G Wielkiego Xiestwa Z N A Ń S K I E G O. Nakładem Drukarni Nadwornej W Dehera i Spółki. - Redaktor: JI. Wannu wAi. JW 175. - W Piątek dnia 29. Lipca 1836. Wiadolllości krajowe. z Berlina, dnia 27, Lipca-. Wyjechał stąd: JW. Rzeczywisty Tajny Sianu i Sprawiedliwości Minister, M li h l er, do Szczecinavw% tVD mi >vw* Wiadolllości zagraniczne. Królestwo Polskie. Z Warszawy, dnia 24 Lipca. Wypis t protokółu Sekretaryatu Stanu Królestwa Polskiego. Z Bożej Łaski My Mikołaj IszY, Cesarz Wszech Rossyj Kroi Polski etc. etc, etc. Byłe wojsko polskie, po złamaniu zaprzysiężonej wiary wspieraniem rokoszu w roku 1830 wybuchłego, istnieć nadal nie mogło. Z rozwiązaniem onego ustały zasady, na których opierała się emerytura wojskowa, przez postanowienie Nasze z dnia 13. (25.) Czerwca 1829 roku zaprowadzona. Wszyscy należący do składu wojska polskiego, i mający udział w rokoszu, sami się pozbawili korzyści zapewnionych im urządzeniami, z ich własnej winy eniweczonemi. Według' ścisłej sprawiedliwości, ci tylko, którzy pozostali wiernymi Tronowi, zasłużyli na Nasze względy; lecz z Ojcowskiej Łaskawości Naszej, zwracając uwagęi IIJI tych., którzy okazali szczery żal i błąd swój uznali, nie poprzestajemy na samem udzielaniu im czasowego wsparcia. Biorąc przylem na uwagę, iż z ustaniem źródeł, za [0mocą których Kassa Emerytalna wojskowa do wypadków 1830 r. wzraetała, obecny stan jej funduszów nie tylko nie dozwala wyznaczania z niej nowych pensyi emerytalnych, ale nawet regularnego wypłacania dawnych, poleciliśmy ułożyć, na zasadach prze» Nas wekaeanych, projekt urządzenia względem pensyi i wsparcia dla wojskowych rolnego stopnia, należących do byłej armii polsk ej. Rozważywszy przedstawiony Nam w skutek tego projekt przepisów, i znajdując one zupełnie odpowiadającemi zamiarom Naszym, gdyż z jednej strony zapewniają wynagrodzenie tym, którzy pozostali w niezachwianej wierności dla Tronu, a z drugiej świadczą o łaskawości Nae-zęj dla tych, co w bląb wpadli, osądsiliśmy przyzwoitem takowe przepisy zatwierdzić, i dla przywiedzenia onych do skutku rozkazujemy: 1) Wszelkie pensy e wojskowe, takte, które przed wypadkami lat lS30 i 1831 wyznaczone zostały, i na mocy obecnie zatwierdzających się przepisów utrzymane będą, jako też i te, które stosownie do rzeczonych przepisów udzielane zostaną, niemniej i wsparcia dożywotnie, w skutek tychie samych przepisów wyznaczone» mąją być wypłacane odtąd ze iba, na uiszczenie onych każdo-rocznie poxrzeboa, obciążać mająca ogólne dochody Kr<5« Jtstwa, zamie szczaną będzie co rok w łiudzefift Generalnym przychodów i wydatków. 2) Po uskutecznieniu z funduszu emerytalnego wojskowego wypłat wskazanych art. 361 37» 38 ' 'i9 przepisów, pozostałość tegoż funduszu wniesioną będzie-do Sknibu Publicznego i stanie sie, onegoź własnością, a natomiast wszelkie wypłaty w poprzedzającym ustępie wspornnionef' dotąd z funduszów skarbowyih uiszczane być mają. 3) Namiestnikowi Naszemu w Królestwie Polskiem poleconem jest czynić Nam przedstawienia względem osób, eiói-ownie do załączonych przepisów w katejgoryi I I. zamieścić <stwo, rozkazaliśmy już wyznaczone