarządu królestwem, nie przestaje wznosić wśród miasta naszego pomniki, jakie bezwątpieuia jak to słusznie wyrzekł poświęcający fundamenta pasterz, przejdą wraz z imieniem księcia namiestnika do późnej potomności. (Kur. warsz.) Rosy a.

P e t e r s b u r g. - W d. 17. z. m., zarzuciła kotwicę w przystani odeskiej, eskadra floty czarnomorskiej, pod dowództwem kontr admirała Nachimowa, złożona z okrętów liniowych: Warna, Jagudjił, Chrabry, Czesma, Urjił, Paryż, Rościsław, Swialosław, Dwanaście Apostołów, i Gabryel; z fregat: Kulewicza i Kowania, oraz z korwet: l'ylad i Kałipso. Eskadra ta przezuaczona była do przewiezienia do Krymu, wojsk powracających z rewii odbytych przez N. Pana w Wozniesiensku. W roku b. uczęszczało na cesarski uniwersytet w Dorpacie, 676 uczuiów, a mianowicie: na wydział teologiczny 114 (z tych 42 na kursą dyplomatyki), na wydział lekarski 272 (z tych 42 na kursą farmakologii), »a wydział hisloryczno-filozoficzny 96, na wydział fizyczno -matematyczny 94. Z Królestwa Polskiego było w uniwersytecie dorpackim uczniów 36.

Wrancya.

Paryż, 18. Listopada.- W części nieurzędowej Monitora czytamy: ua dniu 1. Stycznia 1818 był stan czynnej arraii 380,51)0 głów, po rewolucyi podniesiono go na 446,808 i ta liczba utrzymała się az do wyboru Ludwika Napoleona. W skutek pomniejszali armii, doszła ta liczba na dniu 1. Stycznia 1852 do 400,594. J. cesarska wys. książę prezydent wydał rozkaz, do ministra wojny, aby armią zmniejszyć do 370,177 ludzi. Stan len czynnej armii rozciąga się do Rzymu i Afryki.

Stan ten armii jeszcze o 30,000 żołnierza będzie zmiejszony i to przed upływem jednego roku. O sposobie tego zmniejszenia armii nic nie wspomina Monitor, zapewne rozpuszczą żołnierzy dawnej służby, a kadry pozostaną te same. Skarb na lem zyska 10£ miliona fr, Zaledwo Veron sprzedał Constitutionnela, a już cały dwór otaczający go, rozleciał się na czlery wiatry. Czuje teraz swoje osierocenie. A nie lada to dwór składał się z lileratów, dziennikarzy, dyrektorów teatrów, artystów, tancerzy, a nawet i publicznych urzędników. Teraz cała ta drużyna obiega nowych władzców C o n s t i t u t i o n! ) c la, panów Mires i Spółkę. Doktorowi pozostali tylko sprzymierzeńcy gardła i żołądka, bracia stołowi, bo wiedzą, że ten ich Amfitrion cofnął s.ę z pola czynów, zabierając z sobą dwa miliony fr. Proj ekt do prawa prasy w Belgii napełuia radością serce cesarskie, ponieważ go strach przed czerwonym kogutem doradził. W nie małym atoli jest kłopocie polieya francuska, jak korzystać z lego prawa, zakazującego miotać obelgi ua monarchów i państwa zagraniczne Pan Maupas przywołuje do siebie pana Pielri i radzą, nad sposobami exploatacyi tirawa nowego prasy w Belgii. Przyszedł ua naradę jeden przebiegły 1is policyjny, jakiś wikont, ozdobiony orderami, (en sam, co często odwiedza Frohsdorf, wody, u których bawią legitymiści i salony na przedmieściu St. Germain. Ten wikont zaraz znalazł radę i rzekł: pojadę do Brukseli, odwiedzę kawiarnie, salony, czytelnie, wynajdę ludzi, nic lubiących jego książęcą mość, z nimi się pokłócę, pobiję o honor Francyi, jej naczelnika, zląd urośnie proces polityczny i sprawozdanie. I mieć będziemy powód do wyzyskiwania prawa prasy belgijskiego. Paryż, 19. LisIopada. - Pogłoski wciąż latają po Paryżu o sprzysięzeniach, o zamachach na księcia prezydenta, o przypadkach, które go napotykają, a w ostatnich dniach z lakierni szczegółami były opowia dane, że publiczność, a nawet giełda, były nieraz w wielkiej obawie o przyszłość. Rząd nareszcie przerwał milczenie, prefekt policyi odzywa się w M o n i t o r z e i po rogach ulic przez plakaty, że każdego ciężka spotka kara, kto się odważy podobne rozsiewać pogłoski. tSelyia. Bru k s e l a, 17. Listopada. - Dzisiaj na posiedzeniu izby reprezentantów interpelowano ministra finansów, czy rząd ma zamiar renty 5 procentowe wymienić na 4.} procentowe. Minister finansów oświadcza, że kwestya ta jest za nadlo ważną, aby ua li{ i,iógj odpowiedzieć, i tym sposobem na przyszłość ręce ministerstwu związać; kwestya ta zasługuje na rozwagę szczególniejszą, i gabinet jej z oka nic spuści - Rząd przedłożył projekt do prawa, na mocy k.órego mógłby wyznaczyć pensve oficerom zagranicznym, którzy w Belgii służbę przyjęli; pensy a owa dla wszystkich oficerów byłaby równą tej, która zazwyczaj za

40 lat służby i za wyprawy WOjenne dawaną bywa. Prawo lo mogłoby być zastósowanem do dymisjonowanych od kilku miesięcy oficerów polskich, których petycją o użycie ich napowról do służby właśnie dzisiaj przedłożono. Z sześciu komisyi izby, wyznaczonych do zbadania prawa prasowego, pięć odrzuciło artykuł, który mowy, krzyki i pogróżki karze. Inne środki zaprojektowane prawie jednogłośnie przyjęto. Anytia.

