.M. 253. w czwartA 1\ Października 1852 Drukiem i nakładem Drukarni Nadwornej W. Deckera i Spółki w Poznaniu. - Redaktor odpowiedzialny: N. Kamieński w Poznaniu. Telegraficzuc wiadomości. L o n d y n, 25 Paźdz. - Poczfa nowojorkska z 13. Października nadeszła i donosi': wielkie panuje tu wzburzenie, ponieważ jenerał kapitan Hawanny nie pozwolił wylądować podróżnym z okrętu »Crescencily« j doręczyć przybyłych depesz. Mectingi odbywają się, celem skłonienicnia rządu, do żądania zadosycuczynienia Przeznaczono dwa amerykańskie okręty wojenne do Kuby. Kilka okrętów wojennych francuskich stoi na kotwicy przed Hawanną. Bawełna płaci, mąka spada. Triest, 23. Paźdz. - Dziś w nocy przybył tu okręt grecki wojenny »Oto,« którym popłynie do Grecyi król Oto. Rzym, 20. Paźdz. - Alokucya papieska z dnia 27. Września potępia prawa południowo amerykańskiej rzeczypospolitej N owej Granady, jako nienawiścią tchnące ku kościołowi. T u r y n, 21. Paźdz. - Agitacya w celu sekułaryzacyi dóbr duchownych szerzy się i powiększają kłopoty rządu. HI. Cavour zaproszoJ)\}I do króla na posłuchanie Król był na w'ojskowych obrotach pod Sambuy Dziennik Voce deI deserto zmienił nazwę na Voce delia liberia i liczy pomiędzy współpracownikami swymi Wiktora Hugo. Pomiędzy wychodźcami nastąpią epuracye, częścią za pomocą internacyi, częścią wygnania. Konstantynopol, 9. Paźdz. - Kwestya finansowa, jakiemi środkami i w jakiej formie ma być odrzucona lub zwrócona przez porte pożyczka zawarta w Londynie, wciąż jeszcze zajmuje dywan. W konfereneyach bierze udział poseł flf'!1Pt \ł%ki pElfi LElVEll tt : Paryż, 25. Paźdz. Pogłoski obiegające od niejakiego czasu o zmniejszeniu armii, o zamianie renty 4} procentowej na 3 procentową, coraz stają się prawdopodobniejsze. Berlin, d. 27. Października. - N. Pan raczył nadać dotychczasowemu pierwszemu sekretarzowi poselstwa tureckiego, księciu Ja uowi Caradja order orła czerwonego trzeciej klasy, tudzież kapitanowi statku parowego »Naślednik», Heitmanowi w Lubece order orla czerwonego 4. klasy: a zamianować asesora przy sądzie głównym w Szczecinie Eisenharta Rothc, prokuraiorem przy sądzie powiatowym w Liibben. W numerze 252 S l a a t s a n z e i g c r a czytamy następujące najwyższe rozporządzenie, dotyczące dróg żwirowych w Wielkiem Księstwie Poznańskiem: Przywilej z duia 27. "rześnia 1852., - względem wystawienia na okaziciela obligacyi prowincyi poznańskiej, w sumie 500,000 tal. My Fryderyk' Wilhelm' z bożej łaski, król pruski ild. Po potwierdzeniu przez nasze rozporządzenie z dnia dzisiajszego uchwal zapadłych na szesnastem posiedzeniu zgromadzenia stanów Wici. Księstwa Poznańskiego, powołanych w roku przeszłym ku dopilnowaniu reprezenlacyi prowincyalnej, względem przedłużenia składek na fundusz budowy dróg prowineyalnych, opłacanych przez prowincyą na mocy rozporządzenia z d. 21. Lipca 1843. r, na dalsze lat dziesięć, poczynając od I. Stycznia 1859 i celem zaciągnięcia pożyczki dla przyspieszonego wybudowania dróg sztucznych w prowincyi - i po uchwale koinisyi sianowej wysadzonej celem administracyi funduszu wyznaczonego na budowanie dróg w prowincyi poznańskiej, na mocy udzielonego jej na temze posiedzeniu pełnomocnictwa, zaciągnięcia pożyczki w ilości 500,000 tal. i według dołączonego planu i obliczenia procentowania i amortyzowania, - chcemy, ponieważ nic było co nadmienić tak w interesie wierzycieli, jako tez dłużników, na mocy . 