dla nich trzechletnie wsparcie nadal wy płacać do l. Stycznia 1838 r. Chcemy oraz, aby, po upływu- tego pijwciągu czasu, wsparcia rzeczone były nadal udzielane osobom, które przed rokoszem zostawały w słuibie przez lat 29 lub wiece). Nam estn,K Królewski będzie imicm ro'porjądzać pudłpg lej zajady przedłużeń e wsparcia dla osób wyżej wyinier.ionyeh, jeżeli przez wzgląd na ich stan lub dla innych powodów uzna tego potrzebę. <<» Samo * siebie wynika, źe ktoby poważył się naleiyć do jakicbbądź nowych zamachów, albo też przez niespokojne lub złe sprawowanie się ściągnął na siebie uwagę Rządu, utiaci lem sarnim wszelkie prawo do pensyi l wsparcia onemu wyznaczonego. Pozostawiamy Namiestnikowi N aszemu w Królestwie w powyższych przypadkach zawieszać i zupełnie uchylać wypłatę udzielonych na mocy obecnych przepisów dożywotniego i czasowego wsparci.i; co zaś do przypadków uchyb nia pensyi, takowe mają być do Nasze] decyzyi przedstawiane. 1» Da podziału wojskowych i innych usob t wydziału wojskowego na fcalegorye, i wyrzeczenia względem praw ich do pensyi emnierytainycb, odsta wkowych, niemniej rozpoznawania próśb o dożywotnie wsparcia, polecamy Namiestnikowi Naszemu wyznaczyć oddzielną Komrniesyą; i tak o n e m u, j akoteź Radzie Administracyjnej Królestwa poruczamy wydanie stosownych rozporządzeń, celem przywiedzenia do skutku niniejszego postanowieni» Naszego i przepisów przez N as zatwierdzonych, oraz udzielenia każdemu, dó kogo to patetyś będzie, potrzebnych jbstrujccyj, 7) Niniejsze postanowienie! Nasze, jakoiei zatwierdzone przy niem przepisy, w Dzienniku Praw umieszczone być mają. - Dan w Peterhofie, dnia 23. Czerwca (7. Lipca) 1836 r. - (podpisano) M i koł aj. Pf»ez Cesarza i Króla, Minister Sekretarz Stanu, w zastęp, pomocnik Ministra, Ign. T u r k u Ił. - N a oryginale własną J ego Cesarsko Królewskiej Mości ręką napisano": "Tak być ma" (Umieszczamy z prawa tego złożonego z 4$ art\kutów, następujący wyjątek): W skutek wypadków zaszłych w latach 1830 i 1831 i udz. ału, jaki mieli pod o wczas w rokoszu nie * którzy z Generałów, Office row i Urzędników administracyi byłego wojska polskiego, wszyscy Generałowie, Oificerowie i Urzędnicy, którzy du składu tegoż wojska należeli, podzieleni są pod względem praw do pensyi emmerytahiej lud odstawkowej na 2 kategorye: Do kć. tegoryi pieiwszej należą ci, kiorzy, pozostając wiernymi swym obowiązkom, żadnego w rokoszu ne mieli udziału. Do kategoryi drugiej naltżą ci, którzy w tymże rokoszu mi th mniejszy lub większy udział. W kategoryi pierwszej mireżczą się: a) Generałowie, Officerowie l Urzędnicy, którzy pootrzyman u przed rokoszem uwolnienia z służby, w czasie trwania tegoż wcale nie służyli, i których zachowanie się względem prawego Rządu było ciągle nie nagannero. b) Generałowie, Oificerowie i Urzędnicy Administracyi wojskowej, kióizy w sku:ek wszczętego rokoszu opuścili szeregi powstańców, usunęli erą od służby przed dniem 28. Lutego (u. Marca) 1831 roku i nie należąc do zaburzeń aż do przywrócenia Rządu prawego, w bezczynności pozostali. Do kategoryi drugiej należą: j) Ci Z uwolnionych Generałów, Olficerow i Urzędników, którzy w czas e rokoszu napowrot weszli do etużby wojskowej, lub też jakiekolwiek obowiązki wojskowe pełnili. 