L o n d y n, d. 18. Listopada. - S podziewać się teraz niożna urządzenia mennicy w Australii, rząd zażądał z tamtąd sprawozdania we względzie pożyteczności zakładu podobnego. - Parowiec Propontis przywiózł wiadomości z Przylądka dochodzące do 9. Października. Stosunki tamtejsze zaczynają nareszcie przybierać postać pomyśluiejszą, i w utarczkach krwawych nad granicą przerwa niejaka nastąpiła. Jenerał Calhcart znajdował się dnia 23. Września w Grahams Town, i spodziewano się, że on wkrótce do Capstadt wyruszy. Ostatnie sprawozdanie urzędowe jest z dnia 20. Września i warowni Beaufort: donosi ono o obsadzeniu przez wojska angielskie owej silnej kryjówki Weterkloof, z której nieprzyjaciele tak wielokrotnie korzystali. Wypadek ten zawdzięczać jedynie można kilkokrotnyiu forsownym rekonensansom dowódzcy. Dokąd się Macorno zwrócił, jest na teraz zagadką. Również niernożno nic pewnego powiedzieć o pobycie drugiego naczelnika, Sandilli. Trzeci z nich, najwięcej przedsiębiorczy, ITithalder, chciał niedawno układy rozpocząć, ale otrzymał odpowiedź, że jedynie o bezwarunkowem poddaniu się mówić może. Zdaje się, że nietylc broń palna angielska, jak raczej niedostatek żywności nieprzyjacielowi, mianowicie Holtentolom zbuntowanym doskwiera. Już w Walerkloof znaleziono kilkanaście na pół zagłodzonych kobiet z dziećmi, które mężowie ich pozostawili. Inne zawlekły się aż niedaleko Beaufort, i tafii je w postaci wychudłych szkieletów znaleziono. Według ich opowiadania zbywa Hottenlotom na najpotrzebniejszych do życia przedmiotach. Przy tern wydaje się, że im także amunicyi niedostaje, a zląd w kolonii cieszą się nadzieją, że wojna ta krwawa wkrótce się skończy. - Tymczasem okoliczność ta, że tak często obiecywana konstytucya dta kolonii dotąd nienadchodzi, niezadowolenie wielkie wzbudza. Stosunki pod względem materyalnyui na Przylądku są według doniesień, wszystkie nader pomyślne.

Hiszpania.

Madryt, 12. Listopada. - W zamku królewskim panuje radość wielka i ruch nadzwyczajny. Nadzieja uczyniona, że królowa ze strony cara wszech Rosyi uznaną zostanie, jest zdarzeniem, które wszystkich znakomitych urzędników państwa na nowo ożywia i siłę osłabioną Bravo Murilla wzmacnia. Skoro wiadomość pierwsza z Lizbony przez posła rosyjskiego nadeszła, skakała królowa jak młoda sarneczka po pałacu, i nieumiala radości swej pohamować. Poseł ów odebrał polecenie od cara swego, a kroki slósowne poczynił, i sekretarza jego pierwszego z dniem każdym się spodziewają. Jenerała Narvaeza wybrano już ua reprezentanta pizy dworze petersburgskim. Jenerał ów jest dla cara persona grata, którego on osobiście poznać pragnie. - Wdzięczą się tu bardzo do posła francuskiego, jenerała Aupicka; jest ou ulubieńcom całego dworu. Przypuszczają go nawet do najpoufniejszych towarzystw domu królewskiego. - Królowa odebrała także list od króla Maxa bawarskiego, w którym monarcha len donosi, iż wkrótce z odwiedzinami przybędzie. Wyporządzają już pokoje, klóre. do przyjęcia książąt obcych służyć mają, gdyż, jak słychać, książę Witlelsbachski przez święta Bożego Narodzenia w Madrycie chce zabawić. W Sewilli i Granadzie także zamki królewskie wyporządzają, gdyż podobno król tam mieszkać zamyśla, celem poratowania zdrowia nadwątlonego, jak powiadają. W Granadzie mieszkać będzie w Alhambrze. Wszystkie wypadki te, mianowicie uznanie ze strony Rosyi, cios ostateczny stronnictwu karlislowskieinu zadają. Car Mikołaj wciąż jeszcze był promykiem nadziei; wszystkie piane stronnictwa owego czepiały się polityki, jakiej dotąd w Rosyi przestrzegano. - Podsekretarz w ministerstwie spiaw zagranicznych, Requelmiz, jedzie jako poseł do Drezna. Parma także dostać ma posła, nie zbywa bowiem na dyplomatach żyjących na odstawce. Włochy.