2. prawa z 17. Czerwca 1833. niniejszym przywilejem ze skutkiem prawnym jako panujący potwierdzić wystawienie poznańskich prowineyalnych obligacyi w ilości 500,000 tal. w listach po 100 do 500 tal. w zupełnych setkach, które mają być wystawione według przyłączonego wzoru, bez wypowiadania przez wierzycieli, wed ł A pow"vższego planu i obliczenia procentów i amortyzi.cyi tak, ze każdy zostający w posiadaniu obligacyi, może dochodzić praw z nich wypływających,' bez obowiązku dowodzenia przejścia własności. Powyższy przywilej, który udzielamy p o d zastrzeżeniem praw trzeciego i przez co me podejmuje państwo obowiązku zaspokojenia posiadających obligacye, ma być przez zbiór praw podany do publicznej wiadomości. N a dowód stwierdzamy najwyższym naszym podpisem i królewską pieczęcią. - Dan w Charlotenburgu d. 27. Września 1852. Fryderyk Wilhelm, von der Heydt. Westphałen. Bodelschwing. - 2 Wiednia douoszą nam, że bogaty hI. Adam Potocki, którego przy wsiadaniu do pociągu na kolei żelaznej krakowsko krzeszowickiej władze austriackie aresztowały i przez długi czas trzymały w więzieniu, został nakoniec wypuszczony na wolność. Wyrok zapadł na niego na 6 lat więzienia w "fortecy, i był przed kilku dniami jemu ogłoszony. Zarzucano w nim jemu, że brał udział w polilycznych dążnościach. Cesarz zaś go zupełnie ułaskawił. Proces komunistów w Kolonii, olbrzymie przybiera formy. G a z. k o l o ń s k a i inne dzienniki niemieckie, podają szczegółowe sprawozdanie z każdego posiedzenia. Obwinieni przyjęli system już dawniej praktykowany w procesach politycznych, zupełnego i szczerego zeznania. Socyalizm różnych szkół i komunizm pomieszany jest w zeznaniach. Okazuje się tylko rozgałęzienie spisku po Niemczech i Szwajcaryi, i związek z procesem komunistów w Paryżu we Wrześniu I. z., tudzież z wychodźcami niemieckicmi w Londynie. Przesłuchanie oskarżonych skończyło się 16.; 18. rozpoczęły się zeznania świadków, z których pierwszym i najważniejszym, radzca policyjny Stieber. Przy rozpoczęciu procesu daliśmy imiona głównych aresztowanych, po skończeniu jego podamy wyroki. (Kor. Cz.) - Zwołane przez Auslryą na dzień 20. Października do nia nowe koufereucye w sprawie handlowocelnej , pomyślniejszy zapewne wezmą koniec, niż konfereneye berlińskie. Państwa koalicyi działały dotąd w zgodzie z Austryą, trudno przypuścić, aby między konfereneyami mogło zajść jakie nieporozumienie. Zachodzi tylko pytanie, jak daleko rozciągać się będzie zakres tych obrad? Powszechne jest mniemanie, że główne in ich zadaniem nie będzie unia, lecz tylko traktat handlowocelny , do którego reszcie państw niemieckich zostawiony będzie przystęp; unia ma pozostać dalszym, powoli przygotowującym się rezultatem. Niektóre dzienniki donosiły, że Austrya wezwała na konfereneye wszystkie bez wyjątku państwa niemieckie, a zatem i Prusy, i źe wezwanie takowe przywiózł z Wiednia pan Prokesch. Wiadomość la zupełnie jest