2) Wszyscy Generałowie , Officerowie i Urzędnicy byłego wojska polskiego, w myśl art. 2. niniejszych przepisów, w pierwszej kategoryi nie o bj ę ć. Wszyscy wymienieni pod literą a artykułu 2. niniejszych przepisów, Generałowie, Officerowie i Urzędnicy, zachowują swoje piaivo do dalszego pobierania wyznaczonych im pensyi. Wymienieni pod literą b tegoż artykułu, utrzymani są przy prawie do uzyskania pensyi, jaka im. stosownie do urządzeń przed rokoszem istniejących, przypadaćby mogła za pzas służby ich az do dnia 19, Kwietnia (r. Maja) 183? roku, epoki rozwiązania wojska polskiego. · Wszyscy uwolnieni od służby Generałowie, Officerowie i Urzędnicy b. wojska polskiego, wart. 3, niniejszych przepisów wrót weszli do wojska, lub jakiekolwiek: obowiązki wojskowe sprawowali, niemniej wszyscy nienależący do pierwszej kategoryi, utra. cają prawo do peneyi, jakie już przed powstaniem pobierali, lub do jakich mogli inieć prawo, stosownie do urądzeń przed rokoszem obowiązujących. Wszelako Namiestnik Królestwa mocen jest czynić przedstawienia do Najwyższej decyzyi względem Generałów, Officerow i Urzędników zamieszczonych w a.ka tegoryi, którzy przed rokoszem 1830 r. wyslu żyli ze znakomitą gorliwością lat 20 lub więcej, i którzy przy tern, po bliźszem rozpoznaniu okoliczności ich dotyczących z epoki rokoszu, lub z powodu jakich szczególnych względów, uznani będą za zasługujących na wyłączenie od przyjętego wart. poprzedzającym (8) ogólnego przepisu. Przełożenia tego rodzą« ju obejmować mają, przy wyszczególnił niu wszelkich wzwyż wspomnionych okoliczności lud powodów, oraz zachowaniu rozporządzeń objętych art. 10., I I. i 12.. niniejszych przep,6Ów, wstawienie się o wyznaczenie takowym wojskowym ze szczodrobliwości Monarszej niejakiego wsparcia dożywotniego . Osoby, które przeciw wojskom prawego Monarchy i w ogólności w szeregach powstańców walczyły, nie mogą korzystać z powyższego wyłączenia, Takowe wyłączenie zgodne z przepisami, wart. g. objętemi, ściąga się jedynie do osób, względem których należycie będzie udowodnionem, że nie w widokach zaburztń ani dla rozszerzenia rokoszu, lecz mimowolnie, przemocą ówczesnych wypadków i władzą rewolucyjnego rządu, zmuszone były do służenia onemu i sprawowały rożne obowiązki w szpi talach i innych wydziałach służby publicznej. PRAWO o szlachectwie w Królestwie Polski em. ( Dokończenie.} Art. 20. Dowodem posiadania Uygnitarstvva, albo sprawowania urzędu, jest akt nommacyi, a w niedostatku onego, inne dokutnenta, z których bezpośrednio wypływa, że osoba w rzeczy samej posiadała dygnitarstwo albo sprawowała takowy urząd. Art 21. Otrzymanie orderu Orła Białego lub orderu Swiftego Stanisława, udowodnione będzie okazaniem oryginalnego patentu na tenże order, albo świadectwem z dawnych metryk Koronnej i Litewskiej, Jł aktów Sekretaryatu Stanu Królestwa Polskiego, lub z Kapituły Rossyjskich Cesarsko Królewskich orderów. Art. 2.2. Posiadanie zupełnem prawem własności całych wsi, udowodnione będzie wyciągami a