Rzy in, d. 9. Listopada.-- Pułk 40 liniowy armii francuskiej, który przy zamachu w dniu 2. Grudnia rolę znakomitą odegrał, przybył tu niedawno, i oficerowie dziwią się, że tak zimno przyjmowani bywają. Kilku z nich chciało niedawno z obywatelami w Cafe dcl Comercio zawiązać rozmowę, ale żaden z gości obecnych albo niechciał rozumieć albo istotnie nierozumiał języka francuskiego. Oficerowie niemal w wściekłość wpadli, i zmusili kelnera, aby w okół sali chodził i każdego z gości zapytywał, czy mówi po łrancusku? Ale każdy Rzymianin wzdrygając ramionami odpowiedział: nie! - Dnia 2. m. b. uciekł szczęśliwie z więzienia w Ankonie siguor Corrado Politi, członek utalentowany byłego zgromadzenia ustawodawczego. Wysiedziawszy trzy lata w więzieniu śledczem, skazany zoslal na wygnanie: wyrok jednak pozostał martwą literą, i jak się zdawało, męża lego nieszczęśliwego zgnoić postanowiono, aż się sam wybawił. Turyn, d. 12. Listopada. - Stronnictwa wszystkie-z wyjątkiem klerykalnego - widocznie się w jedność połączyły, celem popierania siłami wspólnemi rząd nowy Dzienniki konserwatywne, liberalne i radykalne podnoszą głos wspólny, aby ministerstwo Cavoura przedewszystkiem na żadne mieszanie się w nasze sprawy wewnętrzne niepozwalało; albowiem upadek gabinetu d'Azeglio i przesilenie nieszczęsne, jakie potem nastąpiło, głównie oporowi słabemu przeciw wpływowi zagranicznemu przypisywane bywają. Wewnątrz kraju, z wyjątkiem kwestyt finansowej, ma r?ąd nielylko nietrudne, ale nawet pomyślne stanowisko; gdyż w kraju całym panuje pokój najzupełniejszy. Do dziś dnia nieobjawił" rząd jeszcze polityki swojej czynem żaduyui na uwagę zasługującym; jedynemi znakami życia są: okólnik ministra spraw wewnętrznych do intendantów we względzie surowego przestrzegania praw istniejących, i odrzucenie wotum rady dywizyoualnćj miasta Genuy, we względzie końca szczęśliwego przesileuia, w którym lo przedmiocie radzie dvwizionalnej - jako w sprawie czysto-politycznej - zdaniem miui

.. .