bezzasadną. Wezwanie podobne byłoby najprzód bez celu, bo musiałoby pozostać bez skutku; byłoby niewłaściwem, bo \TYrażałoby powątpiewanie, że Prusy na seiyo przy stanowisku swe m pozostać pragną; byłoby nawet, uważane li tylko jako dopełuienie dyplomatycznej formalności, pewnego rodzaju ironią na ostatnią cyrkularną depeszę gabinetu pruskiego, wedle której koalieya, jako całość, dla niego nie egzystuje i z którą, jako laką, nie chce mieć nic do czyuieuia, zostawiając każdemu pojedynczemu państwu dyplomatyczną drogę do traktowania, jeźli taka będzie jego wola. Wezwanie Austryi na konfereneye wiedeńskie, mogło zatem tylko dla wiadomości być gabinetowi pruskiemu komunikowane, i nie mogło też mieć, jeżeli komunikowanem było, iunego znaczenia Nic słychać leż dotąd, aby oprócz państw koalicyi, inne państwa miały zamiar posłać pełnomocników do Wiednia. Czy po skończeniu się konferencyi wiedeńskich sprawa handlowo celna wniesioną będzie do bundostagu, i co bundestag będzie mocen przywieść w niej do skutku, potrzebując do przeprowadzenia wszystkich podobnych, całe Niemcy obchodzących kwestyi, jednomyślności członków zgromadzenia; o tern będzie pora rozprawiać w swoim czasie. Nie napróżno zresztą zrobiono już w tym względzie uwagę, że Auslya wtenczas nie jako cesarstwo ze wszysikiemi swemi ziemiami lecz tylko jako członek rzeszy, reprezentujący kraje swe niemieckie, będzie mogła występować. U nia'przybierze wtenczas inny charakter, a traktat handlowocelny zawsze pozostać"musi środkiem połączenia reszy Austryi z (Niemcami. Powtórzą się słowem te same trudności, które wyszły na jaw parę lal temu, gdy Austrya z wszysikiemi krajami swemi miała zamiar wcielić się do rzeszy. Sprawa handlowocelna ma zalein jeszcze długą drogę przed sobą. Nie mopę pozbyć się przekonania, że ostatecznie skończy się na porozumieniu się pomiędzy Prusami i Austryą, uwzględniającem obu państw iuteresa. Dyplomatyczne stosunki pomiędzy Prusami i Wirtembergiem, przerwane od ogłoszenia pamiętnego listu króla wirtembergskiego, na nowo zawiązane zostały. Zawczoraj przyjął król w audyencyi z rąk pana von Linden wicrzytelne listy przeznaczające go na posła wirtembergskiego przy tutejszym dworze. W zeszłą niedzielę król z licznym orszakiem wysokich urzędników był obecnym poświęceniu nowo wybudowanego protestanckiego kościoła w części miasta Luisensladt. Kościół nosi uazwę Filipa apostola. W tutejszym kościele katolickim rozpoczyna się od przyszłego czwartku codzienne nabożeństwo o wyproszenie powrotu do zdrowia Kardynała księcia arcybiskupa wrocławskiego. Doktór Schóu podobno bardzo się pogorszył. Śmierć kardynała Diepenbroka byłaby w tej chwili niepowetowaną stratą dla kościoła katolickiego w Prusiech. *) On jeden byłby może zdolny wstrzymać i na drogę wzajemnej wyrozumiałości i pokoju sprowadzić spór wszczęty pomiędzy dwoma wyznaniami kraju. Nie masz tez człowieka uczciwego i prawdziwego pokoju, któryby się nie troszczył obecnym stanem chorego. Wiadomości jednak tu nadeszłe są bardzo zastraszające. - U marł tu 15. b. m. patryarcha gimnastyki w Niemczech Fryderyk Ludwik J ahn w 79. roku życia. Wykształcił on niezliczoną liczbę uczniów, którzy