aktów meujk dawnych Koronnej i Litewskiej, lub z archiwów Województw obecnie Królestwo Polskie składających. Wyciągi z dawnych metryk Koron« nej i Litewskiej powinny być poświadczone w sposobie artykułem 18 oznaczonym; wyjęte zaś z archiwów wojewódzkich, powinny być poświadczone w Kommissyj Rządowej Sprawiedliwości. Art, 23. Dowodem posiadania polskich officerakich stopni będą paienty na też stopnie; N ależenie zaś od roku 1815. do składu byłych wojsk polskich i niemianie udziału w ostatnim rokoszu, udowodnione będzie świadectwem Zarządzającego wydziałami po byłej Kommissyi Rządowe) Wojny pozostałem!. Art. 24. Zapisanie w księgach obywatelskich szlachty po Wojewodztwaih, samo przez się nie stanowi dowodu szlacheckiej) stanu, jeżeli nie będzie stwierdzone aktami wyżej 0pisanemi. Art. 25, Osoby, które same, albo których przodkowie nie byli zapisani w księgach obywatelskich szlachty po Województwach, powinuy, oprócz udowodnienia szlachectwa dokumentami w powyższych artykułach opisanemi, usprawiedliwić zarazem, że Się nie znajdowały w żadnym z przypadków, podług obowiązujących w różnych epokach praw dawnych polskich, pruskich i austryackich, utratę szlachectwa za sobą pociągających. Art. 2& Okoliczność, że kto nosi toż samo nazwisko i używa tegoż samego heibu co i inna osoba szlacheckiego stanu, nie stanowi jeszcze dowodu szlachectwa, jeżeli zarazem pochodzenie od niej w prostej linii udowodnionem nie będzie sposobami prawem cywilnem wskazane mi. Art. 27. Szlachectwo mieszkańców Ctsarstwa udowadnia się w Król. Polskiem świadectwami naczelników gubernij i pro» wincyj, stwierdzającerni: że osoby, których się leż świadectwa dotyczą, uznane eą za szlachtę'przez Heroldyą; szlachectwo zaś mieszkańców W. Xieztwa Finlandzkiego udowadnia się świadectwami tamecznego GenerałGubernaiora. Rzeczywistość powyższych świadectw powinna być stwierdzona prsez Sekretaryat Stanu Królestwa. Rozdział II.. O prawach i przYwilejach szlacheckiego stanic. O d d z i a ł l. O prawach i pizywilejach szlacheckiego stanu pod względem zgromadzeń szlachecka h» O d d z i a ł l l. O prawach i przywilejach szlacheckiego stanu każdej osoby w szczególności służących. I. O prawach pod względem służby. II O prawach pod względem sądownictwa i spraw KrYT .rralrryqb. III. O prawach pod względem majątku. IV, O prawach pod względem podatków i powinności publicznych» O utracie i odzyskaniu praw stanu szlacheckiego. R o z d z i a ł IV. O sprawdzaniu dowodów szlachectwa, zapisywa* niu szlachty w księgi tym końcem po Wojewódz > twach ustanowione i o aktach stanu szlacheckiego, O d d z i a ł I. O sprawdzaniu dowodów szlachectwa. 1. O Heroldyi. II. O czynnościach Rady Sianu w przedmiocie szlachectwa. O d d z i a ł I I. O zapisywaniu Szlachty w ustanowione tym końcem księgi. O d d z i a ł I I I . O Aktach Szlacheckiego Stanu. I. O Dyplomatach na Szlachectwo. II, O Księgach Szlachty. III, O Księgach Jeneaiogicznych. Iv, O Herbarzu, Francja, Z Paryża, dnia i6. Lipca. Donoszą z Tulonu pod dn. n. b. m.s Fregata "Ifigenia", przybywająca z Wschodu, zarzuciła tu wczoraj kotwicę. N a jej pokładzie znajduje się