wnego zaręczaj,-), ze ("nvinir, pomiędzy innemi projektami do praw, zamyśla także swoje dawniej odrzucone wnioski finansowe, dotyczące opłat od sukcesy i i mieszkania, na nowo izbom przedłożyć". Kwestya finansowa w ogóle, aż do końca posiedzeń bieżących uwzględnienie przeważne znaj dować będzie. - Czytamy w (i a z ecie austryackiej: »Odebrano w Paryżu listy z Rzymu z d. 1. Listopada. Wylądowanie dwóch wysłanych z Paryża pułków liniowych do Civitawechia i pospieszne ich "przybycie do Rzymu, sprawić tam miało pewne wrażenie. J eźli prawdą jest, co piszą do D e b ato w, to Sum jenerał (ićmcan, bez żadnego pierwej urzędowego uwiadomienia, a zatem zupełnie nieprzygotowany do przyjęcia, dopiero 27. Paźdz. na drodze raportu z Civitavechia dowiedział się o przybyciu fregat francuzkich z nadmienionem wojskiem, i odebrał zarazem rozkaz zwrócenia do Francyi trzech pułków od roku 1849. w Rzymie stojących. Jeden z przybyłych pułków zaraz w dniu wylądowania posunął się ku Rzymowi i maszerował nawet do 2. po północy, poczem stanął obozem w małci wiosczynic Polo liczącej trzy czy cztery domy, zanim mogły nadejść z Rzymu sprzęty obozowe. Pomieniony pułk po krótkim tam pobycie w nocy 29. już wszedł do Rzymu. Nazajutrz inny pułk opuścił Rzym, a dwa drugie mają wymaszerować 3. i 10. Listopada. Według innych doniesień oczekują w Rzymie trzeciego jeszcze pułku, a zatem załoga nie zostałaby zmniejszoną. W chwili wymarszu przedniej straży pułku dążącego ku Rzymowi, który 29. Października przy zachodzie słońca zbliżył się ku miastu, następujące zaszło zdarzenie: Papież uwiadomiony o ruchach wojsk wyjechał na spotkanie przednich straży na drogę ku Civitavechia, gdzie zetknął się z jenerałem Ge'meau w chwili nadejścia pierwszych szeregów. N atychmiast nakazano żołnierzom wstrzymać się i uklęknąć, a Pius IX. udzielił ini błogosławieństwo. Następnie J. Sw. zwrócił się ku oficerowi dowodzącemu przednią strażą i uprzejmie się doń odezwał: »Dowiedziawszy się o waszem przybyciu, wyjechałem na spotkanie pułku; szczęśliwy jestem, że was widzę, a błogosławiąc przednią straż, błogosławię pułk cały.« Dzienniki fraiicuzkie nie wyjaśniają dotąd powodu tej zmiany załogi. Wnosząc z tajemniczości i pospiechu, z jakiemi ją wykonano, sądzićby należało, Że powody zmiany musiały być niezmiernie ważne. W każdym jednak razie, widoczna, że Francuzi uważają państwo kościelne, jakoby zupełnie pod ich opieką stojące i nie myślą wcale o rychlem jego opuszczeniu. Ludwik N apoleon podając rękę duchowieństwu i w podróżach swoich odwiedzając przedewszystkiein kościoły, przysposabia sobie nie tylko u ludu francuzkiego silną podporę swojej władzy, ale nadto wywiera znamienity wpływ po za granicami Francyi. Ponawia on na wschodzie gorliwiej jeszcze aniżeli jego poprzednicy pretensye Francyi, jako pierwszej opiekunki chrzesciarietwa łacińskiego, a we Włoszech stara się równoważyć wpływ Austryi. Na. przeciw austryackim załogom w Aukonie, Liwomie, stawia on zalog fraiicuzkie w Rzymie i Civitavechia; naprzeciw wpływowi auslryackienui w Toskanii, Parwie i Modenie, wywiera natomiast przeważny wpływ swoi w Turynie- VV obozie pod Pesztem ze wszystkich wojsk europejskich widziano reprezentantów, nie było tylko żadnego sardyńskiego munduru, gdy tymczasem Lud. Napoleon w tryumfalnym swoim przejeździe prze? południowe deparlamenta przyjmował luzin z okładem deputacyi z Piemontu i Sabaudyi, a w szeregach ich kilku jenerałów i dwóch czy trzech ministrów. Hr. Cavour, który właśnie co został ministrem prezydentem w Turynie zaledwie przed parą tygodniami wrócił z wycieczki swojej do Paryża. Jako wyobraziciel polityki liberalnej, opierającej się na wolności druku i izbach mniemaćby należało, że przyjęcie jego w Rzymie nie będzie łaskawe. Ale owa polityka w Turynie o ile jest przeciwniczką wpływu austryackiego znajduje poparcie w Paryżu. Książe prezydent w sławnem swojem kazaniu o pokoju w Bordeaux powiedział: Francya dosyć ma u siebie ro boly, kopać kanały, budować koleje, podźwignąć marynarkę, ukończyć porty itd. Ale samo się przez się rozumie, że z wszyslkiemi lenn pracami wewnątrz, wiążą się ważne na zewnątrz interesa dla poparcia których używają wszędzie za dźwiguię dawne wspomnienia cesarstwa i jego sławę. Zazdrość i nieprzyjażń Piemontu ku Auslryi w znacznej części wywołane zostały w Turynie przez obawę, aby Anslrya kolejami sweuii nie chciała odkroić Turynu, Genuy i Nizzy od reszty Włoch. Teraz Francya skłania się ku kolejom piemonckim i ku planom budowy kolei w Szwajcaryi. Niemcy i Austrya nie mogłyby nic rozuinniejszego postawić naprzeciw tym dążeniom, jak nadać ze swojej strony o ile można największy popęd budowie kolei ku granicom Szwajcaryi r tej części Włoch, aby Francya, która już ze względu jeograficznego położenia swego i doskonałej koncentracyi ogromnych sił swoich, taką górę wzięła nad Niemcami, nie zdobyła sobie na drodze pokoju nowej broni, któraby się nam w przypadku wojny ino cno czuć dała. Nie znano długo w krajach stałego lądu uporczywszego wroga, jak propagandę francuzką. Owa propaganda i wpływ gabinetu angielskie- rozbj,y Zjednoczone stany niderlandzkie i złamały ową silną przeciw Francyi wystawioną zaporę, osłabiły one potem śmiertelnie wszystkie państwa włos\i c ' a teraz synowiec i dziedzic cesarstwa wysyła propagandę do Kajenny, lor' I Palmcrston strącony ze szczytu, wpływ angielski poniżony prawie we Włoszech, zagrożony w Belgii, w Konstantynopolu upadł on w osobach urzędników będących narzędziem Anglii. Cesarz lylko rosyjski i nowy cesarz zyskali sami jedni na hazardowej grze rewolucyi, której bank rozbiłi, chociaż Palmerston był jego krupierem.. . Autttrya.

"le(leń, d. 15. Listopada. -- Dzisiejsza (iaz. wjedeńska zawiera wyrok sądu wojennego wiedeńskiego z d. 14. b. III;. lla zbiegłego Ernesta Molteni rodem z Medyobnu, 28 lat liczącego c. k. porucznika pułku Airoldi, który jako kapitan 4ćj kompanii batalionu gwardyi ruchomej miał udział w zbrojna", buncie w Październiku 1848. r. z przekroczeniem udzielonego sobie urlopu, a po przytłumieniu powstania uszedł z Wiednia. Pomieniony Molteni skazany zoslal zaocznie na utratę stopnia i 8 lal twierdzy w żełazach. - P r e s a pisze: dowiadujemy się, że budowa kolei żelaznej austryacko bawarskiej do Brucku zaniechaną być musiała z powodu wielkich trudności technicznych i kosztów, i tylko budować się ma kolej między Wiedniem a Linzem.