następnie po całych Niemczech gimnastykę rozszerzyli. Śmierć jego będzie odgłosem powszechnej żałoby. Cholera dotąd nie ustała, na szczęście wcale się nie rozszerza, zdaje się jednak jakoby chciała się (u przyswoić i przezimować, bo i zawczorajszy pierwszy przymrozek nie zdołał jej wypędzić. Dwa dni zimniejsze wystarczyły, aby się zmieniła cała postać alei, parku, ogrodów. Liście drzew nagle opada, ulice niem zasłane. Śniegu tylko brakuje, a mielibyśmy bardzo wczesny początek zimy. MŁróieslwo gtoiahie. War s z a w a, dnia 24. Paźdz. - Mank polski podaje do powszechnej wiadomości, ze w dalszem wykonaniu najwyższych ukazów z dnia 2. Lulego i d. 15. Września 1841, wypuszczone zostają w obieg d. 21. Listopada I. b. bilety bankowe wartości dwadzieścia pięć rubli srebrnych, w myśl postanowienia rady administracyjnej z dn. 5. Paźdz. 1841. I. rozwijającego leź najwyższe ukazy; rzeczone bilety mają papier koloru perłowego, są kształtu podlużno'kwadratowego, 1\ cali wysobic a 6Ł5 sze rokie. Cechy w nich, ozdoby i napisy są następujące: 1) znaki wo dne. Znaki wodne w papierze, jedne są ciemne, drugie jasne, wyobrażają w pośrodku samym orła ciemnego dwu-głowego, czyli herb królestwa; po obu jego stronach liczby arabskie 25 przezroezjstc, pod którcmi z jednej sirtony w języku Rossyjskim mieści się napis literami egipskiemi, a z drugiej strony lenni literami takiż napis po Polsku: RUBL. SBE. Wokoło ramka składająca się z arabesko w ciemnych i jasnych, w czterech jej rogach liczba arabska 25, przezroczysta. 2) O z d o b y i n a p isy: A strona główna biletu. Główna strona biletu czyli (ext powleczona jest siatką formy ośmiokątnej koloru jasno-karminowego, w środku górnej polowy znajduje się mała tarcza okrągła giloszowana, zaś w dolnej tarcza owalna większa. U góry biletu znajdują się umieszczone po bokach z jednej i drugiej strony następujące napisy: jeden Rossyjski a drugi Polski: »Mank Polski wypłaci okazicielowi Dwadzieścia pięć Rubli srebrem według stopy po 22?i- s funta wagi ros. czystego srebra.« W ramkach złożonych 2 delikatnych łuków, nad ich wierzchem korona królestwa z dwiema wijącemi się wstęgami. N apisy te umieszczone są na tle perlowem papieru, tak, ze siatka różowa styka się szczelnie z łukami ramki wokoło napisów, lecz pod niemi nie przechodzi. Pomiędzy lemi napisami powyżej ich poziomu mieści się orzeł dwu głowy, czvli herb królestwa. Podtewi napisami i orłem, znajduje się autn >*»i...." z liści arabeskowych mieszcząca, w sobie trzy tarcze, jedne w środku owalną większą, w niej liczba arabska 2 5 , otoczona giloszonkiem koloru karminowego wyciętym w wklęsłe zęby, które wpadają w zęby czarne, i szczelnie z niemi się stykają Dwie skrajne okrągłe mniejsze giloszowane tarcze, w nich z jednej strony napis »ROKU ,« w drugiej « 1848,« oznaczające rok fabrykacyi biletów 25cio-rublowych. Pomiędzy napisami a końcami dużej środkowej winiety, znajdują się po obu stronach numera biletów. Pod dużą środkową winietą z jednej strony umieszczony jest napis w jednym wierszu pismem francuskiem Rond zwaneni: jprezes Ranku,« w drugim »Dyrektor Banku;« po drugiej stronie odpowiednio poprzednim wierszom gryfy