Conire-Admirał Massieu de Gierval. Pismo z Salarniny z dn. 14., doszłe nas tym statkiem, wynurza wielką obawę z skutków, jakie z powodu długiej nieobecności młodego Króla wyniknąć mogą. Dzienniki tutejsze zawierają następującą wiadomość o KarolistowsKim Generale Villarealu, który od nit jakiego czasu uwagę publiczności na siebie zwraca: Bruno Villareal liczy około 38 lat i urodził się w prowincyi Alavie z poczciwych rodziców, należących do klassy wieśniaków, którzy go do stanu duchownego prze. znaczyli i małe probostwo w wsi rodzinnej ob« myślić postanowili. Tymczasem, choć znacznie w naukach postąpił, spełzł przecież plan rodziców jego na niczem i kto inny posadę tę otrzymał. Z powodu swego bezinteresownego i przedsiębierczego charakteru nie był on także zdatny do stanu duchownego, i mimo swego liberalnego sposobu myślenia był on jednym z pierwszych, co się strony Kortezów nie chwycili, i przyłączył się do rojalistowskiego oddziału, tworzącego się w prowin. c\ach biskajskich pod naczelnictwem U rangi. Pierwiastkowo był tylko kapralem, lecz niezadługo tak się odznaczył, że go oficerem mianowano, i gdy owe hufce guerylaeów przez wkroczenie Francuzów 1823. roku wy. ćwiczone zostały, wstąpił w stopniu Potuczni ka. do wojska regularnego. Służył w rozmaitych korpusach, a mianowicie w trzecim regimencie piechoty, gdzie Kapitanem z06tał. Lecz gdy zanadto jawnie powstawał przeciw · uchwałom zmieniającym następstwo tronu, dano mu dymissyą l szczupłą tylko pensyą« Za pierwszem powstaniem, urządzonem przez Vestagujego w prowincyi Alavie, przyłączył się do niego i otrzymał stopień Pułkownika; Od tej chwili należał zawsze do naj znakomitszych i najwaleczniejszych ofice milczenie najlepszym dowodem prawdziwości tych nowin. Wedle nadeszłych tu dzisiaj doniesień z Bajonny z dnia 14. m. b. zdaje się być niezawodną, że Karoliści podczas odwrotu Anglo-Krystynów warowne koszary nad Passage opanowali. Dodają także, że Generał Evans ciężko raniony. - Każda poczta, powiada jedna z gazet tutejszych, przywozi nam z Hiszpanii wiadomości, na które się natura nasza wzdryga. Wydany dn. 6. b. m. rozkaa źdego officera Karolistowskiego, któregoby Krystyniści zastrzelić mieli, dziesięciu ich oiicerów natychmiast rozstrzelanych zostanie o raz już istotnie rozkaz ten wykonano. Twierdzą, fe mieszkańcy Tortozy aby się pomścić popełnionych przez Quileza okrucieństw, wszystkich tych wymordowali, którzy dla 0- brony wolności nie powstali; pozabijali nawet dzieci, kobiety i starców. Zresytą nie szczędzą te;; Karoliści w dolnej Aragonii okrucieństw bczecnycb. Z dnia ig. Lipca. Dzisiaj nareszcie ujrzał się J o u r n a l de P a . ria w konieczności przerwania milczenia swego względem klęski pod Fuentarabią. Zmniejsza naturalnie, ile możności, znaczenie tych wypadków; powiada, ie starcie się to, o którem Karoliści tyle narobili hałasu, li tylko było rozpoznaniem; że Generał Evans po odebraniu mylnego doniesienia, iż Karoliści r Fuentarabii ustąpili, postanowił miasto to »aj ąć ; wszakże przekonawszy się o fałszu tego doniesienia a nie będąc przygotowanym do boju, powrócił w jaknajlepszym porządku, straciwszy