- Kor e s p o n d e n c y a a u s t r y a c k a, zawiera następujący godny uwagi artykuł: K westya cesarstwa we Francyi rozwija się szybko. Do uchwały senackiej wynikłej z mesażu prezydenta, przystąpi jak się spodziewać można zezwalający plebiscyt, a wielki wypadek, który wszędzie w najwyższem natężeniu trzyma umysły, uzupełnienie swoje uzyska. Nikt nie może zaprzeczyć znaczenia i ważności następstw jego. Podobny obrót rzeczy w losach Francyi, która znowu wysila się, aby nową formę polityczną zbudować i zaopatrzyć ją we wszelakie cechy stałości i trwania, tiależy niewątpliwie do najznakomitszych zdarzeń w tak zmiennych osta tnich dziejach tego kraju. Nie pierwszy to raz Europa ciężki ma udział w przyglądaniu się przesileniom, które nieodstępne są zawsze przy zakładaniu nowycb władz we Francyi. Byliśmy po wiele razy świadkami, jak na lej ruchliwej wulkanicznej posadzie zmieniały się nie lylko formy rządu, osoby i dyuastye, ale nawet jak każdorazowi zwierzchnicy zmieniali nawet zasady, na których spoczywa prawo panowania i istota politycznej społeczności. Nie będziem przeto wieść sporów o zasady, bo nie możemy po lem wiecznie wzburzonem morzu płynąć z konsekwencyą naszego przekonania. Na same przeto tylko fakta zwracać nam trzeba uwagę.

W obec nich, czujemy się przedewszyskiem zobowiązani, uznać z wdzięcznością wysoką zasługę, na jaką sobie Ludwik Napoleon zarobił, za utrzymanie towarzyskiego porządku i pokoju. Czyn 2. Crudnia był zaprawdę »zbawczym«, zapobiegł on bowiem wybuchowi niebezpiecznej kryzys, rozbił organizacyę anarchicznych żywiołów całej Europy, położył koniec chwiejności i niepewności stosunków stałego ładu, i podniósł na nowo do znaczenia zasady zwierzchnictwa, inateryalne'j pomyślności i religijnomorałnego rozwoju naprzeciw matactwom socyalizmu we Francyi. Skłonieni następnie jesteśmy do objawienia naszych chętnych i szczerych życzeń o pomyślność Francyi w tym nowym okresie jej dziejów. Najgorętszem życzeniem naszem jest, aby Francyi użyczonem być mogło uzyskanie nareszcie trwałej spokojuości zapewniającej wewnęlrzny i zewnętrzny pokój i dostąpienie pod sprawiedliwym rządem wewnątrz, a przyjaznemi stosunkami do sąsiadów, owego stopnia zakwitnięcia i rozwoju, do jakich miłość ojczyzny i wysoki umysł nowego monarchy zmierza. Niezmiernie uas to pociesza, że naczelnik Francyi zerwał stanowczo i na zawsze ze stronnictwem rewolucyjnem. Pomiędzy ich doktrynami i zamysłami, a czynnościami i zamiarami jego, nie masz aui jedne'j kładki do przejścia. Okoliczność ta użycza wielkiej moralne'j rękojmi przy szłemu cesarstwu francuzkiemu. Wytknęło ono sobie kolej, z której nie może zbłądzić, jcżli się w przepaść rzucić nie chce. Mamy przeto prawo spodziewać się, że przyszły mocarz Francuzów szanować będzie traktaty dyplomatyczne i nieoinieszka przy gorliwej pomocy mocarstw stałego lądu starać się o utrzymanie pokoju świata. Bo myśl rewolucyjna tchnie wojną, złamaniem "traktatów, obaleniem terytoryalnych stosunków slałcgo lądu. Nie tylko sława i wielkość N apoleona, jego upadek również należy do historyi jego i liczy się do tradycyi cesarskich, któryeh się teraz jako dziedzictwa dopominają. Doświadczenie to wypada teraz tak dobrze na korzyść Francyi jak i reszty Europy. W niem leży warunek trwałości i przyzwolenia na nowy prządek rzeczy we Francyi. Było to polityką gabinetu austryackieg'o w obec ponawianych zmian rządu we Francyi, uznawać utrwalone tameczne władze i niezrywać z niemi stosunków dyplomatycznych, jeżeli objawiały chęć szanowania porządku panującego w świecie, i dostateczną okazywały siłę, by się utrzymać w powadze jaka rządowi kraju rzeczywiście przystoi, i strzedz spokojuości w obrębie własnych granic. Mądra ta polityka zapewniła pokój Europie. Nieuznanie rządu lipcowego i zaimprowizowanej w roku 1848. rzcczypospolitćj byłoby nieochybnie niszczące pociągło za sobą wojny, a "te może by dłużej potrwały, aniżeli dzieła owych rewolucyi. Zdaje nam się przeto, że się, nic omylim, jeżeli przypuścimy, że i w obecnym razie gabinet austryacki uic opuści kierunku dawnej i doświadczeniem stwierdzonej polityki. Na lej drodze uznania faktów nie popadnie bynajmniej Anstrya w sprzeczność z uiecofnionemi i święteini zasadami prawowitości, które pod opieką Opatrzności stanowią podstawę własnej naszej ojczyzny. Zadaniem każdej nowej władzy jest nie wdać się w spór z istuiejącemi i uprawnionemi przekonaniami, ale się umieć w ich granicach zachować. W saine'j nawet Francyi nowy monarcha jest dla jednych wybrańcem ludu, dla drugich dziedzicem cesarza, dla trzecich tylko koniecznością. Byłoby nieroztropnością z jego strony doprowadzać do ostateczności spór o zasadę, i gotować sobie samemu przeszkody i rozdwojenia z przekonań ludzi, którzy panowauie jego uznają. W obec również zagranicy nie należy poruszać tego pytania.