prezesa i jednego z dyrektorów banku. Pod napisem prezes banku i'dyrektor bayku i gryfami prezesa i dyrektora -w samym środku wyciśnięty jest na kolorze perłowym papieru suchy stępel, wyobrażający herb królestwa z napisem: »Bank Polski." W około biletu znajduje się ramka wazka czworograniasta podłużna, w której cztery rogi są nieco wystające. W tych czterech rogach umieszczone są 4ry owalne tarcze równej wielkości, wsparte arabeskami; w każdej z nich liczba arabska 25, otoczona giloszunkiem koloru karminowego, wycięlym w wklęsłe zęby wpadające, w czarne zęby szczelnie się z sobą . stykające. B Od wrotna strona biletu. Na" tej stronie drukowanej "f.. · ......... Wiiucvieliiiij, bo tiij uclmuniulm ze strony władzy duchownej; młodzież tylko kamieniecka uczciła ofiarę wygórowanej miłości współczuciem swojem i poniósłszy trumnę na barkach do gro bu, uniosła ze sobą strzępy obicia ku pamięci i przestrodze. (Cz.) iPrancyu. Paryż, d. 23, Października. - Monitor ogłasza dekret, na mocy którego wyznaczonym zoslał kredyt 200,000 fI., ua urządzenie kościoła Genowefy, dawnego Panteonu, do służby bożej. - Nie ulega powątpiewaniu, że jedyna kwesty a będzie przedłożona ludowi francuskiemu, do oświadczenia się za lub przeciw cesarstwu sukcesyjnemu w osobie Ludwika iSapoleona. Inne kwesty c rozbierać będzie rada stanu, a senat uchwali je w formie praw, jako zmiana drugiego rzędu konstytueyi. - Wielka opera wyprawi w przyszłą środę uroczyste przedstawienie, na które L Napoleon przybędzie. Odśpiewają też przy lem Odę do pokoju. Wszedł bowiem w' modę w Paryżu pokój, o nim śpiewają, mówią, rosprawiają, a nawet wmawiają pokój powszechny, jakby w niego wcale niewierzono . - Podobno nie będzie publicznych posiedzeń ciała prawodawczego, a gazety nie będą pisać, co lam członkowie mówić będą Dalej deputowani dotąd niepłatni, brać mają pensie, - za cesarstwa mieli 10,00t) fr. rocznie. Artykuł 37 konstytucji zgromadzenie prawodawcze zmieni z skwapliwością. -. L. N apoleon po ogłoszeniu cesarstwa postanowi! tworzyć nową szlachtę sesarskq. Książętami zostaną: dc Momy i de Persigny, hrabiami: Fould, Barocbe, Drouin de lliuys, Fortoul i de Maupas. (Kor.Cz.) - Podróż księcia prezydenta i jego powrót do Paryża, wykazały w całym świetle skutki adminislracyi centralnej. Mimo wszelkich różnic opinii mieszkańców, departamenta i Paryż wystąpiły przed księciem prezydentem jakby jeden człowiek. Powrót księcia wyprowadził na bulwary °"0 500,000 głów, nawet nieśmiertelne głowy akademickie, które dotąd odgrywały rolę literackiego protestantyzmu. Procesye przekupek i robotników zależących mniej więcej od adminislracyi, miały kokardy i chorągwie nje trójkołowe, lecz fioletowe i zielone, to jest napoleońskie. Wszystkie chorągwie nosiły jednostajny napis: niech żyje cesarz! Prefekci departamentów okolicznych w odległości 50 mil- urządzili z każdej gminy deputacye, które postępowały z chorągwiami pod dyrekcyą sędziów pokoju, merów i proboszczów. Do deputacyi z Fontainebleau byli zaproszeni przez podprefekla pułkownik Józef Zaleski i brat jego, poeta Bohdau Nie Opisuję wspaniałej dekoracyi bulwarów bo mnie w tein zastąpi mój kolega. Dotknę tylko