tylko 30 zabitych i ranionych. Łuwo pojąć, źe gazety przeciwnych stronnictw, np. Codzi e nni k, z urąganiem takowemu przekręcaniu prawdy przyganiają, twierdząc, źe porażka wspomniona wojskowej sławie Generała Evansa śmiertelny zadaje cios i ie hańba, Hora jfgo okrywa, oraz na cały korpus angielski spada, którym dowodzi, W innych gazetach tutejszych czytamy: "Listy z Irunu z d. 14. potwierdzają wszelkie ezczegóły o porażce pod Fuentarabią dnia 11. m. b. Zdaje się, źe Anglicy wielką ponieśli 6tra tę; ich to albowiem Karoliści z największą ścigali zajadłością. Listy owe nie wspominają o zranieniu Generała Evansa, wiadomość więc ta była zapewne bezzasadną; przeciwnie {potwierdzają doniesienie o zajęciu Alzy przez harokstów, rozumie się, tylko kościoła oszańr.iwanego i wąi, bo twierdza w ręku AngloKrystynów. " I m p a r t i a l , ufający dotychczas sprawie Królowej, zaczyna obecnie stan rzeczy w Hie-spanii z innego uważać stanowiska. Wyraża eię bowiem jak następuje: "Doniesienia z HU ezpanii są od dni kilku bardzo zasmucające, Wyprawa Gomeza nie znalazłszy w Asturyi dobrego przyjęcia, wtargnęła do Galicyi, gdzie etronnicy D o n Carlosa nawet przybycia jej się, nie doczekali, aby się jąć oręża. Ta nowa dywersya podobna zupełnie do pomyślnych działań Cabrery w Walencyi i dolnej Aragonii. Powtórne zjawienie się plebana Merino w wyższej Kastylii, niepojęta nieczynność Cordowy nad brzegami Ebry, wffeuetona nieczynność Generała Bernelle i jego legionu, którego szyki trudy wojenne i kule nieprzyjaciół mocno przerzedziły; nareszcie dziwny istotnie i nieszczęśliwy wypadek wyprawy Generała Evansa przeciw Fuentarabii - wszystkie te przygody razem wziąwszy niepomyślną istotnie są wróżbą dla sprawy konstytucyjnej na półwyspie." Zdniaao Lipca. Drogą telegraficzną nadeszła tu wiadomość, 2e Kardynał Chevirus wczoraj o godzinie 6tej zrana przeniósł się na łono wieczności. Gonieć nadzwyczajny wiezie tę zasmucającą nowinę do Rzymu, Zmarły, będąc Xieciem ko; ścioła, rościć sobie może prawo do mszy zadusznej na Wat\kanie. Prefektura policyi wydala dzisiaj znowuroa» bazy aresztu. O godzin. 10. już 15 osób było ujętych. Przy badaniu ich mieszkań znal-eziono mnóstwo broni i sztyletów. Z Lugdunu donoszą, że w wielu miejscach miasta tego znaleziono poprzybijane buntownicze odezwy, paszkwile na KroJa i wiersee na pochwałę Alibauda, Demonstracye takowe oburzyły rozeądniejezą część obywateli. W pewnej gazecie czytamy; " O d dni kilku odbywają się częste obrady między Prezesem Rady i Posłem hiszpańskim, Generałem Ałava; przedmiotem tych konferencyi są ostatnie wypadki nad granicą. Generał Alava skreślił w obec kilku członków ciała dyplomatycznego zasmucający obraz teraźniejszego stanu armii; obawa skłoniła go do usilnej prośby o czynną pomoc Francyi. Poniesiona przez Anglików porażka mniej go niepokoiła, jak proklamacya ostatnia Cordowy, w której wyrażono, Ze zdrajcy warmii samej niezgodę rozsiewać usiłują. Pan Thiers aby na pozór sprawiedliwym sposobem się wymówić odwoływał siej do nieobecności Izb; z tej przyczyny byłoby dla rządu rzeczą niepodobną poczynić tak ważne