N aruszonoby je jednak przez przyjęcie tytułów i oznak, zamykających w sobie pretensye, które ani wedle prawa narodów, ani faktycznie nie okazują się być uzasadnione. Najbliższem jest zadaniem tego, kto nową zakładać zamierza dynastyę, utorować drogę dla swojego następcy, nie zaś dla swoich poprzedników. Galicy a.

Kra k ów, 17. Listopada. - Zdaj e się, że kwestya drogi żelaznej do Bochni po prawej stronie Wisły, drodze krakowskiej równoległej, kwestya, której rozstrzygnięcie zależało, jak wiadomo, od opinii władz wojskowych, przy budowie drogi wspomnionćj z powodów strategicznych obstających, zadecydowaną nareszcie ostatecznie została w sposó b, * że droga o której mowa budowaną nie będzie. Ile bowiem słyszymy, nadeszły z Wiednia polecenia, ażeby dalsza budowa drogi żelaznej od Oświęcimia, ku Szczakowej lub Trzebini, mianowicie też pod względem punktu przejścia Wisły, prowadzoną a raczej projektowaną była w porozumieniu się z sztabem inżynierów wojskowych; polecono także, wy gotować projekt do fortyfikacyi mostu, mającego się budować pod Oświecimeui dla kolei żelaznej. K westya czyli droga z Os'wiecima prowadzo kcie Trzebinia, dotąd rozstrzygniętą nie jest. - Zdaje się atoli, że punkt Trzebinia obrauym będzie jako punkt ujścia kolei oświęcimskiej w krakowską, z Jaworzna zaś poprowadzonym będzie boczna kolej; dla ułatwienia komunikacyi z rządowemi kopalniami węgla w tern miejscu. - N e u e Z e i t pisze z Podola galicyjskiego dnia 8. Listopada, że cholera która w obwodzie rzeszowskim pojedyncze ofiary przez dłuższy czas sprzątała, zdaje się groźny charakter przybierać" i rozszerzać się po kraju. Dowiadujemy się właśnie, że wydano ze strony władz rozporządzenia do przygotowania szpitalów i zaopatrzenia ich we wszelkie potrze by, aby w razie pojawienia się choro by, spieszny udzielić ratunek. Zima z całą gwałtownością tam się objawia. W czoraj kilka godzin padał śnieg mocno. Wiatr wshodni ostry dmie silnie, a mróz nawet w południe przy blasku słońca (rzyma, tak że dziś rano było 9 w południe 6 a wieczór - 11 ° Reaumura.

- Ze Złoczowskiego odebraliśmy następujący opis obrzędu złotego wesela, który tu nieco streszczamy. Wincenty Czechowski, rolnik z wsi Buźka, państwa i parafii o. ł. Biały Kamień, licząc lat 86 i po 53 latach pożycia z 85cio-letuią małżonką swoją Magdaleną, obchodzili dnia 7. Listopada b. r. złote wesele. Na ten cel ksiądz Ignacy Dunajewski, proboszcz, zaprosił był poprzednio włościan ze wszystkich wsi tej parafii dla uczczenia tego sędziwego małżeństwa i zapatrywania sie na ich wzorów« życie. Dnia 6go Listopada odbyto spowiedź świętą, a nazajutrz w niedzielę udano się do kościoła wozr,m, którym powoził sędziwy rolnik i krewny Maciej Puzyniak ze wsi Zulic; konno zaś po obu bokach woza jechało 15 par chłopaków z bukietami, a na ich czele poważny starzec Tadeusz Kłak, ze wsi Uszni; na innych zaś wozach krewni i przyjaciele z 5cin wsi okolicznych. Z asystą bractwa kościelnego wyszedł kapłan do przedsionku kościoła i oczekującym starcom podał gorejące świece na znak. że w swojem życiu malżeńskiein przyświecali innym przykładami cnoty i dobrych uczynków; pokropiwszy icli wodą święconą i odczytawszy modlitwę kościelną, w której błagał, aby wszelkie nasze czynności i sprawy od Boga swój początek i dzielność miały itd. przy śpiewie psalmu »Laudate Dominum" - wprowadzi! starców do kościoła, przed którymi czworo wnuków niosło bochenek chleba razowego i sól. Ukląkłszy przed wielkim ołtarzem, rozpoczął kapłan śpiewać litanię do wszystkich świętych, a potem Te Deum i Salvum fac Vincenlium et Magdalenam, a po ukończeniu modlitwy starcowie oddali kapłanowi bo chenek razowego chleba, który oznacza pracę i trudy i sól, jako zysk, mocy, stałości i wytrwania. Kapłan napowrot odebrawszy chleb razowy, wręczył bochenek chleba pszennego z miodem, z przedmową, ze chleb t szenny oznacza jako szlachetniejsze zboże, lepsze i wygodne życie, tóre ich teraz czeka po ich trudach i pracach; miód zaś. który pszczoła lak troskliwie przez całe lato zbiera, aby w zimie słodyczą swej ciężkiej pracy się żywiła, oznacza, iż leraz staruszkowie dalecy od wszelkich frasunków, w największej spokojności owoc swych 53 lelnich kłopotów i starań wśród dzieci i wnuków z jawnem błogosławieństwem bożem używać mogą. Poczem udzieliwszy im błogosławieństwo i dawszy ucałowanie, do drzwi kościelnych odprowadził. Przeszło 2000 zgromadzonego ludu było w kościele, który z wielką uwagą i rozrzewnieniem słuchał kazania i był świadkiem tej ceremonii. Wieczorem zebrali się krewni, przyjaciele i sąsiedzi tak z Buzka jako i z okolicznych wsi na ucztę do jubilatów, po której hulano. A jeżeli pamięć tego dnia żyć będzie w okolicy, nie będzie również przepomnianą nauka, jaką miejscowy proboszcz z obrządku tego wyciągnął. (Czas.)