niektórych cieni. Trybunał handlowy i izba handlowa, reprezentujące mieszczaństwo paryskie, ograniczyły się na suchym napisie: K Louis N apoleon! Dziewiąty batalion gwardyi narodowej złożony z kupców, powywieszał na masztach i bramach same napisy spokojne: la gloire se legue, uiais uon la guerre, 1 'Empire c'cst la paix, ie droit vient du peuple, la force yieiit de Dieu, la guerre ne se fail quo par necessitć. N atomiast spotykały się napisy bardzo wylane i przyjazne, np. przy ulicy Rivoli: S lis ne criaieut pas, les pierres crieraien1. W ogóle widok bulwarów był "ie do opisania wspaniały, bo czas był słoneczny, bo ciekawych było co niemiara, w dywany i chorągwie, szczególniej kluby, które na toodebrały zaproszenie. Jockey Club, którego zaprosić zapomniano, nie miał żadnej ozdoby , · . i W dworcu kolei żelaznej, w którym zebrane byty wszystkie ciała polityczne i administracyjne, książę prezydent przyjęty był z uszanowaniem i radością, ale bez licznych okrzyków. Duchowieństwo tylko odznaczało się zapałem. Wychodząc z dworca, ksiaze prezydent wsiadł na koń i ruszył w tryumfie. Przy moście austerlickim, a przed bramą tryumfalną, czekał go prefekt Sekwany p. Berger z radą municypalną, prezydowaną przez p. Delangle. Pan Berger chciał, aby książę prezydent zsiadł z konia, i aby zeszedł do przygotowanego namiotu dla wysłuchania mów organów miasta, ale ksiąze prezydent tego nie uczynił i wysłuchał mów z konia, jakby zwycięsca miasta. Dalszy pochód tryumfalny odbył się bez żadnego ważnego zdarzenia. J eden człowiek został aresztowany za okrzyk: niech żyje rzeczpospolita! Dwóch innych aresztowano za to, że szydzili z tych co krzyczeli: niech żyje cesarz! Pan Estancelin, dawny reprezentant a gorliwy orleanista, był także na chwilę aresztowany, ale nie wiem za co. W niektórych miejscach okrzyki cesarskie miały być liczne, ale opinia ogólna jest tego przekonania, że ich nie było tyle ile się należało spodziewać, i że przyjęcie było dość zimne. Powiewania chustkami kobiet były powszechniejsze. Zdawało się, że bulwary były tylko napełnione z ciekawości. Dzieci zebrane w liczbie kilkunastu tysięcy około Magdaleny, krzyczały przez trzy go dżiny, skoro coś ciekawnpgo zobaczyły, a jak ujrzały nareszcie ksi cia prezydenta, miały z zadziwienia i wzruszenia zamilknąć. Scena ta mIała być oryginalną i zabawną. Książe przebył bulwary kłusem w 5 kwadransów. W Tulieriach znalazł całą swoją familią, a w jej gronie także margrabinę Bartolini, trzecią żonę księcia Hieronima, którą kazał z Tours telegrafem na tę uroczystość zaprosić, dla dania dowodu względów dla księcia Hieronima. Dcputacye przekupek, robotników i gmin sąsiedzkich udały się z kolei do ogrodu tnlicryjskicgo i krzyczały: niech żyje cesarz! Książe prezy dent parę razy pokazał się na ganku pałacu i pokłonił się. Wieczorem Paryż był w znacznej części iluminowany, a szynki były zapełnione robotnikami śpiewającymi i krzyczącymi: niech żyje cesarz! I rzez cały wczorajszy dzień, sprzedawano małe medaliony cesarskie z napisem: »miasto Paryż, Napoleonowi NI. cesarzowi«. Sprzedawano również rożne książeczki i wyjątki z dzienników, zastosowane do okoliczności, między "niemi broszurę: "Vive l'Empereur!