postanowienie; wszakże, wyjąwszy bezpośrednią interwencyą, Francya wszelkiego «"o. łoży starania, aby sprawę Królowej popierać. ** Anglia. Z Londynu, dnia 16. Lipca, Pan Lipiński dał tu pierwszy koncert dn. II, b. m. w teatrze królewskim. Rozpoczął odegraniem uwertury Jl flauto magico (Flet raczarowany). Wykonał potem nowy koncert na skrzypce lak po mistrzowsku (insomaeterly a marin er) , iż zjednał sobie serdeczne i diugo powtarzane oklaski wszystkich słuchaczów, Boginie śpiewu, (jak je gazety angielskie nazywają), Panie Grisi i Malibran, uświetniły wieczór swoją obecnością, Pani Malibran od> śpiewała aryą "Quaoto io i' amo." Panowie Łabłacbe i Tamburim śpiewali duet komiczny z " Matrimonio segreto," i na żądanie publicziwści, której uniesienie doszło do najwyższego stopnia, raz go jeszcze powtórzyli, Zgro. madzeuie było nader liczne. Dochody nasze skarbowe w roku etatowym skończonym d. 5, b. m., w stosunku do przeszłego roku, powiększyły się ilością 2,045,000 funt, ezterl.i co szczególniej pochodzi z opiaty cła. Donoszą 2 Ria-Janeiro; iz. Pan Fejo, Rejent Brazylijski, w imieniu Cesarza, «gai) d. 3. Maja posiedzenie Izb mową, w której c!)walił panującą spokojność w kraju, i uwagę Izb jwrócił na inleresa skarbowe, Kommandor Mouttinho Lima został mianowany Posłem w Lizbonie, a Poseł brazylijski w Turynie uda 81«; w ternie znaczeniu do Paryża. Kanclerz Izby Skaihowej, Pan Spring Rice i małżonka jego, dali onegdaj obiad, na k(ó> ry zaprosili między innemi Xiecia Richmond, Lorda Stanley, sprawującego inleresa Cesarsko rossyjskie barona Maltitz i małżonkę jego, Pana Stratford Canning i Pana Inglis. Następnie była u Lady Teodozyi Spring Rice za» bawa wieczorna, na której się znajdowali trzej Xiążęta perscy, Poseł pmski, oraz kilku innych posłów zagranicznych, Xiąźęta perscy byli wpierwef na obiedzie u Lorda G lenelg, Sekretarza wydziału Osad. N a onegdajszej sessyi Izby Niższej» Pan Heathcote upraszał Prezesa Izby Handlowej, aby dozwolił uczynić zapytanie względem przedmiotu nader ważnego dla rolników i rękodzielników. Wiadomo, iż znaczna ilość wełny wyprowadza eię z Anglii do Francyi; w roku zeszłym wyprowadzono jej 5 milionów funtów; wszelako stan handlu między Francyą i Anglią nie był bynajmniej zadowalający, bo kiedy w Anglii małe cło opłaca eię od wełny francuzkiej, tymczasem cło ustanowione we Francyi od wełny angielskiej równa się prawie zakazowi. Pan Heathcote słyszał jednak, iż niedawno zmniejszono we Francyi cło od wełny angielskiej, i wynurzył nadzieję, iż Minister rzecz tę objaśni. Pan Thomson odpowiedział, if to zmniejszenie npłaty cła istotnie nastąpiło, w skutku przełożeń, które rząd angielski uczynił wlej mierze rrancuzkiemu. Pan Lusbington zapytał potem Podsekretarza wydziału O s a d; czyli KOJtnitet ułatwiający wynoszenie się kobiet do Austrahb działa za zezwoleniem Rządu. Rzeczony Komitet wysłał już 12 okrętów z 1,500 K ob e t, które szczęśliwie przybyły do przyznaczonego miejsca. Pan G, Grey oświadczył, iż wnpomnio-ny Komitet uczynił znaczne przy6łu Lipca 1836« Wdowa L a t:'. - · - · - - a JJ. - - « SI - JJ. - lł1 JJ. - - lł1 H I. w - w ».....II