Kronika IllieJscowa.

Poznań, 23. Listopada.- Głęboko uczuło siratę duchowieństwo katolickie w nasze'j prowiucyi, jaką poniosło przez śmierć księdza Karola Antoniewicza. Pierwsze nabożeństwo odprawiło się za niego w Obrze na dniu 17. b. m. a więc w trzy dni po śmierci jego, drugie nabożeństwo żało bne urządził ksiądz Kamoeki w kościele przy zakładzie Sióstr miło

SPRZEDAŻ KONIECZNA.

Król. Sąd powiatowy w Rogoźnie.

Oddział pierwszy.

Folwark w Kościelnej Dąbrówce pod Nrem 1. położony, do małżonków Augusta i C h a r lot l y z S i m o n ó w - W e i n h o l d należący, sądownie oszacowany na 13,414 Tal. 9 sgr. 2 fen. wedle laxy, mogącej być przejrzanej wraz z wykazem hypotecznym i warunkami w Piegistraturze, ma być dnia 3. Maja 1853. przed południem o godzinie IOtej w miejscu zwykłem posiedzeń sądowych sprzedanym. Nieznajomi spadkobiercy, cessyonaryusze lub ich następcy prawni: a. książęcy nauczyciel W i 11 n e r w Karola th w powiecie N e u s t a d t w Szląsku ; b. Assessor Sądu głównego R e i n h o l d Lucas w Rogoźnie, jakoteż: c. z pobytu swego nieznany Radzca Ziemsiwa Edward Rissmanii, dawniej w Skwierzynie nad Wartą zamieszkały, albo jego sukcessorowie, cessyouaryusze lub następcy prawni, zapozywają się niniejszem publicznie. W Rogoźnie, dnia 14. Lipca 1852.

OBWIESZCZENIE.

N ad pozostałością zmarłego pod dniem 28.

Lipca 1849. Franciszka Tadeusza Merkla, Sekretarza Sądu powiatowego tu ztąd, i żony jego w tym samym dniu zmarłej, Konstancy izCiwińskich, otworzono na wniosek opiekunów sukcessorów tychże małżonków M e r k e l pod dniem 28. Czerwca 1851. r. process spadkowolikwidacyjny . Do zameldowania i uzasadnienia wszelkich pretensyj wyznaczony jest termin na dzień 9. Marca 1853. r. zraua o godzinie 8mej w naszej izbie sessyonalnćj przed Ur. Grosserem, Radzcą Sądu po," wiatowego. Kto się w terminie tym nie zgłOsI> zostanie za utrącającego prawo pierwszeństwa, jakieby miał, uznany, i z pretensyą swoją li do lego odesłany, coby się po zaspokojeniu zgłoszonych wierzycieli pozostało. Gostyń, dnia 12 Sierpnia 1852.

Król. Deputaeya Sądu powiatowego.

sierdzia w dniu 20. b. ar. i tenże po mszy rekwialnej, czułą przemowę powiedział do licznie zgromadzonej publiczności, wyliczając zasługi śp. ks. Antoniewicza i jego poświęcenia się. Najuroczystsze przecie żałobne nabożeństwo odbyło się dziś w kościele parafialnym św. Maryi Magdaleny, na którćm celebrował najprzewielebniejszy arcypasterz ks. Leon Przyluski, przy assyście licznego duchowieństwa. Wymowne usta księdza Prusinowskiego opowiedziały żywot śp. Karola Antoniewicza i dowiedzieliśmy się, że zgasły pochodził z Podola z zamożnego domu, że kampanią odbył przeciw Rosyi w roku 1831., a wróciwszy do domu ożenił się. Z małżeństwa swego miał pięcioro dzieci, ale jedna mogiłka ręką śp. Karola usypana pokryła miłe mu, a za wcześnie dla czułego serca rodzica pogasłe potomstwo. Osierociały zgodził się z żoną na rozwiązanie pożycia wspólnego i ku pociesze serca strapionego, całą myśl i całą służbę oddał Bogn i w tej służbie wytrwał aż do końca życia swojego. Małżonka zaś jego wstąpiła do sióstr miłosierdzia, ale po krótkim tam po bycie, rozstała się z światem. Przeszedł więc ks. Karol Antoniewicz ciężkie próby doświadczenia, jakie napotykają człowieka i pozostał wiernym raz o branemu celowi, bo miał wielki hart charakteru. Zmarły liczył lat 45. Pokój jego popiołom! P o z n ań, dn. 23. Listopada. - Chemik poznański i daguerotypieta pan Lipowitz powołanym został telegrafem na dniu 18. b. m. do Wielenia, aby zdjął obraz spustoszenia, które powstało w skutek smutnego przypadku zaszłego na kolei żelaznej w Wieleniu. Zdjęty wiernie ten obraz, przedstawia stos rozbitych pojazdów na kupie, na których szczycie w czasie pędu pociągu całego osiadła lokomotywa. Obraz ten przesłał pan Lipowiiz do ministra handlu do Berlina. W pociągu tym znajdowało się wiele bydła, z którego wiele nagiuęło. - Przypadek zaś na kolei żelaznej około Czerwińska pod Pelplinem, wydarzył się w skutek pęknięcia łańcucha. Szyny żelazne zostały lu w przestrzeni 100 kroków wyrwane w skutek wysadzenia pociągu z kolei.