« napisaną przez Achillesa Fic, byłego republikanina i socyalisiy. Był to ostatni dzień rzeczypospolitćj nawet z imienia. Dzień wprzód la P r e s s e zrobiła wrażenie, ogłaszając list p. Ducoux prefekta Sekwany, pisany roku 1848. do Cavaignaka, w którym prefekt twierdził, że jeżeli rząd pozostanie w nieczynności i nie poprowadzi wojny, rzeczpospolita przepadnie. Formalności legalnej restauracji cesarskiej, mają być ułatwione spiesznie. Są jednak szczegóły, które rząd i opinią bardzo zajmują Opinia publiczna radaby , aby cesarslwo przyniosło z sobą trochę wolności. Tego zdania jest między innymi ks. Hieronim i C o ns t i t u t i o n n e I. Czy nadzieja Francy i ziści się czy nie, to zależy od woli samego Napoleona III. Parę dni przed przyjazdem księcia prezydenta, p. Drouin de Lhuys dał obiad dyplomatyczny, dla wyrozumienia, czy dyplomacya gotowa była wziąść udział w uroczystości publicznej. Pokazało się, że mali pełnomocnicy niemieccy i włoscy, odebrali rozkaz nie unikania uroczystości, kiedy wielcy odebrali rozkaz trzymania się na stronic. Dla niepokazania rozdwojenia, rząd nie wyznaczył dla dyplomacyi miejsca w dworcu kolei żelaznej. Wiecie już, że hr. Bathiocci wypłynąwszy Z Tulonu, udał się do Tunis, Tripolis i Egiptu. Ma on mieć między- inneini misyą, otrzymania, aby po baszy tunetańskim nastąpił jego syn przyjazny Francyi, anie jego synowiec, który według zwyczajów muzułmańskich, ma prawo do tronu." Sprawa la, może pociągnąć za sobą nie małe trudności, bo doty czy zasady nienaruszalności państwa II ireckiego, której bronić będzie Anglia, dla przeszkodzenia, aby morze Sródziemne nie zamieniło się na jezioro francuskie. Jakiekolwiek są ich opinie, Francuzi radują się dziś że Frań cv a podniosła się w wadze interesów europejskich, i że mają na czele męża dzielnego, przejętego wielkiemi tradycjami Francyi. Książe prezydent ma mieć stałą wolę unikania wojny, szczególniej kontynentalnej, ale opinia mniema, że wojna z Anglią w czasie danym może być nieuniknioną. Donieśliście o romantycznem zapaleniu się jednej panny w Roanne, o uratowaniu jej przez p. Texier korespondenta Siecią, i o ofiarowaniu mu reki panny przez ojca. Dodaliście, że p, Texier jako żonaty, nic m6gt przyjąć reki młodej i bogatej. Ostrzegam was, że robicie kizywdę panu lexier, w razie, gdyby mu się kiedy coś podobnego zdarzyło. Pan 1 rk'ooeiiii z Wrocławia;. ul. Sieroca. Nr. 8; Jasielski z Daków, ul. S. Marcina Nr. 19; Rutkowski z JaguszewIc i Łysków ski z Milcszew, ul. Piekary Nr. 11 b. OBWIESZCZENIE. W obwijszczeniu nnsze'm z dnia l. Października r b. Nr. 241. w dodatku do gazety z dnia 14. m. bież. umieszczonym, wytłoczono mylnie przy listach zastawnych przy dobrach M u r z ynowo kościelne na 20 Tal. Numer bieżący Jislu zastawnego 426. zamiast 126., kióry to błąd niniejszein się prostuje. Poznań, dnia 17. Października 1852. Dyrekcyą Jeneralna Ziemstwa. OBWIESZCZENIE W jatkach tutejszej gminy żydowskiej wydzierżawione będą \y drodze publicznej Iicytacyi w terminie dnia l. Listopada I. b. popołudniu o godzinie 41 ej w sali naszej posiedzeń naznaczonym, na rok jeden od l. Stycznia 1853. do ostatniego