Wiadomości UteracHie.

Czternastoletni Polak Łapczyński, uczeń Dreyschoka, występował w tych dniach w koncercie w Pradze i tak zachwycił grą swoją na fortepianie, trudną do zapału bo surową w sądzie muzykalnym publiczność Pragską, że óśm razy wywołany został, co jak Pragskie dzienuiki piszą, nie zdarzyło się tam od wystąpienia Moschelesa. - Tancerka Carlotta Grisi kupiła pod Florencyą willę za 1,400,000 fr. i zapłaciła tę summę gotówką. W Paryżu posiada ona dom kosztujący około 600,000 fr. Prócz tego posiada ona jeszcze renty i kosztowności, które zapewne wielkiej S'ą wartości.

Przybyli do Poznania dnia 2 3. Listopada.

H AZ Alt: Kudliński z Ninina; Mielęckn z Nieszawy; br. Grabowska z bukowa-, Sikorski z KosjIowa; Koszutski z Jankowa; Koczorowski z Wito sławią: Mierzyński z Karska; Mierzyński z Kobelnicy. BUSCHA HOTEL KZYMSKI: Lehman z Lipska; Vogelsang z Wolsztyna; Ktincemiillcr z Skwierzyny; Herheudorf z Stęszewa.

HOTEL BA WA U SKI: Kalkrcuth 2 Muchocina; Bielecki z Siedleczka; Pomorska z Chfuów. POD CZĄRNYM ORŁEM: Nekring z Gozdowa; Zieliński, Calowski i Fecb ner z Sremu; Tqkarski z Grudziądze. HOTEL DREZDENSKI: Hr. Wołlowiczowa z Dzialynia; Karczewski i Widczewski z Czarnotek; Homeyer z N akla; Bruhl z Berlina. HOTEL PARYSKI: Radoński z Kociałkowej jcórki i Rogaliński z Gwiazdowa; Slaboszewski i ks. Rybiński z Lubowiczek; ks. Switalski i Rymarkiewicz z Wielichowa; Kolski z Arkuszewa. POD WIELKIM, DĘBEM: Wójtowski z Brudzewa.

HOTEL BERLINSKI: Muszyński z Jaraczewa.

POD BIAŁYM ORŁEM: Lackoffuer z Luchwitz; Sturzel z Międzyrzecza; Prufer z Kościana.

HOTEL EICIIBORNA: Nathan z Krotoszyna; Nathansobn z Berlina; Friedman z Kęima; Ros,ęnlhal z Poczdamu; Zucker z Jaraczewa POD KORONA: Mann z Sremu. , HOTEL WROCŁAWSKI: Runge z Salzgitter i Celi" z Mezzanego.

W mieszkaniu prywałnćiu: Jasielski z Dakó«, ul. sw Marcina Nr. 19.

Objąwszy od dnia 1. m. b ekonomią tutajszej resursy, za zezwoleniem Dyrekcyi rzeczonego towarzystwa otworzyłem r e s t a u r a c y ą w lokalu re 'ssursowym, także dla państw członkami legoi zgromadzenia nie będących i to ogłaszając niniejszem Publiczność do siebie zapraszam. Międzyrzecz, dnia 10. Listopada 1852.

Siltowski, restaurator.

Pszenna i rzauua mąka we wszekich gatunkach sprzedaje się ryczałtem i pojedynczo tanio pod Nr. 9. na Mał. Garbarskiej ulicy w spichlerzu.

Kurs giełdy Berlińskiej.

Na ]>r. kurant

Dnia 22. Listopada 1852.

WYPRZEDAZ!

Aby podać sposobność moim bardzo szanownym kupującym gościom taniego nabycia towarów na gw'iazdke, odłożyłem równie jak w zeszłym tak i w tym roku pewną ilość jedwabnych i wełuianyeh materyj na suknie, batysty, muśliny wełniane, perkaliki, chustki do okrycia, szale, chustki na szyję i do nosa, materyena westki, salopy ilp., które sprzedaję od wtorku od 23. m. b. począwszy, po znacznie zniżonych cenach. Mzytior MMliitisch, przy ulicy Wilhelm. Nr. 7. obok poc7ty.

Pożyczka rządowa dobrowolna . . . . .

dito z roku 1850 . . . . . dito z roku 185/1. . . . . . Obligi długu skarbowego. . . . . . . . . .

dite premiów handlu morskiego. . . dito Marchii Elektoralnej i Nowej .. dito miasta Berlina . . . . . . . . . . . . liisty zastawne Marchii Elekt, i Nowej dito l'ms Wschodnich .. . dito Pomorskie. . . . . . . . . dito W. X. Poznańskiego.. dito W.X.Pozn., nowe.. dito Szlaskie. . . . . . . . . . . dito Prus Zachodnich.... Bilety rentowe Poznańskie. . . . . . . . .

Louisdory. . . . . . . . . . . . . . . . . . .. · Akcie kolei żelaznej Starog. Poznansk.